The Lost Continent - Bill Bryson

Genre:
Reisverhaal

Van Bill Bryson las ik eerder 'A Short History of Nearly Everything' (****1/2, zoals de titel het zegt, een beetje overvanalles) en 'In a Sunburned Country (*****, over een rondreis doorheen de Australische outback), en zoals jullie aan de toegekende sterren kunnen zien, zijn die me heel erg bevallen.

'The Lost Continent' is opnieuw een reisverhaal, zoals het overgrote deel van Brysons oeuvre. Deze keer gaat het, zoals de ondertitel 'Travels in Small-Town America' aangeeft, over een rondreis doorheen de Verenigde Staten, waarbij het accent meer ligt op de kleine dorpen en steden, en de grootsteden zoveel mogelijk vermeden worden.

Brysons uitgangspunt is de zoektocht naar 'the perfect small town.' Hij vertrekt vanuit de plek waar hij is opgegroeid, Des Moines, Iowa, en maakt een 8-vormige rondrit per auto doorheen 38 van de 48 Amerikaanse staten (de overzeese staten Hawaii en Alaska worden hier niet meegerekend). Eerst gaat het via het zuiden richting de Carolina's en de oostkust tot Boston, en via de Great Lakes terug naar Des Moines, voor een kleine tussenstop. Vervolgens via New Mexico naar Nevada en California, en noordwaarts naar Montana en South-Dakota, een totaal van net geen 14.000 miles (ofte +/- 22.500 km).

Dit boek is een echte Bryson; vlot lezend, korte hoofdstukjes, feiten afgewisseld met subjectieve indrukken en leuke anekdotes. De leegheid van de Noordwestelijke staten Montana, Wyoming en de Dakota's, bijvoorbeeld, beschrijft hij eerst uitgebreid, om die vervolgens via feiten (amper 2,6 miljoen inwoners voor een oppervlakte van zo ongeveer West-Europa) te staven.

Bryson probeert ook bij elke bezienswaardigheid of toeristische trekpleister na te gaan of het de aandacht verdient, of eigenlijk enkel een tourist-trap is.

Eén minpuntje: aangezien het boek dateert van 1990, is het al serieus verouderd. Zo heeft hij het, bij zijn blitz-bezoek aan New York, over 'a guy, named Donald Trump, a developer, who is slowly taking over New York, building skyscrapers all over town with his name on them.' Maar dat speelt enkel in referenties naar beroemdheden, en die komen niet zo vaak voor. Het is eerder amusant dan dat het stoort. En uiteraard is een beetje kennis van de Amerikaanse cultuur, zoals Gettysburg en Mount Rushmore, altijd handig.

Eindbeoordeling: ****

The first casualty - Ben Elton

In het kort:

De bekende politie-agent 'Kingsley' wordt naar het front gestuurd, tijdens de eerste wereldoorlog, om een moord op te lossen. En dat doet hij dan ook. Hip hoi *ironie*.


Mijn oordeel:

Voor heel dat 'naar-het-front-sturen' trekt Elton 2/3e van het boek uit en ik merkte dat ik zat te wachten op dat laatste derde. Dat laatste stuk stelt ook niet teleur. De beste passages zitten hier. De beschrijvingen van de bloedige willekeur van de granaatinslagen in de loopgraven zijn best de moeite waard. Maar daar houdt het dan ook op.

Zelfs tijdens dat laatste derde ondervraagt Kingsley een beetje obligaat zijn getuigen terwijl ze door Duitsers doodgeschoten worden, heeft hij een o-zo-voorspelbaar avontuurtje met een verpleegster en vindt hij - je gelooft het nooit - niemand minder dan de moordenaar. Gelukkig leest alles als een trein en zit het boek vol met typische Elton-jokes.


Eindoordeel:
Standaard detectiveverhaaltje met bordkartonnen personages. Vlotgeschreven, grappig en af en toe best goed. Perfect niemendalletje voor op vakantie.


**

Kaas & De Evolutietheorie - Bas Haring

Genre:
Wetenschap

In het kort:

Eindelijk eens een boek waarin de evolutietheorie écht eenvoudig wordt uitgelegd.

Mijn oordeel:

Je hebt het boekje zo uit en af en toe is het alsof Bas Haring de kindjes in de klas toespreekt, maar het werkt wel. Het is een duidelijke, van alle intellectualisme ontdane uitleg over de evolutietheorie.

Door duidelijke voorbeelden en casusjes zie je ook dat het eigenlijk ook helemaal niet anders kan dan dat er evolutie was en dat intelligent design a load of horse manure is. Het lijkt dus een simpel boekje maar net daar zie je aan dat het zeer slim geschreven is. En dat is knap.

Eindoordeel:

Een aanrader voor wetenschappelijke nitwits (like me)

****

Komt een vrouw bij de dokter - Kluun

In het kort:
Het verhaal is het (waargebeurde verhaal) van Kluun en de strijd van hem en zijn vrouw tegen kanker.
In het boek heten ze Stijn en Carmen. Ze hebben een dochtertje, Luna.

Hij is samen met zijn business partner en beste vriend succesvol in de reclamewereld. Carmen heeft zelf ook een succesvol bedrijf.
Tot ze op een dag naar de dokter gaan en bij haar kanker wordt gevonden.

Het boek is vooral een weergave hoe een voordien al overspelige man omgaat met het langzaam verliezen van zijn "trophy wife". Hij neemt je in dit verhaal mee op alle emotionele reizen en sexuele uitstapjes die hij daarbij doet.

Mijn oordeel:
Het is moeilijk om een eenduidig oordeel te hebben over dit boek.
Aan de ene kant leest het boek als een trein en weet het regelmatig de gevoelige snaar te raken. Het verwerken van de schok van de kanker, de innige moment, de strijd tegen het medische wezen enzovoort zijn ontroerend en hartverscheuren.
Aan de andere kant krijg je toch vaak de indruk dat het ook een soort van goedpraten van zijn vreemdgaan is. Het was al een overspelig mannetje en nu zijn vrouw hem het hardste nodig heeft, doet hij het niet minder. Maar, en dat is de dooddoener, hij houdt alleen écht van Carmen.

Aan de andere kant, dat geeft het boek dan ook wel weer extra draagkracht. Je mag een hoofdpersonage best verachtelijk vinden. Je wil net (positief of negatief) meeleven met de verteller.

Als je het boek NIET leest als waargebeurd en je normale emoties loslaat op de personages is het een boek dat niet alleen leest als een trein maar je ook meeneemt op een stevige emotionele rollercoaster-ride.

Eindoordeel:
***1/2 (geen vier, want ik vind hem toch een beetje een klootzak)

ART. 285b - Christiaan Weijts

In het kort:
Het boek vertelt het verhaal van Sebastiaan, een jonge restaurantpianist. Hij wordt door Victoria Fabers aangeklaagd wegens stalking. In het boek blikt Sebastiaan terug op zijn relatie met Fabers en hoe het zover is kunnen komen.
Tegelijk heeft hij ook een relatie met een jonge Italiaanse die bij hem pianoles volgt. Hij leert via haar de werken van de componist Scarlatti.

Mijn oordeel:
Dit is de debuutroman van Christiaan Weijts. Het is duidelijk: hij kan een stukje schrijven. Hij beheerst duidelijk de technieken om een goede roman te schrijven, motieven te gebruiken enzovoort. Het leest dus behoorlijk vlot en het verhaal was ook boeiend genoeg om het zonder noemenswaardige opstootjes van verveling uit te lezen. Een lekker vlotlezend boek.
Het hoofdpersonage Sebastiaan kwam niet heel erg sympathiek op me over, maar dat is volgens mij ook niet de bedoeling en is evenmin een belemmering.
Het enige is dat Weijts af en toe net iets té duidelijk een gelaagd boek wilde schrijven. Dat de muziek van Scarlatti een motief is, dat ziet het kleinste kind en dat werd me net iets té vaak uitgelegd en verklaard en de verbanden dus iets te vaak gelegd.

Dat is echter de enige echte hiccup in the story.

Eindoordeel:
Vlot boek, best boeiend verhaal, indrukwekkend als debuut.
***1/2

Chart Throb - Ben Elton

Genre: komische parodie

In het kort: Ben Elton parodieert op hilarische wijze het `Idols` concept in dit boek. Je volgt zowel de juryleden als een aantal kandidaten van het programma Chart Throb; een zangwedstrijd op TV.

De manier waarop de juryleden elkaar backstabben en de wijze waarop de complexen van de deelnemers worden getoond is erg lachwekkend maar tegelijkertijd ook zielig. Mooi gedaan dat dubbelgevoel.
Ook de kracht van het `editen` van materiaal komt goed naar voren. Hoe beinvloed je je publiek?
Ik kan in ieder geval nooit meer op een normale manier naar een Idols programma kijken.

Oordeel:
Moeilijk om een recensie van dit boek te schrijven. Je moet het gewoon lezen. Het is erg geestig en onderhoudend. Ik kwam wel een beetje moeilijk op gang. In het begin worden er een stuk of 20 karakters geintroduceerd en dat konden mijn hersenen niet helemaal aan.
Gelukkig vielen er uiteraard karakters af (zangwedstrijd!) en werden de overgebleven karakters wat meer uitgediept. Toen werd het boek pas echt leuk.

Eindoordeel:

****

De vliegeraar - Khaled Hosseini

Genre: drama

In het kort:
Amir en Hassan groeien samen op in Afganistan. Amir is de zoon van een rijke vader. Hassan is de zoon van hun bediende. Ondanks dit klassenverschil zijn ze toch dikke vrienden.
Maar als er iets verschrikkelijks met Hassan gebeurd, keert Amir zich van hem af.
Na de Russische inval vluchten Amir en zijn vader naar de Verenigde Staten. Amir bouwt er een nieuw bestaan op, maar hij slaagt er niet in Hassan te vergeten. Uiteindelijk gaat hij terug naar Afghanistan, dat inmiddels door de Taliban is bezet. Daar wordt Amir geconfronteerd met spoken uit zijn verleden.

Mijn oordeel:
Iedereen vertelde me dat ik dit boek moest lezen! Maar ik ben zwaar teleurgesteld.
Ik ben op zich gek op drama (zowel in boeken als in het echte leven), maar dit is me toch allemaal even net iets te toevallig. Denk aan: je komt erachter dat je moeder je oma is, je vader je oom, je broer je echte moeder en de hond je vader. Dat is dan weer erg overdreven, maar tijdens het lezen van dit boek dacht ik vaak: pff, lekker toevallig. Ik kon het niet meer serieus nemen. Maar misschien ben ik te nuchter. Ik vond het een beetje een Dan Brown - Da Vinci code truccengedoe en daar hou ik niet van.

Eindoordeel:
** (omdat het wel lekker wegleest en je je ook wel lekker kunt ergeren)

Wolkenatlas - David Mitchell

Genre: dagboek, brievenroman, thriller, interview, SF

In het kort: Dit is een heel bijzonder boek. Het bestaat uit 6 verhalen, die allemaal in een verschillende tijd spelen en van verschillende genres zijn (zie hierboven). De eerste 5 verhalen worden eerst half verteld, vervolgens komt het 6e verhaal, en daarna worden de 5 verhalen afgerond. Elk verhaal heeft bovendien een verband met het voorgaande.

Mijn mening: Ik vond het een erg knap en onderhoudend boek. Mitchell kan in verschillende genres schrijven. En elk verhaal boeit (het ene net iets meer dan het andere). Ik vind de eerste helft van het boek echter meer onderhoudend dan het laatste deel. Dat komt denk ik omdat de spanning zich eerst heel erg opbouwd. Je weet immers dat het verhaal midden in het verhaal stopt. Het laatste deel leest dan eigenlijk gewoon als een aantal verhaaleindes.

Eindoordeel:
****1/2

"Surely you're joking mr. Feynman" Adventures of a curious character

Genre: Memoires / Wetenschap

Richard Feynman was een groot theoretische fysicus. Maar hij voldeed zeker niet aan het stereotype beeld dat veel mensen bij natuurkundigen hebben! Hij was een geweldig spreker en leraar, hij had een sterk gevoel voor humor en hield ervan om mensen voor de gek te houden, hij drumde, kraakte kluizen, en heeft geschilderd. Bovenal was hij een levensgenieter, en dat springt van de pagina’s af!

In dit boek zijn verhalen opgenomen zoals hij ze verteld heeft aan Ralph Leighton, met wie Feynman samen drumde en ze vertellen op een ongekunstelde en ontwapendende manier het levensverhaal van Feynman. Aangezien Feynman verre van een doorsnee-persoon was is het erg vermakelijk om over zijn belevenissen te lezen. Bijvoorbeeld hoe hij in Los Alamos, waar hij werkte aan de ontwikkeling van de atoombom, kluizen kraakte voor de ontspanning en om te laten zien hoe lui mensen worden bij het idee van veiligheid. Of hoe hij tijdens een sabbatical in Brazilie meedrumde in de Carnavalsoptochten. Of hoe hij, na het winnen van de Nobelprijs incognito lezingen gaf om er voor te zorgen dat de toehoorders kwamen voor de boodschap, en niet om naar een aapje te kijken. Persoonlijk vind ik de verhalen / anekdotes / belevenissen leuker naarmate het boek vordert (en de tijd dus ook, want het boek is chronologisch opgebouwd). Ik herken veel van de academische wereld die hij beschrijft.

Een van de sterkste hoofdstukken vind ik het laatste, en mocht je ergens in het boek stranden, dan zou ik aan willen raden om toch zeker het verhaal over “Cargo Cult Science” te lezen, een lezing voor Caltech studenten over wetenschap en pseudowetenschap, het verschil tussen geloven en weten, en de denkfouten die veel mensen die zichzelf wetenschapper vinden regelmatig maken.

Al met al een aanrader dus. Daarom ook mijn eindoordeel: ****

Blue Blood - Art Chansky

Genre:
Sport

Dit boek (met als ondertitel: 'Duke-Carolina, Inside the Most Storied Rivalry in College Hoops') gaat over Amerikaans universiteitsbasketbal, over een vete tussen Duke University en University of North Carolina, twee dicht bij elkaar liggende colleges, die daarenboven tot de meest succesvolle ooit behoren.

Beide universiteiten staan elkaar al naar het leven sinds 1950, en elke wedstrijd sindsdien wordt uitgebreid besproken in dit boek.

De auteur gaat echter uit van een bepaalde voorkennis, waardoor het moeilijk om volgen wordt voor iemand die er niet zo heel erg veel van afweet.

Voor freaks of nature als ik is dit een voltreffer.

Vandaar ook mijn Beoordeling: ****1/2

Heb je mij nog lief ? - Josie Lloyd en Emlyn Rees

Dit is het vervolg op 'Heb mij lief', een love-story zoals dertien in een dozijn, maar met enkele leuke twists and turns. We volgden toen Jack en Amy, en hoe ze uiteindelijk, na heel wat onvermijdelijke hindernissen, misverstanden en ongelukkige toevallen, toch in elkaars armen vallen en elkaar hun liefde betuigen.

Dit boek maakt een tijdssprongetje van zes jaar, Jack en Amy zijn ondertussen getrouwd, hebben twee bloedjes van kinderen en hebben een klein appartementje in Londen gekocht.

Het verhaal heeft niet veel om het lijf, er komen wat buitenechtelijke vluggertjes, veel geruzie en misverstanden bij kijken, net zoals in het eerste deel dus.

Het leuke aan dit boek is dat elk hoofdstuk afwisselend door Jack of Amy wordt verteld, en dat zorgt ervoor dat het toch afwisselend en leesbaar blijft.

Dit boek hoort thuis onder de 'verstand-op-nul-literatuur', maar is één van de heel weinigen die mij ooit heeft kunnen doen schaterlachen, tot de tranen toe zelfs. Which is quite annoying als je op elkaar geperst in een vliegtuig zit.

Beoordeling: ***

Slachthuis 5 - Kurt Vonnegut

Klein, snellezend, maar o-zo-geweldig boekje over een man die zijn oorlogservaringen alleen maar op geheel eigen wijze verwerkt krijgt.

Het schitterende eraan is dat je nergens een oordeel te lezen krijgt, dat je volledig zelf mag invullen hoe gek die man is... of hoe gek de rest van de wereld is.

Ik vind het één van de betere uit deze reeks 'Verboden boeken'.

Voor een volledige recensie, verwijs ik graag naar het Parool.

Wat is de wat? - Dave Eggers

Genre: semi-fictioneel vluchtelingenverhaal

In het kort: Terwijl Achak in zijn appartement in Atlanta wordt beroofd, vertelt hij zijn verhaal. Het verhaal over zijn jaren als Soedanese vluchteling. In geuren en kleuren neemt hij ons mee op zijn afschuwelijke vlucht die hij wonderwel heeft overleefd.

Mijn mening: Vaak lees je in de krant berichten over oorlogen, maar eigenlijk doet je dat nooit zo veel (mij niet in ieder geval). In dit boek kom je te weten hoe afschuwelijk oorlog is en wat voor een ellende het met zich meebrengt.
Toch is het boek geen tranentrekker.
Het neemt je mee door Soedan en plaatst je midden in een oorlogssituatie. Op die manier leer je precies hoe het Soedanese conflicht is ontstaan en wat voor gevolgen het heeft voor de mensen die er jarenlang door beheerst worden.

Eindoordeel:
****

Special Topics in Calamity Physics - Marisha Pessl

(Nederlandse titel: Calamiteitenleer voor gevorderden)

Genre: ontwikkelingsroman / whodunit

In het kort:
Het verhaal is het verhaal van Blue van Meer, 17 jaar, die, een jaar na de feiten, neerschrijft wat er tijdens haar tijd in St. Gallway is gebeurd.
Blue en haar vader zijn, na het auto-ongeluk waarin haar moeder dood achterbleef, elk jaar weer naar een andere plek verhuisd. Haar vader, Gareth van Meer, is een gelauwerde professor in politieke wetenschappen, aan steeds weer een andere universiteit, waar ze steeds dus naartoe verhuizen. Blue dient zich dan ook elke keer weer in een andere school te integreren.

De focus van het verhaal ligt uiteindelijk op haar passage in St. Gallway in Stockton, waar ze haar laatste jaar voor ze naar Harvard zal gaan, doorbrengt.

Daar wordt ze opgenomen in "The Blue Bloods" een groepje dat iedere week bij de illustere Hannah Schneider samenkomt om te babbelen, te eten enzovoorts. Tot een drama zich voltrekt.

Veel meer ga ik er niet over vertellen. Het is nogal moeilijk samen te vatten.

Mijn oordeel:
Hoewel ik er lang over gedaan heb om het boek uit te lezen, is dit een zeer vlot boek. Dat komt vooral door het personage Blue van Meer, dat een zeer sympathiek personage is. Alle personages in het boek zijn trouwens treffend gekarakteriseerd. De passages over haar vader en haar band met hem, zijn vaak ontroerend grappig. Je ziet ook haar ontwikkeling van schuchter 'trezeke' tot een zelfbewuste, zelfstandige vrouw.

Blue is, door de erudiete opvoeding van haar vader, ook zeer belezen en cultureel. Elk hoofdstuk van het boek heeft zo de titel van een roman, een film e.d. uit de cultuurgeschiedenis.

Door heel het boek vind je tegelijk een zeker soort spanning. Je leert al in het begin van het boek dat Hannah Schneider is omgekomen. In de rest van het verhaal wordt dus de aanloop tot haar dood en daarna de gevolgen ervan beschreven. Je weet als lezer wat er gebeurd is en in haar verhaal weet Blue weet de lezer ook op het puntje van zijn stoel te houden.
Het opvallende is dat je, door de luchtige vertelstijl, soms even vergeet dat er wat gebeuren gaat, en er dan toch weer even snel weer ingezogen wordt.
Het einde bijvoorbeeld gaat van een wat trager tempo plots weer over in page turning mode, wat ook precies gebeurt met het gemoed van Blue op dat moment. Style reflects mood. Nice.

Kortom

Dit is best een aanrader. Ik heb er lang over gedaan, maar dat lag aan tijdsgebrek.

Het is een soort van Dan Brown voor mensen die vaak lezen. Het is ook veel minder doorzichtig en gemakkelijk dan de Da Vinci Code, Angels& Demon and the like. Special Topics is leuk geschreven, goed bedacht en doorspekt van leuke literaire verwijzingen. Dat deze in zekere zin 'betweterige kijk-eens-hoeveel-ik-gelezen-heb' weetjes niet als storend ervaren worden, is een pluspunt.

Dit sterke debuut van Marisha Pessl wordt vaak in één adem genoemd met De Verborgen Geschiedenis van Donna Tartt (een soort van Donna Tartt voor de 21e eeuw). Dat is ook terecht. Het heeft dezelfde spanningsboog en de mysterieuze, intrigerende toon van dat boek.

Als je dat boek een ramp vond, dan is dit misschien ook niets voor jou.

Extra:

Er is ook een leuke site van dit boek.

Eindoordeel:
****

Joe Speedboot - Tommy Wieringa

Genre: Mannen-vriendschapboek

In het kort: Fransje, onze verteller, is op jonge leeftijd verlamd geraakt. Hij besluit een dagboek bij te houden over zijn leven.

Zijn leven dat vanaf die tijd vooral zinvol is door de mensen om hem heen. Zoals zijn vriend Joe Speedboot, waarmee hij ondanks zijn handicap verschillende avonturen beleeft. Joe die er altijd is en hem figuurlijk op de been houdt.

Mijn mening: Wat mooi aan het boek is, is dat wat er gebeurt in wezen allemaal niet zo heel bijzonder is, maar dat het toch bijzonder is. Als je begrijpt wat ik bedoel. Dat komt, denk ik, vooral door de manier waarop het is geschreven. De schrijfstijl is apart, maar niet gekunsteld. Je wordt echt in het verhaal gezogen en het speelt zich als een film in je hoofd af.

Bovendien leest het vlot en prettig. In een mum van tijd heb je het uit.

Eindoordeel:

****

Even iets lichters: Mart Smeets

Als Nieuwjaarsgeschenk kreeg ik van de mams de twee laatste schrijfsels van Mart Smeets, 'Retro' en 'Wereldtour.' Zij weet dat ik al jaren fan ben van deze Nederlandse sportjournalist, en al zijn boeken (behalve de laatste twee dan) in mijn boekenkast staan te pronken. Een fijn geschenk dus.

In 'Wereldtour' trekt onze Mart er, na de Winterspelen van Turijn 2006, voor een tweetal maanden op uit, de wereld rond. Eerst naar Australië, waar hij zoon Tjerk aan het werk ziet bij zijn honkbalteam, verder naar Vancouver voor het WK schaatsen en dan met vrouw Karen de Rocky Mountains over. Verder naar Boston, waar ze zowel honkbal als NBA-basketbal zien, om te eindigen in Miami en van welverdiende rust te genieten.

'Retro' stoelt op een ander uitgangspunt: Smeets bezoekt in 2005 plaatsen waar hij in zijn rijkgevulde sportcarrière ooit al is geweest, en vergelijkt nu met vroeger. Zo is het er in schaatsend Rusland stevig op verbeterd, terwijl de sfeer rond het basketbal in Madison Square Garden erg verziekt is. Hij zet ook de huidige Vuelta naast die van 15 jaar geleden, en trekt de vergelijking door naar de Spaanse keuken.

Beide boekjes (allebei pockets van niet meer dan 150 blz) lezen uiteraard als een trein, zoals we van Smeets gewoon zijn. Korte zinnen, geen al te moeilijke woorden of constructies, maar heldere taal en korte hoofdstukjes. Het ene hoofdstuk is al grappiger of pakkender dan het andere, maar Smeets blijft altijd nuchter observeren.

Behalve wanneer het om z'n kinderen gaat, dan kan hij z'n gevoel niet uitschakelen. Zo is z'n beschrijving van de home-run van Tjerk van een onaardse schoonheid. Ook wanneer hij z'n gevoelens verwoordt na de dood van Gerrie Knetemann en de moord op Van Gogh (die allebei in hetzelfde weekend gebeurden), voel je z'n tranen door de zinnen heen.

Niet iedereen is een Smeets-fan, nog minder zijn fan van zijn boeken en schrijfsels, maar ik ben er toch eentje van.

Eindbeoordeling: ***1/2

America's Game - Michael MacCambridge

Toen figor me polste omtrent het meewerken aan deze blog, vertelde ik hem dat ik erg veel sportboeken lees, vooral dan over Amerikaanse sporten. En of andere mensen daarin wel geïnteresseerd zouden zijn, vroeg ik me af. Figor verzekerde me dat dat me niet mag weerhouden van het bespreken van deze boeken. So here goes.

Genre:

Geschiedenis / Sport

In het kort:

Michael MacCambridge, editor bij Sports Illustrated, vertelt de geschiedenis van het American Football, beginnend eind jaren '30 en eindigend in 2004, jaar van de publicatie.

Het boek begint met een proloog, waarin de finale van het kampioenschap van 1958 tussen de Baltimore Colts en de New York Giants wordt naverteld. Deze wedstrijd zette het American Football definitief op de Amerikaanse ontspanningskaart, omwille van de spanning en de onverwachte wendingen. Tijdens de tweede verlenging werd de uitzending van deze wedstrijd afgebroken, waarna de verbijsterde kijkers een aflevering van 'Heidi' zagen beginnen. De wedstrijd staat dan ook in de annalen bijgeschreven als 'the Heidi Game'.

In de eerste hoofdstukken worden we meegenomen naar de jaren '30 en '40, toen American Football nog lang niet de evenknie was van het baseball, toen nog 'America's national pastime.' Figuren als commissioner Bert Bell, eigenaars George Halas en Dan Reeves en coach Paul Brown passeren de revue.

De toon is gezet, en McCambridge diept elk relevant thema grondig uit, van de vroege reglementswijzigingen tot het gebruik van doping, free agency en de introductie van American Football op het internet.

Mijn oordeel:

Om van dit boek voluit te kunnen genieten, heb je toch al wat achtergrond van het spelletje nodig, de auteur gaat soms teveel uit van voldoende achtergrondkennis, waardoor sommige nuances in het ijle verdwijnen.

Daarnaast is zijn gebruikt Engels niet van de poes, hij gebruikt adjectieven die je in een gewoon Prisma-vertaalwoordenboek niet zal terugvinden. Daardoor vertraagt de leesbaarheid soms storend.

McCambridge concentreert zich hoofdzakelijk op de beslissingen op eigenaars- en bestuursniveau, en minder op de spelers. Legendes als Walter Payton, Dick Butkus en Jim McMahon worden zelfs niet vernoemd in het boek. Om een gedetailleerde beschrijving van sterspelers te krijgen, ben je in dit boek niet aan het juiste adres. Al bestaan daarover natuurlijk honderden andere boeken.

Ondanks deze drie minpuntjes heb ik genoten van dit boek, vooral omwille van zijn diepgang en grondigheid. Het is mooi om te zien hoe hij bewijst dat American Football meer en meer een perfecte metafoor geworden is van de Amerikaanse samenleving, en daardoor baseball van de troon heeft gestoten als Nationale Sport.

Eindoordeel: ****

Middlesex - Jeffrey Eugenides

Genre:
Roman / Familiegeschiedenis

In het kort:
Dit is het zeer sympathieke verhaal van een familie Griekse immigranten, die er wat van probeert te maken in Amerika. Maar ondanks alle inspanningen, loopt niet alles zoals gepland.

De oma blijkt namelijk met haar broer getrouwd te zijn. Hun zoon gaat op zijn beurt aan de haal met de dochter van zijn lesbische tante. En dat geeft uiteindelijk een meisje dat op haar veertiende ontdekt, biologisch gezien, zowel een jongen als een meisje te zijn.

Het verhaal van deze 3 generaties wordt vanuit haar standpunt verteld. Iets wat met veel zin voor detail en op een zeer meeslepende manier gebeurt. Daarbij zorgt de auteur er steeds voor dat je nooit overvallen wordt door een vorm van 'plaatsvervangende' schaamte. Hij laat steeds (op voorhand) weten dat het best goed blijkt mee te vallen om de waarheid over zichzelf te ontdekken, dat het best lukt om door dokters onderzocht te worden, om zichzelf als rariteit in een sexclub tentoon te stellen of om een relatie aan te knopen met een androgyn-orientaalse Duitse. En och ja, wie is er nu eens niet onzeker over zichzelf?

De manier waarop zelfs de vreemdste situatie gerelativeerd wordt, maakt dat dit boek zeer licht verteerbaar blijft en bijzonder prettig leest.

Mijn oordeel:
Een grappig, meeslepend en zeer goed geschreven boek.

"Middlesex", Jeffrey Eugenides. ISBN: 9025410324.

Mijn voorbije leesmaanden...

Ik ben de laatste weken al een tijdje verdiept in de geschiedenis van het American Football (meer daarover dus wanneer die turf achter de kiezen is), maar ik had toch zin om wat te posten, en dacht jullie kort kond te doen van wat ik de voorbije maanden gelezen heb.

Verloren Nachten - T.C. Boyle

(gelezen in het Nederlands, oorspronkelijke titel 'Drop City')

Enkele jaren geleden las ik 'World's End' van Boyle (****), en dat vond ik heel erg leuk. Prima in elkaar passend, ook al denk je na enkele hoofdstukken dat je drie verschillende romans tegelijk aan het lezen bent. Reden genoeg dus om een zijn andere werk van dichterbij te onderzoeken.

In het kort: 'Verloren Nachten' vertelt het verhaal van een hippiecommune in 1970 in het hete Californië. Het mooie leventje van de hippies wordt plots verstoord als de commune door gemeentelijke bulldozers met de grond gelijk wordt gemaakt. Met z'n allen verhuizen ze naar Alaska, waar ze een nieuwe commune uit de grond willen stampen. En daar botsen de beide culturen onvermijdelijk.

Mijn oordeel: Het boek leest af en toe niet zo vlot, 's mans taalgebruik is hier af en toe nogal wollig en te uitgebreid, maar desondanks wordt het een mooi verhaal, met een interessante thematiek en bekeken vanuit verschillende invalshoeken.

Zij die Boyle willen leren kennen, raad ik toch eerder 'World's End' aan.

Eindoordeel: ***

The World Stare-Out Championship Final - Paul Hatcher

(gelezen in het Engels)

Marvellous ! Splendid !! Brilliant !!! Other-worldly !!!!

Eindoordeel: *****

De tol van de Roem - Adriaan Jaeggi

Het verhaal: We volgen een jonge Nederlandse trompettist, die aan de weg timmert in het wereldje van jazz en bigband. Hij sluit vriendschap met enkele collega-muzikanten, ze richten samen een jazz-combo op en worden vrij succesvol. Ondertussen echter raakt het hoofdpersonnage verliefd op de vriendin van zijn beste vriend, die het gevoel dan nog beantwoordt ook. Da's om problemen vragen, en daar draait het in de afloop van dit boek dan ook om.

Mijn oordeel: wat een banale liefdesstory van 13 in een dozijn zou kunnen worden, mondt uit in een heel mooi geschreven, passievolle roman over een ingewikkelde driehoeksverhouding. Dat het boek zich afspeelt in het muzikantenmilieu, is een extra troef. De beschrijving van een improvisatie-session tussen het hoofdpersonnage op trompet en zijn vriend op sax behoort tot de mooiste passages die ik ooit al heb gelezen. En maakte mij trouwens verdomd jaloers op muzikanten wiens instrument simpelweg een verlengde van hun lichaam wordt...

Eind-oordeel: ****1/2

Het hoeft niet altijd positief te zijn...

The Corrections - Jonathan Frantzen
Vertelt het verhaal van een disfunctioneel gezin en vooral het lichamelijke en geestelijke verval van de stugge en norse vaderfiguur. Aan alle drie de kinderen van het gezin is wel iets fout gelopen Hoe dat komt moeten we te weten komen via de talloze flashbacks.

Ik heb mezelf door de eerste twee derde van het boek geworsteld, maar heb het dan opgegeven. Tot dan had ik de personages de tijd gevonden om ook maar enig gevoel bij me los te weken, maar ze kwamen niet verder dan teleurgestelde onverschilligheid. Mijn eindoordeel over dit nochtans door literaire recensenten als briljant omschreven boek: drukdoenerij om niks.

Voor een positieve bespreking: zie op "Alles uit de kast" (de links rechts op de blog) de bespreking van Stijn Meuris (het is zijn favoriete boek).

** (voor de moeite)

I Am Charlotte Simmons - Tom Wolfe:
Flinke klepper van Tom Wolfe over een briljant en intelligent meisje uit een achterlijk Amerikaans dorpje dat een beurs voor een grote universiteit krijgt. Daar wordt ze geconfronteerd met het harde en brute leven op een campus en de nieuwe sociale rol die ze als jonge, vrouwelijke student daarin vervult. We kijken de hele roman voornamelijk in Charlottes hoofd en zien haar geleidelijk aan de "pijn van het student zijn" ondergaan.
Wat een leuke satire had kunnen zijn op het Amerikaanse studentenleven is niet verder geraakt dan een verdienstelijke poging. Van Tom Wolfe had ik echter veel verwacht. Hij wordt als één van dé grote namen van de New Journalism literatuur gezien. Ik had hiervoor nog geen ander boek van hel gelezen, maar ook dit boek werd zeer goed bevonden. Het boek is een beetje in hetzelfde bedje ziek als The Corrections: ik voel geen emotionele band (positief of negatief) met het hoofdpersonage. Charlotte Simmons moet een bijna bovenmenselijk intelligent mens zijn, maar komt op mij over als onhebbelijk, pedant en voornamelijk als een slappe dweil. Ik denk niet dat dit de bedoeling was van Tom Wolfe. Verder is het allemaal wel goed geschreven en zo, maar niet echt een topper.

*** (een ster extra omdat ik het toch uitgelezen heb)

Als het wel de bedoeling van Tom Wolfe was om haar voor te stellen als een slappe dweil: respect!

Making History - Stephen Fry
Niet zoveel over te vertellen dan: "Jammer, maar helaas". Stephen Fry is één van mijn TV helden (uit o.a. Blackadder) maar als schrijver kan hij me niet bekoren. Dit is een niemendalletje over een doctoraatstudent Geschiedenis die ineens naar een andere dimensie of tijd of whatever wordt gestuurd en toen ben ik er mee opgehouden, ongeveer halfweg.
Voor leuke relaxliteratuur voor als je even een leesdipje hebt, blijft Ben Elton de koning. Stephen Fry mag gerust schrijven, maar dit boek brengt mij er niet toe zijn verdere oeuvre te onderzoeken.

**

American Tabloid - James Ellroy

Genre: Misdaadroman

In 't kort:
American Tabloid vertelt in net geen 600 pagina's het wedervaren van de 3 hoofdpersonages Kemper Boyd, Pete Bondurant en Ward Littell ten tijde van de opkomst van en de uiteindelijke moord op John F. Kennedy. Alle drie de personages spelen een rol in of hebben een vinger in de pap bij zowat alle grote figuren en gebeurtenissen in het Amerika in die periode (Howard Hughes, Jimmy Hoffa, Fidel Castro, het Bay of Pigs fiasco, ze duiken allemaal op). Het speelt in op de vermeende links tussen FBI, CIA, de maffia en andere ongure zaakjes.

Mijn oordeel:
De sfeer van het boek is om van te smullen. Het ademt de sfeer uit van een film noir. Het is ook zo geschreven dat je de film voor je ogen ziet afgespeeld worden. Door alle intriges en combines en wat nog meer blijft het boek ook de hele tijd boeiend. Dit heeft heel veel te maken met de schrijfstijl van James Ellroy, zo'n beetje de koning van dit soort romans.
Je moet echter wel van dit soort boeken houden en van de semi-documentaire stijl. Je krijgt heel veel informatie, achtergrond waardoor het boek niet effe snel weggelezen wordt. De talrijke 'document inserts' en correspondenties tussen hoofdpersonages en bijvoorbeeld Edgar J Hoover van de FBI zijn leuk, maar ze vertragen het geheel wel. Ze zijn echter wel van belang voor het verhaal.
Hoewel James Ellroy graag speelt met de conspiracy theories over hoe de FBI en de CIA best erg fout zijn, vervalt hij nooit in slap gewauwel.
Kortom: Leuk boek maar best een zware bevalling. Ik heb er meer dan een maand over gedaan. Lezen in bed moet je niet bij dit boek doen :-). Je leert ook in één keer een heleboel over het Amerika van die tijd.

Weetjes:
James Ellroy is waarschijnlijk beter bekend van de roman L.A. Confidential, bekend door de gelijknamige, ijzersterke film.

Eindoordeel:
****

Everything Is Illuminated - Jonathan Safran Foer

Genre:
Roman / Historisch / Sprookje / Briefroman / familiegeschiedenis.

In het kort:
"Everything Is Illuminated" vertelt drie verhalen. Het raamverhaal gaat over Jonathan die in Oekraïne op zoek gaat naar het verleden van zijn grootouders. Op die zoektocht wordt hij geholpen door een lokale jonge gids Alex Perchov, zijn grootvader en hun hond Sammy Davis JR JR. Daarnaast heb je de brieven van Alex Perchov aan Jonathan na zijn terugkeer naar Amerika. Ten slotte is er ook de fictieve geschiedenis geschreven van het dorpje Shetl waar zijn grootouders dan zouden opgegroeid zijn. Over dit alles heen zit bovendien het wrange verleden van de Holocaust.

Mijn oordeel:
Dit is een aanrader voor iederéén die graag leest: het is grappig, ontroerend en meeslepend.
Eén maar: je moet het absoluut in het Engels lezen. Anders mis je bijvoorbeeld het sappige Engels in de brieven van Alex aan Jonathan. Geen nood echter: je hoeft echt geen expert in het Engels te zijn.
Jonathan Safran Foer heeft bovendien op jonge leeftijd al een schrijfstijl en een verbeelding die een heleboel auteurs na jarenlang zwoegen, vijlen en bijschaven niet bereiken (hij was amper 25 toen dit boek (zijn debuut) uitkwam). Ook in zijn tweede, bekende boek Extremely Loud and Incredibly Close haalt hij hetzelfde niveau. Everything Is Illuminated haalt het bij mij echter op punten omdat ik dat jongetje uit Extremely Loud and Incredibly Close een klein beetje een vervelend ettertje vond.

Jonathan Safran Foer wordt één van dé jonge Amerikaanse talenten genoemd en dat is terecht. Nou, één minpuntje (maar niet heus): dat iemand op jonge leeftijd zó kan schrijven, is best wel jaloersmakend ;-).

Beoordeling: *****

How The Internet Works, Preston Gralla

Wat ik op dit moment op de trein aan het lezen ben...

Deze post werd volautomatisch gecreëerd door het versturen van 1 mms. En wel naar mijn persoonlijke 'Moblog', waar een 'forward&post' naar deze blog ingesteld staat.

Het feit dat dit zo eenvoudig is, zal mij alleszins aanzetten om vaker boeken door te seinen. Een gsm heb ik tijdens het lezen immers vaker bij de hand dan een pc met internetconnectie.

Wat het boek zelf betreft: het bevat 300 pagina's vol allesverklarende tekeningetjes over 'hoe e-mail werkt', 'hoe een adsl-verbinding werk', 'hoe html werkt', ... En dus ook over 'hoe een gsm op het internet kan'. Best leuk voor wie daar eens wat meer over wil weten.

De eeuw van mijn vader - Geert Mak

Genre: historische familieroman
 
In 't kort: In 500 pagina's (lijkt dik, maar leest zeer vlot) verweeft Mak de geschiedenis van zijn familie met de gebeurtenissen in de 20e eeuw. 

Mijn mening: Tijdens de geschiedenisles hebben we allemaal geleerd over de 1e en 2e wereldoorlog, de koude oorlog etc... Maar dat werd afzondelijk van elkaar aangeboden. Als je dit boek leest, zie je de verbanden tussen gebeurtenissen, de invloed die het had op mensen (zijn familie, het nederlandse volk etc.). Kortom: een geschiedenisles die wel leuk is!! En...ik heb op het eind een traantje gelaten. Dat doe ik bijna nooit bij een boek! Puik werk van Geert Mak. Ga binnenkort "In Europa" van hem lezen. Daar later dus meer over.  
Voor als je van boeken van Bill Bryson houdt. Leest lekker vlot, je leert er ook nog wat van en je snapt het eindelijk allemaal.

Denk dat de Belgen onder ons dit een minder interessant boek zullen vinden dan de Nederlanders. Vooral omdat het de toestand en cultuur in Nederland beschrijft. Maar misschien is dat een misvatting?!

Waardering *****

Hoe je verslag leggen?

Voorstel voor posts van de boekenwijzen

In de titel van de post zet je de Titel, gevolgd door de auteur. Tussen haakjes volgt dan de taal waarin je het boek gelezen hebt.

In de blog zelf:

• Genre
• Jouw reden om het boek te lezen
• Korte samenvatting van het boek (tenzij dat de fun van het boek verknalt)
• Je eigen waardering van het boek, emoties gevoeld tijdens het boek, wat vooral sterk (of erg slecht) was
• Als gekend: kort stukje over de auteur
• Waardering op 5
• Aanrader JA/NEE
• Dit boek zal diegenen weten te bekoren die graag … lezen.

Misschien stellen we later nog subcategorieën op, waar je dan per categorie punten kan geven (bijvoorbeeld: entertainment value, spanning, originaliteit, vertelstijl…) waarvan dan het gemiddelde de eindscore is.

Uiteraard is dit slechts een voorstel. Wil je liever op een andere manier het boek er op zetten of heb je niet voor elk onderdeel wat, dan hoeft dat niet. Druk vooral uit wat je van het boek vond, dat is het belangrijkste.

Waarom en hoe en wat dan nog...

De bedoeling van deze site is even simpel als briljant (en bescheiden!): we creëren onze eigen boekenbespreekblog door lezende vrienden. Het voordeel aan de lezende vrienden is dat je weet wie bespreekt en je daardoor toch ook beter weet of een boek goed dan wel slecht is, of beter, of een boek jouw voorkeur of smaak bekoort.

De idee is er al een hele tijd en na overleg met de eeuwige en enige zijn we nu eindelijk zover.


Hoe het werkt, is simpel: je moet uiteraard eerst een account aanmaken bij blogger.com. Eens je dat gedaan hebt, maken wij jou auteur op deze blog. Zo kan je, als je een boek gelezen hebt, je bevlogen leesverslag hier neerpennen.

Of we echt met scores oid gaan werken, dat zien we nog wel. De eerste bedoeling is eerder om elkaar te vertellen over wat we lezen en wat we ervan vinden. We merken dat daar behoefte aan is: aan de ene kant wil je mensen laten weten dat je een goed boek hebt gelezen (of misschien waarschuwen dat je een k-boek hebt gelezen) of je wilt wel eens weten wat er nog allemaal aan door jou onontdekte boeken bestaan.

Aangezien iedereen die hier post, regelmatig boeken leest, vonden we dat we, na afsluiten van elk boek, daar ook wel even kort over kunnen bloggen. Een mening heb je altijd.

En uiteraard is het het leukste als jullie zelf ook andere leesgrage vrienden uitnodigen om mee te werken. Zo creëren we een heus netwerk van boekenwijzen (of misschien zelfs boekenwijzers (je wijst iemand de weg naar een goed boek)).


Nou, de introductie is niet briljant, maar het wordt een leuke blog. Binnenkort meer nieuws.

J.