The Book of Basketball - Bill Simmons

In't kort: moeilijk in 't kort te vertellen. Simmons herschrijft de geschiedenis van de NBA, bekeken door zijn lichtjes gekleurde bril. Het merendeel van het boek (in totaal ongeveer 700 blz) beslaat een hertekening van de Basketball Hall of Fame, waar hij een piramideconstructie van wil maken: de allerbesten op de top van de piramide, de net niet allergrootsten een niveau lager etc.

Mijn oordeel: dat ik een fan ben van Simmons, weten jullie waarschijnlijk al uit een vorig review. Aan zijn stijl is niks veranderd, hij blijft zijn boek rijkelijk larderen met voetnoten, maakt All-Star-teams van vanalles, gaande van Hot TV-Mums in their Fifties tot de Reggie Cleveland All-Stars (blanke spelers met een 'zwarte' naam) enzovoort. Leuk, uiteraard, maar af en toe gaan er wel wat grapjes de mist in wegens te weinig Amerika-kennis, en het wordt wel vermoeiend na zo'n dikke 550 blz.

Los daarvan is het een bijzonder leerrijk boek, diepgaand, uitstekend gedocumenteerd, en vrij objectief. Simmons heeft zijn favorietjes, is een Boston-man in hart en nieren, maar kan zijn top-vijf toch heel objectief en overtuigend brengen. Uiteraard kan er altijd gediscussieerd worden over de positie van deze of gene speler, maar dat is eigen aan dit soort boeken. En hij stelt alles in zijn tijdscontext, en dat doet hij op een knappe manier.

Ik zou nog een tijdje kunnen doorgaan, maar dat wordt misschien wat langdradig. Als iemand toch geïnteresseerd zou zijn, geef gerust een seintje.

Eindoordeel: ****1/2 (een half puntje minder omdat het echt wel een heel erg lang boek is. en hij had het beter 'The Book of the NBA' genoemd)

The little stranger - Sarah Waters

Genre: Gothic novel

In 't kort: Als klein kind was dokter Faraday al betoverd door Hundreds Hall, een prachtig Gregoriaans landhuis. Wanneer hij jaren later als arts terugkeert om een van de bewoners te onderzoeken, merkt hij tot zijn teleurstelling hoezeer het huis is vervallen. Vanaf dat bezoek zal het huis én zijn bewoners een bepalende rol in zijn leven gaan spelen.

Mijn oordeel: Je leest op voor- en achterflappen van boeken vaak allerlei beweringen over schrijvers. Hier las ik "one of the best storytellers of our time". Ik ben het daar in dit geval volledig mee eens.
Het verhaal bouwt zich zeer traag, maar nauwgezet op. Het huis en de personages komen volledig tot leven. Dan beginnen er vreemde dingen te gebeuren en je vraagt je af: "Wat is hier aan de hand? Wat zit er achter?" Deze zalige suspence is er van begin tot helemaal op het eind, 500 pagina's lang. Het is een heerlijke pageturner! Je moet echter wel wat tegen de traagheid van dit verhaal kunnen. Persoonlijk vond ik dat heerlijk. Ik ga heel snel meer van Waters lezen.

Eindoordeel: ****

De repetitie - Eleanor Catton

Genre: roman

In 't kort: Op een High school wordt bekend dat de muziekleraar seks heeft gehad met een van zijn leerlingen. De invloed hiervan op verschillende mensen in en rond de school (o.a. zus en vriendinnen van slachtoffer) wordt in dit verhaal op een heel bijzondere manier uiteen gezet. De gevoelens, gedachten, reacties én acties die volgen zijn zeer uiteenlopend. Groot thema is de mentale en lichamelijke ontwikkeling van adolescenten. Qua genre deed het me wat denken aan American Beauty.

Mijn oordeel: Dit is één van de vreemdste, fascinerendste boeken die ik ooit heb gelezen. De structuur, vertelstijl en personages zijn zo uniek en wat vreemd. Er gebeuren zéér kleine maar absoluut interessante dingen die zo prachtig geschreven zijn dat je maar leest.. en leest.. en leest. De personages zijn stuk voor stuk geweldig interessant en hebben boeiend, originele dialogen. Al vinden de critici de adolesenten al wat te volwassen spreken. Mee eens, maar wat mij betreft niet irritant. Het boek leest lekker en snel, maar na het einde heb je wel even tijd nodig om alles te verwerken en te plaatsen. Dat maakt het een leuke leeservaring.

Eindoordeel: ****

Wolf Hall - Hillary Mantel

Genre: Historische roman

In 't kort: Het is +/- 1520: Henry VIII is aan de macht in Engeland (die van de 8 vrouwen). We volgen de bloeiende carrière van Thomas Cromwell. Door zijn pientere plannen en creatief brein weet hij het vertrouwen van de koning te winnen en groeit hij uit tot de belangrijkste raadsman van de vorst. Als adviseur, boekhouder en jurist staat hij in voor de noodzakelijke veranderingen die ervoor moeten zorgen dat de koning een mannelijke opvolger kan verwekken. In dit boek volgen we Cromwells gloriejaren, want uiteindelijk zal het (zoals bij vele andere hoge heren die dicht bij de koning stonden) slecht met hem aflopen.

Mijn oordeel: Het boek geeft duidelijk de machtstrijd weer die rond het hof van Henry VIII gaande moet zijn geweest. De strijd voor een nieuwe vrouw die Henry een mannelijke troonopvolger kan bezorgen. De strijd met de katholieke kerk om dit mogelijk te kunnen maken. We zitten in Cromwell's brein waar al de ingenieuze plannen worden bedacht om van de "onrendabele" Catherine of Aragon af te komen en Anne Boleyn te installeren als koningin. Cromwells professionele en privé-gedachten en gevoelens maken deze interessante geschiedenis zeer inzichtelijk. Voor mij persoonlijk was er echter het nadeel dat ik onlangs de eerste drie delen van de voortreffelijk smeuïge serie "The Tudors" heb gezien. Dit verhaal maakt onderdeel uit van deze serie en werd al zeer uitgebreid vertoond. Hierdoor was ik eigenlijk al iets te veel op de hoogte van deze geschiedenis.

Eindoordeel: ***

Desert Storm - Joe Funk

In't kort: de Arizona Cardinals, jarenlang de kneusjes van de National Football League, maakten in het seizoen 2008-09 een onwaarschijnlijk traject door, met als hoogtepunt hun allereerste trip naar de Superbowl.

Mijn oordeel: het boek start bij het einde van het seizoen, met een omstandig verslag van de Superbowl, die de Cards (helaas) net niet konden winnen, maar waar ze toch hun tanden lieten zien en alle criticasters lik op stuk gaven. Vervolgens kijken we in omgekeerde volgorde terug op de playoff-wedstrijden, waar ze keer op keer als underdog startten, maar toch bleven winnen.

Nadien volgt een korte blik op het preseason, en wedstrijd per wedstrijd het reguliere seizoen, gekenmerkt door hoogtes en laagtes.

Tenslotte vormt de carrière van quarterback Kurt Warner het onderwerp van een mooi portret.

Heel veel mooie foto's, wat nuttige stats en info, en alles bekeken door een rode Cards-bril. Marvellous.

Eindoordeel: uiteraard alleen geschikt voor aficionado's als ik. Stay away if no Cards fan !! Maar voor mij dus een knappe **** 1/2

Dertig - Mart Smeets

In't kort: Mart Smeets, sportjournalist bij de NOS, vierde in 2002 zijn 30ste Tour de France op rij, en blikt op zijn eigen manier terug op drie decennia in 's werelds zwaarste en beroemdste wielerronde.

Mijn oordeel: waar je misschien zou verwachten dat Smeets het chronologisch aanpakt en jaar per jaar zou bespreken of uitspitten, doet hij het eerder thematisch. Hij begint wel bij het begin, met hoe hij eerder toevallig in de wereld van de wielerverslaggeving rolde in 1973, als bijzitter op de moto voor de NOS-radio. Enkele jaren later maakte hij, alweer heel toevallig, de overstap naar NOS-televisie, waar hij tot nader order nog steeds vertoeft.


Smeets vertelt vervolgens wat meer over de collega's van de bevriende televisiestations (Jan Wauters was één van de beste ooit, Louis De Pelsmaecker te afstandelijk, Michel Wuyts te schoolmeesterachtig, what's new?), en gaat dan wat dieper in op Nederlandse hoogtepunten. De fameuze Raleigh-ploeg van 1980, met winnaar Joop Zoetemelk in de rangen, was één van Smeets' all-time hoogtepunten, hij wijdde er zelfs een apart boek aan, maar hier dus ook een hoofdstukje. En de Tour van 1989, met liefst 30 Oranje-renners aan de start, een record.


Uiteraard passeert ook het doping-thema de revue, met Zoetemelk, Theunisse en het PDM-Intralipid-verhaal als hoofdrolspelers.


Jan Raas, Peter Post en Cees Priem, de bekendste Nederlandse ploegleiders, worden tegen elkaar afgewogen, en ook Indurain en (uiteraard !) Armstrong krijgen een apart hoofdstukje.


Typisch een Smeetsboek: vlot geschreven, helder en informatief, af en toe grappig, soms met harde standpunten maar altijd onderhoudend. Eén van zijn betere.


Eindoordeel: ****

The Invention of Everything Else - Samantha Hunt

In't kort:

Nikola Tesla, veel minder bekend dan gerenommeerde uitvinders als bijvoorbeeld Thomas Edison of Marconi, is een van de grootste uitvinders van eind 19e en de vorige eeuw. Hij zorgde bijvoorbeeld ervoor dat we nu kunnen genieten van AC electriciteit en , weliswaar slechts na vele rechtszaken tegen Marconi, is hij ook de officiële uitvinder van de radio. Dit boek is deels een gefictionaliseerde biografie van deze bizarre figuur (had meer liefde voor duiven dan voor mensen).

In het andere verhaal maken we kennis met Louisa die als dienstmeid werkt in het hotel waar Tesla de laatste jaren van zijn leven verblijft. Haar moeder is gestorven bij haar geboorte en zij woont samen met haar vader, wiens hele leven in het teken staat van de herinnering aan zijn te jong overleden vrouw. Louisa is ook al gefascineerd door duiven.

Mijn oordeel:

Dit is duidelijk een boek dat je kan catalogiseren bij de generatie jonge Amerikaanse auteurs waar ook Jonathan Safran Foer, Dave Eggers en Nicole Krauss bijhoren. Niet toevallig waarschijnlijk krijgt de lof van Dave Eggers een prominente plaats op het voorblad. Dit betekent dat we dus ook hier een mix krijgen van huidige tijd en personages daarin en een terugblik op het verleden (dat van Tesla, maar ook dat van Walter, de vader van Louisa) en hoe dat verleden effect heeft op het heden. Het verleden zowel als het heden hebben vaak ook iets sprookjesachtigs.

Nu, dit is mooi en dit is ook een mooi verhaal, maar wat ik ook al had bij The History of Love van Nicole Krauss heb ik hier ook: de verzadiging is een beetje bereikt. De stijl staat als het ware echte emoties in de weg. Dit is best een emotioneel verhaal en het einde is niet per se heel happy, maar door het misschien net te gestileerde verhaal blijf je als lezer een beetje neutraal ernaar kijken. Het lijkt wat te artificieel, te literair. Je blijft op je honger zitten op het vlak van emotionele medeleven met de personages.

Daarnaast is de figuur van Nikola Tesla best bijzonder en daar wordt, ongetwijfeld ook om het verhaal te dienen, toch te weinig tijd aan gegeven. Akkoord, dan moet ik eigenlijk maar een biografie van die man lezen.

Al bij al een goed boek, leest prettig, maar al te gestileerde mooischrijverij staat in de weg van mijn betrokkenheid bij het verhaal.

Eindoordeel:

***

Bloody Sundays - Mike Freeman

In't kort: de American Football-wereld is heel complex, met heel wat ins & outs. Freeman neemt ons mee voor een blik achter de schermen. Zo passeren de belangrijkste speler- en coach-posities de revue, en bekijken we wat de League zelf doet om de spelers beter te beschermen tegen de after-effects van deze vrij gewelddadige (al is het wel gecontroleerd geweld) sport.

Mijn oordeel: Freeman is een doorwinterd football-journalist, en kent deze gesloten wereld als weinig anderen. Het verhaal over de homofobie , verteld door een homofiele (uiteraard anonieme) speler is erg onthullend, net als de uiteenzetting over het huiselijk geweld dat bij meer en meer spelers blijkbaar de kop opsteekt. Ook het hoofdstuk over het leven van een head-coach van een NFL-team is erg interessant.

Aan de andere kant is het boek ook wel wat gedateerd (geschreven in 2002). Zo heeft de auteur het over Michael Vick als de beste quarterback van de nabije toekomst, en hemelt hij de Tampa Bay Buccaneers danig op, terwijl dat achteraf een simpele eendagsvlieg bleek. Maar achteraf is het natuurlijk makkelijk...

En ook voor een grappige noot kan je bij Freeman terecht. Het hoofdstukje '99 Reasons why Football is better than Baseball' is hilarisch, en hij beschrijft ook wat ie zou doen mocht hij één dag tsaar van de football-wereld zijn.

Eindoordeel: **** (al is zijn voorliefde voor alles wat met New York te maken heeft, af en toe irritant, de rest is echt heel goed)

No Country For Old Men - Cormac McCarthy

In't kort:

Voor wie de film gezien heeft, zal het verhaal wel bekend zijn: Lewellyn Moss stuit tijdens de jacht in de barre Texaanse woestijn op een slagveld ten gevolge van een vermoedelijk misgelopen drugstransactie. Hij vindt er bijna evenveel lijken als kogelgaten, naast een shitload of drugs. Wat verderop vindt hij de geldkoerier, ook al dood. Lewellyn neemt het geld mee.

Hiermee start hij een onwaarschijnlijke achtervolgingsthriller waarin hij moet proberen de onstopbare en compleet gestoorde premiejager Anton Chigurh af te houden.

Sheriff Bell, een oldtimer, in wiens county de misgelopen drugstransactie heeft plaatsgevonden, loopt steeds achter de feiten aan en kan weinig meer doen dan de lijken onderweg tellen en zich hoodschuddend afvragen waar we in godsnaam mee bezig zijn.

Mijn oordeel:

Ik was van de film niet heel erg gecharmeerd, terwijl ik mezelf toch tot de liefhebbers van de films van de Coen broers reken. Te traag, te nietszeggend, te doelloos leek de film me. Bij het boek echter klopt het wel allemaal. Zonder dat het boek trouwens veel antwoorden geeft. Dit is een parabel over het verschuiven van goed en kwaad, het afglijden van de Amerikaanse maatschappij naar steeds diepere dalen. Inderdaad geen land voor oude mannen: het gaat hun verstand en hun begrip te boven hoe het zo ver is kunnen komen.

Ik was van begin tot eind aan dit boek gekluisterd. McCarthy registreert voornamelijk de gebeurtenissen. Deze puur registrerende stijl werkt bijna hypnotiserend en jaagt de lezer door het boek. In slechts spaarzame persoonlijke interventies door Sheriff Bell krijgen we een soort van sociale kritiek. Deze steeds cynischer interventies van Sheriff Bell verheffen een al zeer goed opgebouwde en spannende roman naar een hoger niveau.

Eindoordeel:

Zeer van genoten. Ik wil nu eigenlijk de film nog eens bekijken.

****1/2

Pronto - Elmore leonard

In't kort:

'Crime noir' roman over illegaal bookmaker Harry Arno die uit de criminaliteit wilt stappen en een nieuw leven starten in Italië.

Hij wordt achterna gezeten door de bende van Jimmy Cap, voor wie hij de sportweddenschappen beheerde en daarbij af en toe wat geld liet 'verdwijnen'.

Mijn oordeel:

Deze stijl van boeken kan soms heel erg boeiend zijn. Het draait hem dan meestal niet om de misdaad zelf en de acties, maar om de psychologische diepgang van de betrokkenen. Dat wordt ook hier gepoogd. We zien hoe Harry eerst denkt in Italië zijn levensdroom te kunnen vervullen, maar dan snel weer merkt dat hij alleen kan leven in zijn zeepbel van misdaad en drank.

Echter, het lukt hier niet helemaal (lees: de personages boeiden me niet). Alle personages in dit verhaal zijn aan de basis dom. Harry zelf, die te naïef is om te geloven dat hij al die jaren Jimmy Cap te slim af is zijn, Jimmy Cap, die te dom is om te zien dat een naïeveling als Harry hem te slim probeert af te zijn, Raylan, de US Marshal die, om mij onduidelijke redenen, Harry in bescherming neemt en ga zo maar door.

Positief: Elmore Leonard is een goede verteller en het verhaal gaat vooruit. Dat het snel nergens naartoe ging, is dan wel jammer.

Eindoordeel:

*1/2

PS: 100!!

Oranges Are Not the Only Fruit - Jeanette Winterson

In't kort:

Dit is het semi-autobiografische relaas van Jeanette, een adoptiedochter die door haar moeder streng religieus opgevoed wordt: zij ziet in haar een missionaris voor hun kerk.

Tot blijkt dat Jeanette onreine gedachten heeft aangaande haar eigen geslacht. Een keer wordt de demon nog uit haar verdreven, maar weer wat jaren later geeft Jeanette toe aan haar geaardheid en verlaat noodgedwingen het ouderlijk huis.

Mijn oordeel:

Dit is een mooi beschreven, soms leuk, soms ontroerend relaas van volgzame, gehersenspoeld wonderkind tot zelfbewuste, opstandige adolescent. Door de tekst voel je de pijnlijke moeite en het uiteindelijke onvermogen om de liefde voor haar adoptiemoeder te verzoenen met haar zoektocht naar eigen geluk.

Het geeft tegelijk ook weer hoe moeilijk het is om als andersdenkende te aarden in een enggeestige gemeenschap.

Eindoordeel:

Ontroerend en mooi. Qua sfeer vergelijkbaar met "The Rain Before It Falls" van Jonathan Coe.

****

High Society - Ben Elton

In't kort:

Peter Paget, een 'backbencher' in de Labour party, oppert een revolutionair wetsvoorstel: legaliseer alle drugs, zodat de regering de handel erin kan organiseren en in goede banen leiden eerder dan dat de criminele onderwereld er zijn slag mee kan slaan.

In deze satire (het is natuurlijk wel Elton) volgen we het wedervaren van uiteraard Paget (die alle kenmerken van een stijve, middle-aged Britse politicus heeft, buitenechtelijke relatie en al) maar ook van verschillende drugsgebruikers: aan de ene kant Tommy Hanson, pop-idool du jour, die door zijn rijkdom aan drugs geraakt en Jessie, een 17-jarig meisje dat thuis is weggelopen en door een malafide pooier eerst aan de drugs is geraakt en daarna in de prostitutie.

Mijn oordeel:

Dit is alweer een zeer te pruimen satire van Ben Elton, al merk je ook hier dat Elton met mate genuttigd dient te worden: hij durft wel eens net te lang hetzelfde truukje gebruiken en dat begint op den duur op te vallen. Uiteraard vraagt een satire om stereotypes, maar in dit boek begint dat in het geval van bijvoorbeeld Tommy Hanson wat te zeer op te vallen.

Desalniettemin een zeer genietbaar boek waar je tot het einde geboeid blijft. Je wilt weten hoe het met de verschillende personages afloopt. Niet zo hilarisch als Dead Famous en Chart Throb misschien, maar daar leent het onderwerp zich natuurlijk ook minder toe. Het snijdt ook een maatschappelijk probleem aan en Elton wil het niet teveel bagatelliseren.

Eindoordeel:

***

De Ereronde van De Eland - Thijs Zonneveld

In't kort:

We volgen een renner die zich, in een overgangsetappe in de Tour de France, tegen beter weten in, alleen op kop weet. Wat volgt is een beschrijving van de eerst euforische maar later steeds pijnlijker tocht van een knecht die even uit zijn rol stapt.

Mijn oordeel:

Thijs Zonneveld is zelf renner geweest (al zei zijn naam me niets) die nu onder andere columns schrijft voor wielertijdschrijft De Muur. Dus hij weet waarover hij het heeft.

Dit is een verdienstelijke eerste roman, al is de titel 'roman' een beetje overdreven. Door wat vormgevingskundige ingrepen beslaat het boekje een goede 150 pagina's, maar je hebt het in minder dan twee uurtjes uit.

Het is wel eens leuk om in het hoofd van een renner te zitten, maar het is niet memorabel. "De Renner" van Tim Krabbé vond ik dan beter, al is dat boek niet lang blijven hangen. Een lot dat ook dit boekje beschoren is.

Eindoordeel:

Voor al wie graag de Tour kijkt en eens wil weten wat er in het hoofd van zo'n renner omgaat, is dit een leuk tussendoortje. Maar meer ook niet.

**

Behind The Scenes At The Museum - Kate Atkinson

In't kort:

We lezen het verhaal van Ruby Lennox, van bij haar weinig bevlogen conceptie tot na de dood van haar moeder Bunty.

Met behulp van verschillende 'footnotes' krijgen we ook de geschiedenis van de twee generaties voornamelijk vrouwen die haar voorgingen, vanaf het einde van de 19e eeuw over twee wereldoorlogen tot de huidige tijd.

Mijn oordeel:

Een familiekroniek kan slagen en boeiend zijn maar kan ook sterk vervelen en weinig verrassends brengen. Deze kroniek zit ergens tussenin. Er zitten zeker zeer grappige en soms net ontroerende passages in, maar het heeft me nergens echt gepakt. Rubys geschiedenis en voorgeschiedenis staat bol van de vreemde personages, er valt met grote regelmaat een dode en de mannen zijn onherroepelijk alcoholisten en schuinsmarcheerders, terwijl (in die tijd) de vrouwen thuis op de kinderen konden letten. Dat leidt soms tot grappige momenten, maar het is niet altijd raak.

Dat het niet echt boeide is ook een gevolg van dat, als het verhaal wat tempo begon te maken, er weer tijd moest gemaakt worden voor een 'footnote', wat gewoon hoofdstukken waren over de eerdere generaties. Waar die soms inderdaad verduidelijkend zijn voor het verhaal, zitten ze soms toch ook een beetje in de weg. De verhalen van de verschillende generaties staan ook net iets te veel op zichzelf eerder dan dat ze elkaar versterken. Ik betrapte me erop dat ik, buiten het verhaal van Ruby zelf, eerder dacht: "Oh ja, dat moesten we ook nog afronden, ja...".

Eindoordeel:

Leuk verhaal, maar ik vond geen connectie.

**1/2

The Book of Genesis - Illustrated by R. Crumb

In short: And God said, let the godfather of underground comics illustrate the Beginning.

My judgment: it's the Book of Genesis, nothing more, nothing less. Very true to the text and illustrated with reverence and composure (to the astonishment of many apparently, expecting a decadent and subversive interpretation). Lots of family trees, lots of inbreeding and men with beards that live to see their great-great-great grandchildren grow up and conceive. By sticking to the original text, it seems Crumb wants to show a glimpse of how ancient this mosaic of stories is - they're not always an easy read - rather than demonstrating the storytelling quality of the first book of the Bible.
If you are looking for more typical, trademark comic topics by Robert Crumb, you may want to look elsewhere.

City of Glory - Beverly Swerling

Genre: historische roman

In't kort: New York, 1812, tijdens de Britse blokkade. Joyful Patrick Turner, chirurg maar door een oorlogswond genoodzaakt zijn professionele bezigheden te verplaatsen naar een ander domein, waagt zich op de handelsmarkt, en krijgt stevige concurrentie van Gornt Blakeman. Onder hun tweetjes strijden ze om de macht in deze lucratieve branche, maar daarnaast ook om de hand van de beeldschone Manon Vionne. En om de grootste diamant van de wereld. En om de soevereiniteit van de USA...

Mijn oordeel: op amazon.com las ik volgende recensie, en ik kan het eerlijk gezegd niet beter uidrukken, ik ben het volmondig eens met onderstaande:

"Beverly Swerling's third novel continues the story of the Devrey and Turner family feud into the early 19th century, against the backdrop of the British Blockade of American ports and the attack on Washington DC toward the end of the war of 1812. This book is chock full of action - it is a wonder that Joyful Patrick Turner , the hero of her latest installment, was able to accomplish so much in these ten days during which he seemingly had so little sleep!

The pluses: this book has all the ingredients for the making of a wonderful historic novel: pirates, political schemes, war, treason, brothels, slave trading, the largest diamond ever, true love, Irish gangs, the wealthiest man in America, and plenty of characters with missing limbs and digits.

Despite these perks, the substories in this novel are a bit blurry, rushed and littered with extra characters who play insignificant roles. For instance, why the Chinese Opium side line ? It adds little other than to provide opportunities for Joyful to keep his Cantonese in use ! Politics, business, love, intrigue, war and lust are just thrown into the pot and brought to an immediate boil rather than added one by one and simmering until the perfect flavor is attained. This seems such a shame, since Swerlings first two books are magnificently written historical epics - perhaps their brilliance casts a bit of a shadow on this one.

However, please do not let these flaws dissuade you from reading 'City of Glory'! It is a fun, fast-pacedbook full of well researched (and little known) history told through archetypal characters, and quite enjoyable!"

Eindoordeel: ****

Murfreesboro Blues - Mart Smeets

In't kort: Tjerk, zoon van Mart, is een beloftevol baseball-speler, en wil naar de States gaan studeren en tegelijk het baseball-team van de unief proberen te halen. Mart loodst hem via via binnen op de kleine universiteit van Middle Tennessee State University, gelegen in Murfreesboro, Tn, waar hij al snel tot het baseball-team toegelaten wordt, maar vooral als bankzitter. Mart probeert hem zoveel als mogelijk te bezoeken, en dit boek gaat precies over die bezoeken.

Mijn oordeel: dit boek heeft twee hoofdthema's: de USA op zichzelf, en de vaderzoonrelatie. De twee heren bespreken het leven in de States, met een focus uiteraard op wat er in de sport omgaat, en hoe Tjerk die nieuwe wereld beleeft en zich noodgedwongen aanpast aan de geplogenheden in het Bible Belt-stadje.

Eindoordeel: voor mij het beste non-fictie-werk van Smeets. ****1/2

The Jordan Rules - Sam Smith

Genre: het leven zoals het is: het basketballteam

In't kort: de ondertitel 'The inside Story of a turbulent Season with Michael Jordan and the Chicago Bulls' dekt de lading volledig. We volgen de piepjonge Chicago Bulls, geleid door rijzende ster Michael Jordan, tijdens hun break-out season 1991-'92, met als bekroning hun allereerste NBA-titel.

Mijn oordeel: dit was één van de allereerste 'het leven zoals het is: team X of speler Y'-boeken, en legt de lat meteen erg hoog voor zijn ondertussen ontelbare opvolgers. Smith kreeg, als jarenlang journalist voor The Chicago Tribune, tijdens dat seizoen toegang tot alle vergaderingen, besprekingen, voorbereidingen, trainingen en wedstrijden, reisde met het team mee op verplaatsing, kortom maakte deel uit van het team. Op deze manier krijgen we van heel dichtbij een zicht op hoe het is om dag in dag uit met een eigenwijze en egoïstische wereldster-in-wording te mogen/moeten leven. Want dat Jordan, hoe sympathiek ook voor de cameralenzen, egenlijk een serieuze jerk is, wordt al heel snel duidelijk.
Een heel leuk boek, met heel wat interessante weetjes en feiten over het leven als professioneel basketter.

Eindoordeel: ****

Heart of Darkness - Joseph Conrad

In't kort:

Dit is het verhaal van Charlie Marlow over zijn tocht in Congo waar hij de ziek gewaande Kurtz moet opzoeken. Door het lange wachten en ook de dreigende invloed van de Congolese jungle (the heart of darkness waarvan sprake) krijgt deze tocht een veel diepgaander betekenis dan ze eigenlijk zou mogen hebben. Kurtz wordt een soort van God wiens woorden als orakels worden aanhoord.

Mijn oordeel:

Op deze roman van Conrad is het geweldige Apocalypse Now gebaseerd. De sfeer die je bij die film ervaart, zit ook al in het boek. Wat begint als een vrij gewoon verhaal, wordt een bezwerende mythe over de zoektocht naar Kurtz en de daaropvolgende ontmoeting met deze aanbeden figuur. We voelen als het ware hoe Marlow waanzinnig begint te worden, en dat vooral door het eerst lange wachten voor hij kan vertrekken en vervolgens de donkere kracht van Afrika.

Doordat dit een vertelling is van een madman, is structuur niet meteen van groot belang. Het is bijna een interne monoloog, zonder al te veel opsmuk of plot-opbouw. Hierdoor ontbreekt het dit boek toch aan spanning, wat het geen licht leesvoer maakt. Het gaat meer over hoe we allemaal waanzinnige wilden zijn of kunnen worden.

Ik was wel geboeid door deze novelle, maar miste toch teveel een goed verhaal. Er gebeuren wel dingen, maar er gebeurt niet veel. Dat is ook zo in Apocalypse Now, maar de verplaatsing van setting van Afrika naar de oorlog in Vietnam sprak me meer aan. De dreigende sfeer en de waanzin kwamen ook beter tot zijn recht op het witte doek dan op het witte blad.

Eindoordeel:

***

De vermoedens van Mr. Whicher - Kate Summerscale

Genre: true-crime

In 't kort: Detective Jack Whicher is opgedragen om de moord op de driejarige kleuter Saville Kent te onderzoeken. Deze moord, gepleegd in Road Hill House, is door duisternis omgeven. Zo blijkt de moordenaar zich te moeten bevinden onder de familie of het personeel, maar verder zijn er eigenlijk maar zéér weinig aanwijzingen die naar een moordenaar leiden. Whicher heeft echter wel zo zijn vermoedens...

Mijn mening: Ik had gehoopt op een sappig detective verhaal à la Agatha Christie. Het boek is echter een zeer minutieuze uiteenzetting van een moordonderzoek waar (helaas) maar heel weinig sappigs ontdekt wordt. Naast de precieze beschrijving van het onderzoek wordt ook duidelijk hoe deze zaak in Engeland grote nationale belangstelling kreeg. Het was voor mij wel eens interessant om (als detective-fanaat) te lezen hoe een écht moordonderzoek er aan toe kan gaan en wat dit voor impact heeft op onderzoeker, familie, verdachten en publiek. Maar het blijft toch vreemd en wat teleurstellend als je met andere verwachtingen aan een boek begint.

Eindoordeel: ***

The Night Angel Trilogy - Brent Weeks

In short:
2000 pages in short, are you kidding me? Well alright then: boy becomes apprentice to legendary assassin and goes on to play his part in the battle between good and evil while learning both the dirty and the fun bits of life and beyond.

My judgment:
An epic fantasy trilogy, now where have I heard that before? When it comes to epic novels, fantasy literature and trilogies, I'm merely a dabbler. But I ripped through Brent Weeks' books in record time. The author takes over 2000 pages to unfold a broad delta of plotlines, but it all flows together nicely at the end. You'll have to be able to withstand a heavy dose of sorcery (and some truly gory, graphic bits) to like these books - magical interventions play a constant and vital role in the story, but they're in no way detrimental to character development. In fact, the character psychology of the Night Angel Trilogy is what makes it such a compelling read.
A slight turn-off was the author's preference (or should I say proclivity and predilection) for difficult words where simpler synonyms would have been just fine. It came across as a bit pedantic. So why not eschew the ostentatious erudition :-) Another strange thing was the naming among the different cultures in this dark fantasy world. There are two countries (Sethi and Ceura) where people clearly bear Japanese-sounding names while another people, the Alitaerans, clearly have the names of Ancient Rome. The rest is utter fantasy, so it felt a bit disruptive.
Such details have not kept me from chasing through the pages in anticipation to see ugly predicaments and heroic stand-offs resolved. A highly enjoyable story.

Brave New World - Aldous Huxley

In't kort:

In de niet eens zo verre toekomst, is de maatschappij gebaseerd op de orde en de structuur van de wetenschap.

Kinderen worden niet meer geboren, maar gedecanteerd (uit hun proefbuisje gegoten, letterlijk). De maatschappij is onderverdeeld in kastes, waarbij elke kaste blij is niet in de andere kaste te zitten. Dit is hen allemaal aangeleerd door doorgedreven hypnopaedia (slaapleren). Door deze conditionering wordt iedereen gevormd tot wat hij of zij moet zijn.

In deze maatschappij draait alles rond consumptie. Niet alleen van voedsel en producten, maar ook sexuele consumptie: er zijn geen gezinnen meer en monogamie wordt fel afgekeurd en veroordeeld. Iedereen doet het m.a.w. met iedereen.

En als we dan nog niet gelukkig zijn, dan komt het geluk wel uit een pilletje: de drug SOMA wordt in industriële hoeveelheden verspreid en het gebruik wordt zo goed als verplicht.

Mijn oordeel:

Brave New World komt, ondanks dat het al van 1932 is, niet gedateerd over. Deze utopische maatschappij is nog steeds een dreigend toekomstbeeld. Genetische manipulatie. dogmatisme, geluk in een pilletje, het kan allemaal.

Dit boek blijft daardoor ook interessant om te lezen. Het is een leuke denkoefening. Sommige situaties zijn ook zeer grappig, vanuit ons standpunt gezien.

Dat Shakespeare daarbij wat overdreven wordt aanzien als de grote vertegenwoordiger van de cultuur en dat "The Savage" John op basis van enkel deze schrijver een hele cultuurfilosofie heeft opgebouwd, is natuurlijk bedoeld om de tegenstelling met de van hoge cultuur ontdane nieuwe wereld in de verf te zetten. Het zorgt echter voor een kleine dip in de geloofwaardigheid. Net zoals op het einde blijkbaar door een klein, schijnbaar miniem voorval de eeuwenlang en zorgzaam opgebouwde structuur van de nieuwe wereld op zijn kop gezet kan worden doet dat ook. Huxley wil hier misschien net iets te veel zijn punt doordrijven.

Desalniettemin goed leesvoer waarin m.i. geen van beide uitersten als het hoogste goed wordt gezien: John gaat evenzeer ten onder aan zijn religieuze en culturele levensvisie als bijvoorbeeld Bernard Marx de strikt wetenschappelijke.

Eindoordeel:

***1/2

PS: ik had dit boek jaren geleden al eens gelezen. Leuke hernieuwde kennismaking.

Bankvlees - Jan Van Loy

In't kort:

Het (niet nader genoemde) hoofdpersonage en een bij een voedselbedeling tegengekomen vriend Celis (allebei jonge dertigers), besluiten om niet langer mee toe doen aan de dwingelandij van de maatschappij (werken, geld verdienen, huisje kopen, kindjes maken...) en de totale vrijheid van het niets doen op te zoeken (op kosten van diegenen die wel in de dwingelandij blijven).

Door eerst een uitkering, vervolgens kleine diefstallen en zelfs prostitutie kunnen ze dit een tijd volhouden. Maar voor hoe lang?

Mijn oordeel:

Een tijdje geleden las ik Reus, wat eigenlijk gaat over vrouwelijke dertigers. Dit is in zekere zin misschien de mannelijke versie van de zoektocht naar de betekenis van het leven.

Het leest lekker vlot weg, is af en toe zeer entertainend. Vooral Celis moet voor de kwinkslagen zorgen met zijn vreemd gedrag en zijn wat simpele levensvisie. Alleen is het, alweer, een bonte verzameling vreemde personages die op de lezer afkomen. Vreemd genoeg heb ik de laatste tijd wel meer van dat soort Vlaamse boeken gehad. vreemde personages die vooral nadenken over het leven en uit de maatschappij willen stappen. Straks ontdekken we zowaar een Vlaams motief :-)

Veel inzichten houd ik niet over aan deze roman, maar het was een aangenaam geschreven boekje, en dat is toch ook heel wat. Eindoordeel van de auteur is dat er geen ideaal bestaat: zowel uit als in de maatschappij is het behelpen.

Eindoordeel:

***

The Unnumbered - Sam North

In't kort:

Mila is Roma zigeunerin een eerste generatie immigrant in Groot-Brittanië, waar ze met haar ouders en familie in een caravan woont.

Nio Niopoulos is de zoon van Griekse immigranten die jarenlang als ijskreemventers hard gewerkt hebben om de kost te verdienen. Nio zelf wil kunstenaar worden en woont in een zelfgefabriceerd huisje op het kerkhof. Samen zullen zij een vreemd koppel vormen.

Naast deze twee hoofdpersonages lopen nog personages rond in het London van de vreemdelingen die allen op een of andere manier verweven zijn of zullen worden met Mia en Nio. Zij wonen allemaal rond en op Muswell Hill in Londen.

Mijn oordeel:

Deze roman heeft m.i. goede bedoelingen maar mist een beetje zijn doel. Het is duidelijk dat dit een beschrijving wil zijn van de vaak moeilijke omstandigheden waarin deze vreemdelingen moeten leven en hoe de gevaren van de grootstad steeds om de hoek loeren. Mila is bijvoorbeeld een uitermate knappe jongedame (wordt ons tot vervelens toe gemeld door de auteur) die nagestaard wordt door steevast kwijlend jong en oud. Dat verkrachting om de hoek loert, verbaast de lezer dan ook niet. Anderen slagen er dan weer niet in te ontsnappen aan hun lot.

Nio en Mila moeten daarbinnen het hoopgevende licht aan het einde van de tunnel. Hun liefde zal alles overwinnen, is sterker dan de miserie.

Grootste probleem, volgens mij, van dit boek is dat alle personages zeer eendimensionaal zijn en nauwelijks of niet door een leercurve gaan. Ze dienen enkel als vehikel om een bepaalde type mens voor te stellen, een cliché... Het boek wordt daardoor steeds saaier en de boodschap interesseerde me op den duur ook niet meer echt. Wat me interesseerde was het boek uit te krijgen.

Eindoordeel:

Te eendimensionale personages zorgen voor een cliché-matige boodschap.

**

Gerechtigheid - Stieg Larsson

Genre: Thriller

In 't kort: Dit boek is het derde en laatste deel in de succesvolle bestseller Millennium-trilogie van Larsson.
Zie ook bespreking boek 1 "Mannen die vrouwen haten" en boek 2 "De vrouw die met vuur speelde" .
Terwijl Liesbeth in het ziekenhuis herstellende is van haar zware hoofdwond, wordt de rechtzaak tegen haar voorbereid. Ze wordt immers verdacht van een aantal moorden. Mikael Blomkvist probeert ondertussen, zoals dat een goede onderzoeksjournalist betaamd, de ware toedracht en opdrachtgever van de moorden te achterhalen. Het zaakje stinkt behoorlijk, want de Zweedse veiligheidsdienst lijkt er zelfs bij betrokken te zijn.

Mijn oordeel: Na het voor mij wat teleurstellende deel 2, was deel 3 een echte opsteker. Het is de dikste pil van de drie, maar leest net zo vlot als deel 1. In het begin is het even doorkauwen als er heel veel bijna gelijknamige politieagenten, redacteurs, familieleden, veiligheidsdienstmedewerkers, juristen worden opgevoerd, maar dat duurt gelukkig niet lang en het strijkt zich wel glad. Grappig is wel dat ik de belangrijkste verhaallijn, die van de betrokkenheid van de zweedse veligheidsdienst, niet eens zo interessant vond. Maar door een heleboel verhaallijnen te combineren en snel te laten afwisselen (het succes volgens mij van al dit soort boeken waaronder ook de Da Vinci Code ed) kom je toch aan je trekken. De boeiendste verhaallijn in dit boek vond ik persoonlijk het nieuwe hoofdredacteurschap van Erika Berger, Mickaels minares.

Jammer dat de schrijver overleden is. Ik had graag meer van hem gelezen.

Eindoordeel:
****

Via Cappello 23 - Christiaan Weijts

In't kort:

Daniel Schaaf is een freelance journalist die in Venetië op een onverhoopte scoop stoot en hiermee zijn carrière in de media een positieve wending ziet krijgen.

Arthur Citroen is een promovendus in de kunstgeschiedenis die onderzoek doet naar de relatie tussen kunstenaar en model. Hij begint een relatie met een van zijn studentes. Met haar onderzoekt hij nieuwe vormen van de relatie kunstenaar en model. Hij betrekt daarbij steeds meer de alomtegenwoordige internetamateurporno in zijn onderzoek. Met alle gevolgen vandien.

Mijn oordeel:

Ik kan argumenten aanhalen waarom dit boek niet goed is, maar wil er niet al te veel woorden aan vuil maken. Wat Weijts heeft pogen te doen in dit boek (koppelen van het hoge (kunst, klassieke muziek, Venetië) aan het lage (riooljournalistiek, pornografie, de commercialisering van Venetië) is grandioos mislukt. Wat overblijft is een voyeuristisch, pretentieus boekje.

Zijn personages zijn bovendien ongeloofwaardig en verschrikkelijk irritante mannetjes. Ik heb het uitgelezen omdat ik dacht dat er op een bepaald moment toch iets in dit boek moest zitten. Ik werd ook in die hoop teleurgesteld.

Bij zijn vorige boek werkte het wél.

Eindoordeel:

*1/2

Het diner - Herman Koch

Genre: roman

In 't kort: Een man heeft met zijn vrouw, broer en schoonzus een diner in een deftig restaurant. Daar lopen de gemoederen langzaam hoog op. Er heeft zich immers iets naars voorgedaan met betrekking tot hun beider kinderen, alhoewel daar lang over gezwegen wordt.
We zitten in het hoofd van de man en krijgen inzicht in de perikelen en geheimen die binnen en tussen beide gezinnen en familieleden leven.

Mijn oordeel: Goed boek. Leest lekker & snel. Sterke punten:
1] Je beeld van en oordeel over de personages verandert heel langzaam en subtiel gedurende het verhaal = Geinig effect.
2] De verteller houdt veel zaken expliciet geheim. Zijn vrouw heeft bijvoorbeeld lang in het ziekenhuis gelegen wegens een ziekte. Hij vindt het niet aan de orde om dit te vertellen, en we komen er ook niet achter (helaas!). Dit soort meldingen maakt hij vaker en het maakt je alleen maar nóg nieuwsgieriger.
Ik kan het boek als ideaal tussengerecht aanraden aan iedereen die eens lekker wilt ontspannen bij een goed smakelijk boek.

Eindoordeel: ***1/2

Fallen - David Maine

In't kort:

In 'Fallen' lezen we het verhaal van Adam en Eva en Kaïn en Abel, maar dan in omgekeerde chronologische volgorde. We beginnen bij hoofdstuk 40, de laatste dagen van Kaïn. Elke 10 hoofdstukken (en dus elke 10 stappen terug in de tijd) veranderen we van verteller: eerst Kaïn, dan Abel, vervolgens Adam en ten slotte Eva. Het laatste hoofdstuk is dan net na de zondeval: Adam en Eva zijn uit het Paradijs verstoten.

Mijn oordeel:

Ik ben verre van een bijbelkenner, maar iedereen kent natuurlijk het verhaal van Adam en Eva en hun zondeval en dat van de eerste moord, die van Kaïn op Abel.

In dit boek wordt vooral gekeken naar een psychologische verklaring van Kaïns daad: hoe kan het dat Kaïn Abel heeft vermoord? Echt verrassende inzichten komen daar mijns inziens niet uit, maar dat neemt niet weg dat het een toch originele inslag is.

Het omkeren van de chronologie is eigenlijk best leuk: je kijkt uit naar iets dat geweest is. Het komt ook niet geforceerd over. We beginnen bij de afloop en komen stukje bij beetje uit bij de oorsprong van dit alles. Ook het wisselen van de vertellers is leuk, omdat je dan toch wat variatie krijgt. Al blijf je heel erg de hand van de auteur zien: heel erg verschillen ze nou ook weer niet.

Ik vond het geen meesterwerk, daarvoor is het me net allemaal wat té introspectief: er gebeurt te weinig en er is te weinig echte diepgang. De bevindingen zijn misschien wat te klassiek: het oedipuscomplex is nooit veraf, bijvoorbeeld, en Kaïn is overduidelijk een product van zijn ouders, dus de voorbestemdheid loert ook om de hoek. Maar het is zeker geen slecht boek: leuke invalshoek en het wisselen van de verteller houdt het verhaal aan de gang. Het is ook best boeiend om te zien hoe Adam en Eva plots alles moeten leren, al zijn ook daar geen verrassingen te bespeuren.

En oh ja: god is een smeerlap :-). Alle ellende begint bij hem en bij de halsstarrigheid van velen om hem desondanks te blijven eren. En dat allemaal voor iemand die niet bestaat.

Eindoordeel:

***

Reus - Annelies Verbeke

In't kort:

Hannah werkt als journaliste voor een schandaalkrant waarin ze de succesvolle rubriek Hannah's freaks leidt.

Kim is haar zus die in hetzelfde jaar, maar 11 maanden later is geboren. Beiden zijn ze prille dertigers op zoek naar betekenis. Deze zoektocht leidt hen naar Australië, waar ze hopen hun moeder, die hen in de steek had gelaten, terug te vinden.

Mijn oordeel:

Dit is een boek waar je niet meteen een etiket op kan kleven. Het is bijna even moeilijk om er een mening over te geven. Is het een hallucinatie van Hannah? Zijn de andere personages verzonnen? Is Hannah manisch-depressief en kijken we in haar hoofd?

In ieder geval zijn Hannah en Kim geen normale zusjes. Hun band is zo onbreekbaar dat ze er al de rest voor opgeven. Ze laten probleemloos hun trouwe, maar blijkbaar voorspelbare en saaie vriend / man vallen omwille van hun band.

Maar Verbeke heeft een zeer boeiende schrijfstijl, waardoor je steeds wel leuk aan het lezen bent. Het is een aangename leeservaring door de wat, ja, hypnotiserende stijl. Geen moeilijke, literaire kunstgrepen, maar duidelijke, mooie zinnen zonder veel poespas. Dat, meer dan de inhoud, maakt dit boek prettig om te lezen. Want waar het om gaat, ach, dat is een soort 'regressum ad uterum', zoals dat intelligent heet, van Hannah. Het eindigt, weinig verbazingwekkend in dat opzicht, met een geboorte. De wedergeboorte van Hannah, vermoed ik. Dat Hannah in dit boek als zeer egoïstisch overkomt, is daarbij iets wat we als lezer aanvaarden.

Al schrijvende hier, denk ik het thema dus toch ontwaard te hebben: Hannah, als prille dertiger, stelt zich dezelfde vragen als veel dertigers: wat doen we hier, is dit het, wat wil ik eigenlijk, wie is die loser die in mijn bed ligt eigenlijk? :-) Vragen die iedereen zich wel eens stelt (behalve de laatste dan, hoop ik).

Uiteindelijk wordt ze opnieuw geboren, na een lange interne queeste op zoek naar haar eigen betekenis.

Eindoordeel:

***

PS: ik hoop niet dat Inez dezelfde acties gaat ondernemen als Hannah...

Of Mice and Men - John Steinbeck

In't kort:

George en Lennie zijn twee seizoensarbeiders die samen op pad zijn op zoek naar werk. George is een clevere kleine man, terwijl Lennie een mentale achterstand heeft. Lennie kent ook zijn eigen kracht niet, noch kan hij de gevolgen van zijn daden inschatten.

Ze komen terecht op een boerderij waar ze hun laatste dollars willen verdienen om dan een eigen klein boerderijtje te kopen waar ze van de opbrengst van hun eigen land kunnen leven.

Mijn oordeel:

Mooi (kort) boekje over het oude Amerika waar de conservatieve rolverdeling nog standhoudt. Lennie heeft het moeilijk als zwakbegaafde en zou zonder de hulp van George allang verkommerd zijn. Verder is er ook een zwarte hulp op de boerderij die door iedereen gemeden wordt en de jonge, verleidelijke vrouw van de zoon van de eigenaar van de boerderij.

Uiteindelijk gaat dit boek over de onoverkomelijkheid van het lot in die tijd: ieder heeft zijn voorbestemde rol te spelen. Wie dit doorheeft en ernaar probeert te leven, heeft het meeste kans op overleving. Het boek biedt daarom geen echte verrassingen, maar de personages en de mooie volzinnen maakten dit tot een zeer aangename, ontroerende leeservaring. Had best wat langer mogen zijn.

Eindoordeel:

****

Zwarte tranen - Tom Lanoye

In't kort:

Dit is het tweede deel van de zogenoemde monstertrilogie, over de invloedrijke familie Deschryver, die zowel in de industruie (tapijten) als in de politiek hoge machtsfuncties bekleden / bekleedden.

In deel 1 "Het Goddelijke Montser" zagen we hoe de familie barstjes begon te vertonen na het jachtongeluk waarbij Katrien Deschryver haar man doodschoot. Dit boek begint met de ontsnapping van Katrien uit de gevangenis. We volgen de familieleden opnieuw die ons via hun gedachten meenemen door de recentere geschiedenis in Vlaanderen en België (Dutroux-affaire, Bende van Nijvel e.d.)

Mijn oordeel:

Ik vond er niet veel aan. Je kan wel zeggen dat Lanoyes typering van Vlaanderen en de Vlaamse geest raak is (en dat is ook zo) maar dat is geen verdienste. In Vlaanderen zijn we inmiddels zo ingekakt dat het een wonder is dat er mensen zijn die het nog niet doorhebben. En ja, jammer genoeg zijn dat er toch nog velen. De zogenaamd sterke familieband, ons misplaatste underdoggevoel of de al even misplaatste en onnodig overdreven reactie ertegen die een Leo Deschryver in dit boek ertegenover plaatst, het is allemaal oh zo bekend. Ik ben het dan ook eens met een groot deel van de satirische typering ervan. Alleen: er komt geen boeiende roman uit voort.

De personages zijn een voor een onsympathiek, ik heb totaal geen voeling met hun motieven. In een kortere satire is dat te harden, maar in de 517 pagina's van de Zwarte tranen slaagt de verveling en de ergernis toe: ergernis omdat er geen verhaal bij zit. Het is een lange aanklacht tegen dit ingekakte Vlaanderen. En ja, ik wil dit ook aanklagen, maar alsjeblieft geef me ook een verhaal. Het ligt er ook allemaal te dik op. En de stijl van de bijna monologue intérieure die door heel het boek consequent wordt aangehouden houdt niet de hele tijd stand. Er is nood aan een tegengewicht.

Nu, ik wist waar ik aan begon, want ik had ook al bij Het Goddelijke Monster hetzelfde gevoel. Het is vrij makkelijke en te eenzijdige effectenjagerij. De personages zijn te bordkartonnen karikaturen. Ik begrijp en deel Lanoyes ergernis en misschien erger ik me des te meer omdat ik me erger aan wat hij beschrijft. Maar een pamflet hoort niet te lang te zijn. Spui je gal en drink dan een pint om de verzuring weg te spoelen.

Het derde deel ga ik skippen.

Eindoordeel:

**

Lichtenberg - Paul Verhaeghen

In't kort:

Tom Pepermans trekt naar Meerhof (NL) om daar assistent in de wijsbegeerte te worden.

Hij wordt betrokken in het Pc-project, een project waarbij men een computer zo menselijk mogelijk probeert te maken. Tom wordt daarbij de gesprekspartner van Pc.

Uiteindelijk pleegt Tom zelfmoord.

Mijn oordeel:

Het lijkt misschien vreemd dat ik hier vertel dat hij zelfmoord pleegt en op die manier andere mensen het einde verklap.

Het boek begint echter met de zelfmoord en de auteur drukt ons tijdens het daaropvolgende flasback-verhaal ook regelmatig op dit feit: "Vergeet niet, Tom gaat wel dood, hè!" We volgen Tom, na zijn zelfmoord, op de weg naar die zelfmoord.

Het eerste deel van deze roman is daarbij nog vrij normaal. Zijn baas (en ook huisbaas) Hadrianus is één van de vreemde personages die daarin opduiken en die een belangrijke rol zullen spellen in de weg naar de fatale daad. Door het vertellen van verhalen over vroeger aan Hadrianus en diens vriendin Judith, zien we ook dat Tom Leuven ontvlucht is om zijn breuk met Poes, zijn toenmalige vriendin en drumster in hun eigen band, te verwerken. Het is tijdens deze verhalen dat we voor het eerst beginnen te merken dat de auteur graag speelt met de vertelperspectieven en ons als lezer dus regelmatig wel eens op het verkeerde been zet. Nog wat verder, ongeveer halverwege, wordt dan duidelijk dat we in een onversneden postmoderne roman beland zijn. De structuur, de verhaallijn, de setting, alles kan doorbroken worden. Een sex-scène mondt uit in een filosofisch gesprek, de werkelijkheid wordt een filmset enzovoort.

Dat kan best leuk zijn, maar ik heb de indruk dat het in deze roman ontspoort vanaf ongeveer de helft. Dat heeft vast allemaal te maken met allerlei filosofische en andere intertekstuele invloeden op deze roman. Dat is vast indrukwekkend, maar het ondergraaft deze roman in die mate dat het einde me ook totaal niet meer boeide. Van een beetje slapstick-achtige psychologische roman / academische satire met wat eigenaardige personages wordt het steeds meer een bijna perverse vertelling over o.a. macht, ondersteund door wat gratuite sex-scènes en perverse bacchanalen. Het wordt een chaotische hallucinatie. 10 - 15 jaar geleden vond ik dit waarschijnlijk 'de max', nu heeft het iets potsierlijks en geforceerd intellectualistisch. Misschien word ik gewoon een ouwe, traditionalistische zeur die graag wat verhaal heeft.

Eindoordeel:

Begint goed, eindigt slap. Voer voor 'gniffel-intellectuelen'.

**1/2

What the best college teachers do - Ken Bain

Genre: non-fictie

In 't kort: Wat doen de beste docenten in het Hoger Onderwijs om ervoor te zorgen dat studenten de noodzakelijke academische competenties bereiken? Hoe richten zij hun onderwijs in? Wat is hun attitude ten opzichte van studenten? Dit en veel meer zijn de vragen die in dit boek centraal staan en beantwoord worden. Bain is zelf lang docent geweest en heeft zich jarenlang beziggehouden met dit onderzoek. Door te vertrekken vanuit studentenevaluaties en verder te focussen op de inhoud van examens, lesmateriaal, gesprekken aan te gaan met studenten en docenten, heeft hij een 70-tal docenten kunnen identificeren die een ontzettend hoog rendement bij hun studenten halen. Deze studenten waren lang na hun opleiding nog zeer onder de indruk van de docent en zijn/haar manier van lesgeven. Bain vertelt wat deze docenten doen om hun onderwijs zo excellent te maken.

Mijn mening: Ik lees veel vakliteratuur rondom het doceren in het Hoger Onderwijs. Maar die vertrekt vaak vanuit de theorie. Dit is een van de weinige boeken die doceren vanuit de praktijk bekijkt. Dit onderzoek geeft mij een ontzettend goed beeld mét onderbouwing wat wel en wat juist niet werkt. Het onderzoek zit methodologisch goed in elkaar en de uitkomsten worden als antwoorden op dé cruciale vragen weergegeven, bijv: Hoe gaan de beste docenten met examens om? Hoe met studenten? Het leest bovendien erg vlot en de informatie blijft heel goed hangen. Dit komt met name door de leuke good-practices die worden aangehaald, maar ook doordat veel noodzakelijke eigenschappen, attitudes en concepties van docenten steeds weer terugkomen. Ik zou dit boek aan alle docenten in het Hoger Onderwijs willen aanraden. Ook omdat het laat zien dat lesgeven gewoon heel erg leuk en motiverend en uitdagend is. De beste docenten zien die uitdaging en genieten ervan, hun studenten daardoor ook. Bovendien toont het aan dat iedere docent bij de besten kan horen.

Eindoordeel:
****

The Gun Seller - Hugh Laurie

In't kort:

Thomas Lang is een ex-militair die nu de kost verdient als zelfstandige bodyguard en security man. Als hij wordt aangezocht om iemand te vermoorden, besluit hij het doelwit te verwittigen in plaats van hem te vermoorden. Tegen zijn wil in belandt Thomas in de smerige wereld van de internationale wapenhandel en het terrorisme.

Mijn oordeel:

Hugh Laurie is voor mij vooral George uit Blackadder III en IV, maar is ook daarnaast vooral bekend als een hilarische komiek. Nog veel bekender is hij nu als Amerikaanse dokter in House MD.

Het grappige aan dit boek is sowieso dat ik het lees met hem als hoofdpersonage. Thomas Lang praat als George. Dat alleen al maakt dit boek grappig (ik weet het, een zeer smalle basis voor een oordeel, maar het is wel zo). Ook de soms cynische maar even vaak ook absurde humor (genre Douglas Adams) maakt zeker het eerste deel van dit boek tot zeer prettig, soms zelfs hilarisch leesvoer. De dialogen zijn zeer geestig.

Aan de andere kant is het echter evenzeer een crime novel die zich situeert in de miljardenindustrie van de oorlogswapens en alle corruptie en smerigheid die dat met zich meebrengt, evenals de onvermijdelijke link met terrorisme. Geleidelijk aan wordt het boek dan ook grimmiger en redt Thomas zich nog wel enigszins met de humor, maar je voelt aan dat het ook bij hem wranger wordt, een manier om te overleven. Hilarisch, no more. Je ziet, door de humor, hoe Thomas evolueert.

Hugh Lauries stijl is ook vrij filmisch, je ziet het verhaal zich afspelen. Dit boek leest daardoor als een trein. Het blijft (misschien net wat te) netjes binnen de lijnen van het genre (een loner die tegen het onrecht in de wereld vecht, de femme fatale, ze zijn er allemaal), maar dan met de bonus dat het George is.

Eindoordeel:

"Well tally ho! With a bing and a bong and a buzz buzz buzz!"

***1/2

The Wind-Up Bird Chronicle - Haruki Murakami

In short: Bad things come in threes for Toru Okada. He loses his job, his cat disappears, and then his wife fails to return from work. A chain of events follow that prove that his seemingly mundane boring life is much more complicated than it appears.

My judgment: I never read the blurb on the back cover of a book before I start or even finish it - not even the lauding expert or press review fragments. The praise on the back of my copy of the Wind-Up Bird Chronicle is dazzling and I see where it comes from. But my feeling about Murakami's chunky novel is a bit mixed. Calling a book 'impressionistic' can be a eufemism for 'vague' or 'arbitrary', even 'random'. The events in this story are often (seemingly) missing what an average reader like me automatically but not necessarily consciously looks for, almost as a reflex: meaning, motive. This is sometimes resolved much later in the book, but mostly it isn't (don't come tell me they represent other layers of meaning, I am a shallow person blind to any kind of mystique). As a chronicle, it basically recounts a curvy, branched off line of events - either bizarrely intertwined or discomfortingly alienated from other content. Events that don't really seem to lead to a conclusion or a resolution, even though that same reader's reflex wants them to. Luckily, Murakami's style is utterly serene and subtly uplifting, making it the most important driver behind the story. He writes with an incredible lightness about an unbearable emptiness of being, and that makes for an uncanny, sometimes laborious yet enjoyable reading experience.

p.s.: pretty annoying detail I discovered just now.

Vloeibaar Harnas - Peter Verhelst

In't kort:

De hoofdfiguur verhuist, samen met zijn vriendin W, naar een huis dat, zo blijkt geleidelijk aan, bewoond wordt door een aantal vreemde figuren. Luka is bijvoorbeeld een jongensachtige jonge vrouw die brieven schrijft met haar eigen bloed en daarnaast hebben we figuren als De Dokter en Madame die ook op de dunne lijn tussen realiteit en waanzin balanceren. Het hoofdpersonage krijgt de opdracht het huis te verbouwen en hij besluit dit te doen onder het thema Sint Sebastiaan (een thema dat in heel het boek zit).

Mijn oordeel:

Peter Verhelst is eigenlijk een dichter en dat merk je sterk in dit boek. Delen van dit boek zijn eerder poetische ovepeinzingen dan prozaische beschrijvingen.

Dit boek was toch niet echt mijn ding. Ik had het in no time uit en, toegegeven, had nergens de drang om het weg te gooien, maar het greep me niet. Ik heb de (misschien foutieve) indruk dat Verhelst ook een aantal intellectuele standpunten probeert over te dragen met dit boek (over architectuur, over kunst, over Sint Sebastiaan) en dat boeide me niet. Het zat ook in de weg van een verhaal. Een verhaal dat uiteindelijk even plots stopt als het begon. Je hebt als lezer de indruk dat het nog niet gedaan was. Dit kan natuurlijk de bedoeling geweest zijn, maar mij ontging de boodschap toch enigszins.

De vele intertekstuele verwijzingen naar o.a. muziek (Nick Cave, REM, Nirvana passeren de revue) maken ook dat het boek gedateerd overkomt.

Eindoordeel:

Aardig maar niet mijn ding.

**

PS: Voor de petite histoire: ondergetekende en Bossanova76 stonden ooit (1995 of '96?) nog "Werpsels" te behangplakken tegen een houten schutting terwijl Peter Verhelst teksten debiteerde ihkv "Het Groot Beschrijf". Dichter dan dat zijn we nooit bij literaire roem geraakt ;-). Noem het ons "grote literaire moment"...

Voornoemde werpsels zijn, samen met vermoedelijk de schutting, tenonder gegaan...

Problemski Hotel - Dimitri Verhulst

Genre: deels op feiten gebaseerd dagboek-achtige roman

In't kort: Bipul Masli is een persfotograaf in Albanië, maar wordt omwille van zijn werk vervolgd en vlucht naar België. Hij komt terecht in een asielcentrum, waar hij vol spanning wacht op een beslissing over zijn immigratie-aanvraag. Ondertussen vertelt hij over het lief en leed in het asielcentrum, waarbij hij beschrijft hoe mensen in min of meer dezelfde situatie toch anders reageren. Enkele onvergetelijke karakters passeren de revue: Lídia, die haar weg naar (in eerste instantie) sigaretten en (later misschien) aanvaarding probeert te slapen ; Generaal Tomatski, altijd bereid om een conflict met geweld te beslissen ; Shaukat, al even geweldadig ; Igor, Bipuls kamergenoot, en een wandelende tijdbom; de kleine Stipe, die al naar de lagere school gaat, maar er eigenlijks niks snapt.

Mijn oordeel: schrijnend, pakkend, ontroerend, grappig, wrang, adjectieven genoeg om dit boek, dat toch geen alledaags thema behandelt, te beschrijven. En bovenal natuurlijk weer bijzonder raak beschreven door Verhulst, die er ondertussen een serieuze fan bijheeft.

Eindoordeel: **** 1/2

De gedaanteverwisseling - Franz Kafka

Genre: (fantasy-)novelle

In't kort: Gregor Samsa wordt, zonder enige aanleiding, op een morgen wakker in de gedaante van een gigantische insekt. Uiteraard reageert zijn omgeving daar nogal dramatisch op. Zijn werkgever komt de anders zo stipte Gregor (maar nu uiteraard te laat omwille van) thuis opzoeken, maar rent al snel in blinde paniek het huis uit. Zijn familie houdt het iets 'rustiger', vooral zijn zus probeert hem naar best vermogen te verzorgen, maar dat eist zijn tol. Paps moet weer beginnen werken wegens een kostwinner minder, ook zus neemt een baantje aan. Maar de kruik gaat maar zolang te water tot ze breekt, en de oprispingen en de humeurswisselingen van Gregor nopen de familie ertoe hem te laten verkommeren. Tot Gregor uiteindelijk sterft.

Mijn oordeel: Schitterend geschreven, leest als een trein, maar soms o zo vreemd. Vooral het onderwerp zelf is zo schokkerend, ook al lijkt het voor Gregor toch een beetje de gewoonste zaak van de wereld, hij heeft , lijkt het, 'gewoon pech gehad.'

Af en toe pakkend ook, vooral dan wanneer de familie besluit om Gregor met de beste zorgen te omringen, ondanks de toch uitzonderlijke omstandigheden.

Eindoordeel: ****

The Cold Six Thousand - James Ellroy

In't kort:

Dit boek start waar American Tabloid eindigde: bij de moord op John F Kennedy. We gaan verder met de vertrouwde persoanges uit de misdaadwereld: Pete Bondurant, Ward Littell, J Edgar Hoover en ander onguur tuig.

Deze keer neemt James Ellroy ons mee in andere onkiese zaken uit de Amerikaanse geschiedenis: Vietnam, Las Vegas en de moorden op Martin Luther King en Bobby Kennedy.

Mijn oordeel:

Dit is geen makkelijk boek om te lezen. Ellroy wil vooral aanklagen en aantonen. Hij is als een bezeten prediker die door een of ander hoger recht koortsachtig allerlei zaken aan de orde brengt. De stijl is daardoor ook koortsachtig, er wordt nergens opgesmukt of echte moeite gedaan, zo lijkt het, om er een roman van te maken. We volgen afwisselend steeds de innerlijke gedachtengang van drie personages: Ward Littell, een soort van double (of eerder multiple) agent die zowel voor de georganiseerde misdaad als voor de FBI als voor de beweging van Martin Luther King werkt; Pete Bondurant, een soort van mercenary die de drijvende kracht is achter La Causa, een beweging die Castro uit het zadel moet heffen; Wayne Tedrow Junior, een ooit rechtvaardige agent die na de moord op zijn vrouw zich eindelijk laat verpletteren door zijn haat voor zijn vader Wayne Tedrow (je raadt het) Senior.

En we zitten echt letterlijk in het hoofd van deze personages. Je leest en voelt hun bezetenheid en hun twijfels. Je krijgt een onverbloemd ooggetuigenverslag van de smerigheid van de misdaad, de drugshandel, de maffia en, nog het smerigst van al misschien, de politiek in het Amerika van de jaren '60.

Ellroy doet trouwens geen moeite om zijn personages sympathiek te maken: het zijn een voor een smeerlappen van de ergste soort. Waar ik in de meeste romans toch steeds een 'favoriet' personage heb of me in ieder geval kan inleven in een personage, kan dat hier onmogelijk.

Dit alles maakt dat dit boek lezen best hard labeur was. Maar het boek is als een op hol slaand, kloppend hart, als een dolle treinrit die keihard op de afgrond afstevent maar waar je toch niet van af stapt.

American Tabloid was wat dat betreft een makkelijker boek en vond ik om die redenen ook beter dan dit boek. Gebruik met mate, zou ik zeggen :-)

Eindoordeel:

***1/2

De genezing van de krekel - Toon Tellegen

In't kort:

De krekel heeft een somber gevoel in zijn hoofd en geraakt er niet vanaf. Wat hij of anderen ook proberen, hij wordt steeds somberder.

Ondertussen probeert de olifant erachter te komen waarom het is dat hij steeds maar valt als hij in een boom is geklommen.

Mijn oordeel:

Heel erg leuke allegorische fabel over het fenomeen depressie. De krekel is depressief. Tellegen verbeeldt zeer mooi en treffend de verschillende stadia van die depressie en hoe niemand, behalve jij zelf, begrijpt hoe dat voelt. Zeer treffend beschreven.

De olifant is dan weer zeer aandoenlijk en staat voor het onontkoombare van het lot (of zoiets).

Aan de oppervlakte een sprookje voor kinderen, in de diepte een ontroerende allegorie voor volwassenen.

Eindoordeel:

Zeer amusant en je hebt het in een uurtje uit.

****1/2

Fingersmith - Sarah Waters

In't kort:

Deze roman speelt zich af in het 18e eeuwse London. Sue Trinder is een wees die al 17 jaar opgevoed en beschermd wordt in de Burrough door mevrouw Sucksby, een sjoemelaarster die Sue voorhoudt dat er voor haar een beter lot is weggelegd.

Dat lot lijkt ze te moeten gaan vervullen als ze, in opdracht van de illustere oplichter "Gentleman" de nieuwe dienstmeid wordt van Maud Lilly. Maud is het nichtje van een excentrieke oom die haar in zekere zin opgesloten houdt. Haar eigen (financiële) vrijheid kan Maud alleen maar bekomen als zij trouwt. Alleen dan zou zij 15.000 pond erven. Gentleman (ofte Richard Rivers) wil die echtgenoot worden en vervolgens Maud als krankzinnig afdoen en in een gesticht stoppen.

Mijn oordeel:

Nu ik mijn eigen korte inhoud lees, zou dit een boek zijn dat ik eigenlijk niet zo snel zou gaan lezen. Ik had echter goede recensies gelezen over het laatste boek (The Little Stranger) van Sarah Waters en besloot eens wat van haar te gaan lezen.

Dit was een lekker spannend leesboek. Het is een historisch boek dat een beetje doet denken aan de Bronte en Austen tijden. En net als in die boeken vertolken de vrouwen de hoofdrollen. Het is echter geen typisch vrouwenboek geworden.

Het verhaal loopt nooit zoals je het zou verwachten. Niet eens halverwege het boek denk je dat het verhaal eigenlijk afgelopen is en vraag je je af wat we met de overblijvende 300 pagina's aanmoeten. Tot Sarah Waters plots met een plotwending aankomt die je niet had zien aankomen, maar toch geloofwaardig is. En dat gevoel van verrassing blijft in dit hele boek doorspelen. Er komen nog wel een aantal momenten waar je plots weer in een stroomversnelling terechtkomt. Tot op het einde had ik niet kunnen zeggen hoe het boek zou aflopen. En dat zie je toch niet zo vaak, dat niveau van onvoorspelbaarheid, zonder de geloofwaardigheid te verliezen.

Het is kortom een historische roman zonder het (soms) gekunstelde, een liefdesverhaal zonder het vaak melige en een suspense roman zonder het ongeloofwaardige. Met veel plezier uitgelezen.

Eindoordeel:

****

Harry Potter and the deathly hollows - J.K. Rowling

Genre: jeugdboeken, fantasy

In 't kort: In deze allerlaatste Harry Potter is het de vraag of Harry de ultieme vijand You know who (we mogen de naam niet zeggen, want dat brengt ongeluk) voor eens en altijd kan verslaan. Dumbledore, "headmaster" van zijn school Hogwarts, heeft Harry samen met zijn hartsvrienden Ron en Hermione gekozen om de ziel van DE vijand te vernietigen. You know who heeft zijn ziel opgedeeld in 7 delen en ingebracht in verschillende objecten, zogenaamde Horcruxes. Taak voor Harry en co om deze Horcruxes te localiseren en te vernietigen. Maar dat blijkt een klus met heel wat hobbels en tegenslagen...

Mijn oordeel: Ik heb alle delen nu gelezen en eerlijk gezegd ben ik al vanaf deel 5 een stuk minder geboeid. Hoe merk ik of een boek me heeft geboeid? Wanneer ik me na een half jaar weinig of zelfs niets kan herinneren van het gelezen verhaal. Uiteindelijk geldt voor mij toch dat wanneer iets beklijft, het me écht interesseert. Zo ook bij boeken.
De Harry Potter verhalen zijn leuk, spannend en zitten goed in elkaar, maar uiteindelijk is het steeds hetzelfde verhaaltje. De reeks had voor mij korter gemogen. In dit laatste deel begon ik écht aan Harry-Potter-moeheid te lijden. Hoe goed het verhaal ook in elkaar stak. Mijn favoriet is en blijft Boek 4 Harry Potter and the Goblet of Fire.
Ik ben wel héél benieuwd wat andere lezers vinden van deze hele Potter-reeks. Delen jullie mijn mening, of waren jullie Potter-maniak tot het bittere einde? Wat vonden jullie het beste deel?

Eindoordeel: ***

Essays in love - Alain de Botton

In't kort:

Deze roman gaat over de liefdesrelatie van het hoofdpersonage (naam wordt niet vernoemd) met Chloe. We doorlopen alle fasen van een typische liefdesrelatie, van het halsoverkop verliefd worden over de eerste kus tot de eerste barstjes enzovoort.

Alle fasen worden als hoofdstuk weergegeven en door middel van voornamelijke filosofische stromingen geduid.

Mijn oordeel:

Dit is eigenlijk een re-read na pakweg 14 jaar toen we hem als verplicht leesvoer aangeboden kregen. Als de wat fatalistische (op liefdesgebied) tiener die ik toen was, had ik het boek onvoldoende goed kunnen / willen inschatten.

Want het is best een leuk boek, op voorwaarde dat je zelf de fasen hebt meegemaakt die hier een voor een ontleed worden. Want deze roman is voornamelijk een makkelijker manier voor De Botton om een quasi wetenschappelijke verhandeling over het fenomeen liefde (in al zijn facetten) te schrijven. En daar is De Botton het beste om bekend: het toegankelijk maken van filosofische denkwijzen door middel van toegankelijker thema's. Zekdempel besprak hier al De Bottons visie op werken, ook zijn "Consolations of Philosophy' past in dit rijtje (voor elke triest makende gebeurtenis is er wel een filosoof die je kan gebruiken om je er weer bovenop te helpen (ook een aanrader)).

Het enige (kleine) probleem daarmee is natuurlijk dat dit boek enigszins tussen twee stoelen valt. Het is niet echt een roman, want daarvoor wordt het verhaal te vaak onderbroken maar het is ook geen verhandeling want daarvoor is er teveel verhaal.

Geen nood, echter, want de injectie van de filosofische gedachtengang maakt dit wel een grappig boek. De complete deconstructie van het fenomeen liefde door iemand die er op dat moment mee geconfronteerd wordt heeft namelijk iets absurds. En uiteraard zijn bepaalde stukken gewoon ook herkenbaar (het geven van andere namen, het hebben van betekenisvolle gezamenlijke herinneringen of grapjes...). Al loopt de relatie in dit boek anders dan die van mij en Inez.

Sowieso houd ik wel van dit soort boeken die op een leuke manier aan filosofie en (in zekere zin) gedragswetenschap doen. Maakt het allemaal minder zwaar en academisch. En daar is niets mis mee. Het krijgt de boodschap gemakkelijker overgedragen.

Eindoordeel:

Gewoon leuk. ***1/2

The History of Love - Nicole Krauss

In't kort:

Leopold (Leo) Gursky is een een oude slotenmaker die terugblikt op een leven vol leegte nadat hij de liefde van zijn leven Alma (en hun liefdeskind Isaac) is kwijtgeraakt. Zij woonde in Amerika ten tijde van WOII. Ze dacht dat hij in die tijd, achtergebleven als Jood in Polen, overleden was. Toen hij later ook opdook in Amerika, was zij was ondertussen getrouwd met een andere man die zich over haar en haar zoontje wilde ontfermen.

Tijdens zijn tijd in Polen schreef Leo aan een roman waarvan het manuscript verloren is gegaan.

Alma Singer is vernoemd naar het hoofdpersonage uit het boek "The History of Love" van een zekere Zvi Litvinoff. Na de dood van haar vader probeert Alma haar leven en dat van haar moeder en broertje weer zin te geven door op zoek te gaan naar meer informatie over de Alma uit dit boek.

Mijn oordeel:

Dit boek gaat vooral over zoektochten. Leo is op zoek naar de betekenis van zijn leven dat achter hem ligt. Hij begint terug te schrijven om terug te vinden wat zijn leven ooit mooi maakte (de tijd met Alma voor WOII) en gaat op zoek naar Isaac. Alma is op zoek naar de betekenis van het leven dat voor haar ligt. Door alle personages hun eigen verteller te laten zijn, ga je mee op die zoektocht.

Nicole Krauss is de vrouw van Jonathan Safran Foer en je merkt dat hij en zij dezelfde school of writing genegen zijn. Ook hier vind je dus verschillende schrijvers of personages die aan het woord zijn. Tussendoor krijg je dan uittreksels uit het boek The History of Love waar de mysterieuze Alma in voorkomt. Dit is allemaal mooi geschreven en beschreven en alles is ook best ontroerend. Alleen: dit boek heeft de 'pech' dat ik het gelezen heb nadat ik Foers boeken heb gelezen. En ik merkte dat ik blijkbaar een saturatiepunt heb bereikt wat deze stijl betreft. Het is vast de cynicus in mij die limieten stelt aan hoeveel emotie en romantiek ik laat binnensijpelen :-). Waar sommige passages raak geschreven zijn, missen ze toch hun doel omdat ik herken wat de schrijfster probeert. Waar sommige passages wondermooi beschreven of situaties leuk en origineel zouden kunnen zijn, kreeg ik een soort van déjà-lu. Daarom greep het me minder dan bijvoorbeeld "Everything is Illuminated". Maar ook alleen maar om die reden.

Los daarvan echter een mooi boek en een ontroerend verhaal.

Eindoordeel:

*** (maar had ik dit eerst gelezen, dan vast meer)

Bij gelijke geschiktheid - Rosalind Barnett & Caryl Rivers

Genre: gender-onderzoek

In 't kort: Ultradarwinisten en evolutionair psychologen proberen ons met diverse beweringen en onderzoeken te overtuigen dat de verschillen tussen mannen en vrouwen hemelsbreed zijn. Vrouwen zijn zorgzaam en monogaam, mannen agressief en polygaam. Wetenschappers Barnett en Rivers ontkrachten aan de hand van verwijzingen naar (meta)onderzoek deze hartnekkige "verything is due to nature" tendens.

Mijn mening: "Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus", verzucht mijn moeder geregeld. Maar is dat wel zo? In navolging op het boek "De sekse paradox" (pleidooi voor nature-argumenten) las ik dit boek dat juist aantoont dat er op tal van vaak aangevoerde terreinen géén significante verschillen zijn tussen mannen en vrouwen. We raken echter juist wél beïnvloed door allerlei ongefundeerde beweringen zoals "meisjes zijn slechter in wiskunde, jongens in verbale en schriftelijke communicatie". Daardoor gaan we er ons naar gedragen. Nurture dus.
Het aanhoudende "bewijs" dat al ons gedrag terug te voeren is op de jagende man en de zorgende vrouw wordt met de grond gelijk gemaakt.
Hun betoog is aanmerkelijk krachtiger (dmv meta-analyses) dan dat van Susan Pinker in de sekse paradox (eerder kwalitatief onderzoek door interviews). Niet toevallig wordt Pinkers broer Steven in dit boek diverse malen aangehaald. Hij vindt dat mannen inherent risiconemende presteerders zijn en vrouwen van nature geneigd zijn een weinig betalende job aan te nemen.
De dames B en C weten op een hele leesbare manier de contra-argumenten grondig neer te zetten en mij te overtuigen van een hoop nurture in het hele genderverschillen-verhaal. Er is echter nog veel werk aan de winkel om de ontkrachting van deze stereotypen te verbreiden! Wij mensen zijn immers dol op hokjes-denken.

Eindoordeel: ****

Do Androids Dream of Electric Sheep - Philip K. Dick

In't kort:

Rick Deckard is een bounty hunter in een post-apocalyptische aarde (na de bom, ongetwijfeld).

De meeste mensen zijn geëmigreerd naar Mars, in een kunstmatige leefbare wereld.

Op aarde blijven de outcasts achter en androiden die de mens moeten dienen. Sommige worden echter te gevaarlijk en worden opgespoord en verwijderd door premiejagers als Rick Deckard.

Mijn oordeel:

Ik heb Blade Runner (de film van dit boek) nooit gezien en kon dit boek dus ook onbezoedeld lezen. Ik ben niet echt een fan van SF, maar een aantal boeken kunnen me zeker bekoren. 2001: A Space Oddyssey is er een van. Deze is een andere klassieker die ik wilde gelezen hebben.

Het 'leuke' of 'goede' aan die klassiekers is meestal wel dat de SF slechts een draagmiddel is om een dieperliggend thema aan te snijden. In dit geval gaat het stiekem om hoe de mens omgaat of om moet gaan met een steeds digitaal wordende wereld, waarin veel van wat we vroeger zelf deden nu door electrische hulpmiddelen wordt gedaan. Al in dit boek (uit 1968!) zien we hoe de TV onze gedachten en mening beinvloedt en hoe de grens tussen mens en robot soms flinterdun is. Uiteindelijk scheidt alleen de empathie ons van de robot. Maar wat betekent die empathie?

Verder gebeurt er niet zo heel erg veel in dit boek: Rick gaat achter geavanceerde androiden aan en komt in een gewetenscrisis. Het is echter dat dieperliggende niveau dat mij aansprak. Het is als het ware een kritiek op de maatschappij. Daardoor heeft de geschiedenis dit boek niet ingehaald en de toekomstvisie achterhaald gemaakt.

Ook de stijl van het boek is toepasselijk. Een bijna deprimerende stijl: je voelt de eentonigheid van het toekomstige leven op aarde: er is geen onstnappen mogelijk.

Toch de film maar eens bekijken.

Eindoordeel:

***1/2

Fantoompijn - Arnon Grunberg

Genre: roman

In't kort: Robert Mehlman is een Nederlands auteur, uitgeweken naar New York, en daar samenwonend met zijn echtgenote, die hij liefkozend Prinses Sprookje noemt. Na zijn eerste succesvolle roman over zijn vader, die proftennisser was (maar geen echt goeie), worden zijn volgende boeken door de recensenten neergesabeld. Toch weigert hij te geloven dat hijzelf aan de basis van die slechte boeken ligt, en geeft de schuld aan alles en nog wat. En hij zet zijn liederlijke leven vol drank, gokken en ontrouw rustig verder. Tot het water hem echt tot aan de lippen staat, en hij niet anders kan dan een nieuw boek te schrijven, een kookboek, godbetert. Tot ieders verbazing (en vooral die van hemzelf) wordt dat kookboek een gigantisch succes, hij slaat aan het toeren, geeft lezingen en workshops, verschijnt overal op tv en rijft geld binnen als nooit voorheen. Maar het succes stijgt teveel naar zijn hoofd, en uiteindelijk betaalt hij de tol voor al zijn overmoed.

Mijn oordeel: via een raamvertelling geeft Grunberg ons zicht op deze bizarre man. Eerst laat hij Mehlmans jonge zoon Harpo aan het woord, wat gevolgd wordt door een ik-vertelling van Mehlman zelf. In het slot toont Harpo echter aan dat zijn vader een groot mythomaan is, dat alles wat ie vertelt met een grove korrel zout genomen moet worden.

Mooi uitgangspunt, en ook knap uitgewerkt. Grunberg schrijft met een leuke vaart, laat ons een indringende kijk nemen in Mehlmans lege, best treurige verhaal (ook al ziet Mehlman dat totaal anders) en doet dat in een frisse stijl. Ik kan best begrijpen dat niet iedereen het met mijn positieve oordeel eens zal zijn, want Grunberg, you either love him or hate him. Maar ik vind het dus best oke.

Dit boek won de AKO-Literatuurprijs in 2000, en Grunberg is al een hele tijd een gevestigd Nederlands schrijver.

Eindoordeel: ****

Lof der lankmoedigheid - Rik Torfs

Genre: filosofisch traktaat of zoiets

In't kort/Mijn oordeel: ik heb eigenlijk geen idee waar dit boek over gaat. Ik ben tot blz 45 geraakt, maar weet niet wat ik gelezen heb, waar dit heen wil of moet. Ik heb wat filosofisch gewauwel over de man-vrouw-relatie achter de kiezen, waarna het plots over professoren en hun spreekwoordelijke verstrooidheid ging, zonder dat tussen beide ook maar iets van een link gelegd kan worden.

Misschien moet ik dit later even hernemen, was ik niet in de juiste mood om te gaan filosoferen over vanalles en nog wat. Want ik vind Torfs (behalve wanneer hij via ingestudeerde grappen de flauwe plezante uithangt in 'De Slimste Mens') best een patente kerel. Maar toch overheerst de ontgoocheling...

Eindoordeel: geen, want te weinig gelezen

De helaasheid der dingen - Dimitri Verhulst

Genre: roman/verhalenbundel

In't kort: Verhulst neemt ons opnieuw mee naar zijn geboortedorp Reetveerdegem en vertelt honderduit over zijn jeugdjaren die hij spendeerde met zijn vader, grootmoeder en nonkels Potrel, Herman en Zwaren. In verschillende korte maar rake verhalen schetst hij een beeld van een (verzonnen?) jeugd vol cafés, politie en Roy Orbison-fans.

Mijn oordeel: ik ben meestal niet zo'n hype-man, sta er altijd wat sceptisch tegenover, maar bij Verhulst heb ik mijn mening toch wel heel snel moeten herzien. In een eerdere bespreking had ik het al over 'De kamer hiernaast' en hoe goed ik dat wel vond, maar dit boek is nóg beter. Verhulst kan met een paar heel zorgvuldig gekozen woorden een prachtige sfeer scheppen, en de karakters (weliswaar dicht aanleunend bij het karikaturale) zijn om nooit meer te vergeten. Het verhaal over de alternatieve Ronde Van Frankrijk is schit-te-rend, net als 'Alleen de allenen'. Binnenkort staat Problemski Hotel op het leesmenu. Benieuwd wat dat wordt.

Eindoordeel: ****1/2 (omdat ik niet graag 5 op 5 geef...)

Hoge Toppen, Diepe Dalen - Matt Rendell

In't kort:

Matt Rendell, wielerjournalist voor het Engelse Channel 4 (de enige openbare zender in de UK die ook maar enigszins aandacht besteedt aan de Tour), heeft van alle Tours van 1903 tot 2007 wat anekdotes verzameld en de top dries van deze tours.

Van elke tour geeft hij de belangrijkste of opmerkelijkste gebeurtenissen weer, met overmatige aandacht voor dopingschandalen.

Mijn oordeel:

Het boek is leuk op sommige plaatsen, maar storend op andere. Het heeft veel weg van een boekje voor wielerleken die graag de sappige verhalen over de Tour willen horen en met wat leuke anekdotes op cocktailpartys willen scoren. Kortom, het is geschreven door een Brit voor Britten. Er staan ook af en toe storende foutjes in en het per se willen aantonen van de dopingschandelen, nou ja, je wint er geen originaliteitsprijs mee. Uiteraard moet niet verdoezeld worden dat de hele wielerwereld boter op het hoofd heeft, maar doe het dan beter uitgewerkt.

Het boek is ook veel te dun om echt infortmatief te zijn. Nu, in principe kan van bijna elke tour een heel boek geschreven worden (lees vooral het leuke "Wij waren allemaal goden" van benjo Maso over de tour van 1948). Als je dan alle tours in 1 boek wilt vatten, eindig je met een wat flauw uitgevallen verhaal.

Eindoordeel:

Leuk voor tussendoor, maar schiet tekort.

**

A Walk In The Woods - Bill Bryson

In't kort:

Bill Bryson gaat deze keer niet op reis maar trekt op wandel op de vermaarde en befaamde Appalachian trail in de VS. Hij neemt daarbij een zware rugzak mee en zijn verre van fitte, recovering alcoholic friend Stephen Katz.

Mijn oordeel:

Classic Bryson. Leuke, anekdotische stijl doorspekt met lekker cynisme met Katz als ideale aangever en afwerker. Laat ik het een "buddy-book" noemen (naar analogie met een buddy-movie).

En oh ja, af en toe, het zou Bryson anders niet zijn, ook wat nuttige weetjes over de trail en de plaatsjes die ze er passeren.

Tegelijk meeslepend en hilarisch. En dat in non-fictie.

Geweldig leesvoer.

Eindoordeel:

****1/2

Salmon Fishing in The Yemen - Paul Torday

In't kort:

Dr. Alfred Jones, een gerespecteerde wetenschapper op het gebied van de visserij, wordt gevraagd om het schijnbaar onmogelijke, zelfs idiote plan van een steenrijke sjeik, om in een woestijn in Yemen condities te onderzoeken en op te zetten die het vliegvissen op zalm toelaten, te leiden. Nadat hij er tegen wil en dank toch aan moet beginnen, begint hij er steeds meer in te geloven. Met dit project verandert Alfred ook op persoonlijk vlak. Tot dan lag hij steeds 'onder de sloef' van zijn zeer carrièrebeluste vrouw die het vooral prettig vindt dat hij minder verdient dan zij. Dat de fianciële en organisatorische kant van dit project geleid wordt door de mooie, jonge Harriet heeft daar ook wel wat mee te maken.

Daarnaast hebben we nog de Britse eerste minister en vooral zijn megalomane communication officer die in dit project een uitstekende PR stunt zien.

Mijn oordeel:

Ik pikte dit boek op op basis van de wat vreemde titel. En heb daar geen spijt van.

Het is duidelijk een debuut: je ziet dat aan een aantal beslissingen over stijl die door meer ervaring (en misschien ook een betere redactie) niet genomen zouden zijn of geschrapt. Zoals wel vaker in Britse satires (zie ook David Lodge) worden verschillende vertelmanieren gebruikt: het dagboek va Alfred, e-mails van en naar de personages, politie-interviews. Dat mag allemaal, maar hier wordt in elke vorm op dezelfde manier verteld. het was dus niet echt nodig. In plaats van het een dagboek te laten zijn, kon het evengoed een ik-verteller zijn. Dit was echter niet zeer storend bij het lezen.

Het tempo werd er ook ingehouden door af en toe al sprongetjes in de tijd te maken waarbij de lezer te weten komt dat er uiteindelijk wat vreemds gaat gebeuren. En toch word je verrast door wat het uiteindelijk is.

Vrij leuke satire, met net iets te karikaturale personages. Alfreds vrouw is echt wel een koude carrièrevrouw die ook hun huwelijk op een zakelijke manier bekijkt en Alfred start ook als de archetypische ruggengraatloze sukkel. Door zoals gezegd de soms wat kunstig gekozen afwisseling van vertelstijlen worden een paar zaken wat ongeloofwaardig. Met de tijdssprongen is ook het groeiende besef van de personages een beetje raar. Het politie-interview is bijvoorbeeld na de feiten, maar toch lijkt het alsof bij het navertellen van events de personages opnieuw hun besef moeten laten groeien.

Maar los daarvan leest het zeer prettig, worden de clichés over Arabieren e.d. gemeden en wordt het originele uitgangspunt ook leuk uitgewerkt. Op sommige plaatsen even leuk als de beste Ben Elton, als haalt die laatste het makkelijk op punten.

Eindoordeel:

***

Kennedy's brein - Henning Mankell

In't kort:

Archeologe Louise Cantor gaat voor een vakantie terug vanuit Griekenland naar Zweden. Op het appartement van haar zoon Henrik vindt ze diens levenloze lichaam. Het lijkt erop dat hij zelfmoord gepleegd heeft.

Louise kan dit niet aanvaarden (Henrik is niet het type dat zelfmoord pleegt) en gaat zelf op onderzoek uit. Eerst samen met haar ex-man, de introverte, beetje eccentrieke Aron. Als deze laatste ook plots verdwijnt, zet ze haar zoektocht in haar eentje voort. Deze zoektocht brengt haar via Barcelona uiteindelijk naar Mozambique, waar ze allerlei onverkwikkelijke zaken van de farmaceutische industrie ontdekt. Is Henrik bij deze zaken betrokken geraakt en daarom vermoord?

Mijn oordeel:

Ik had nog niets van Mankell gelezen maar er wel al positieve zaken over gehoord. Ik had eerder een detective / spannende thriller verwacht. Dit boek heeft dat een beetje, maar het is uiteindelijk toch meer een sociale thriller met een sociaal drama. De moeder Louise die erachter komt dat ze haar zoon toch niet zo goed kent, het verwerken van een moeilijke scheiding. Daarnaast was er voor Mankell blijkbaar ook een persoonlijk aspect verbonden. Hij had ooit in Afrika een man aan AIDS zien sterven en wilde met dit boek een soort van aanklacht schrijven tegen de westerse wereld en de farmaceutische industrie die alleen geld zien in Afrika en zich niet bekommeren om de mensen.

Dat zorgt echter een beetje te veel voor een gebrek aan evenwicht in dit boek. Het plot is soms een beetje zoek en moet plaats ruimen voor de boodschap. Lousie ontdekt uiteindelijk toch bijster weinig, al worden er bepaalde tipjes van sluiers opgelicht. Nooit ver genoeg echter om bij de lezer de twijfel over de juistheid van Louises bevindingen weg te nemen. Misschien is dat ook wel de bedoeling. Dat het ook gaat om het ondraaglijke verlies en het schuldgevoel en hoe dat het beoordelingsvermogen van iemand beinvloedt. Maar het hele boek lijkt hierdoor onaf.

All in all goed leesvoer, maar ik had stiekem een lekkere huiverige detective / thriller in gedachten en kreeg iets heel anders. Het lijkt ook of Mankell worstelt met het vertellen van een sociaal verhaal als thriller. Hij is geen Multatuli die de moed had om in zijn verhaal in te breken en de lezer de boodschap in het gezicht te smijten.

Eindoordeel:

***

PS: Dat mijn bankrekening maandelijks gespekt wordt door de farmaceutische industrie heeft geen invloed gehad op mijn leeservaring :-D

Sue Townsend - The secret diary of Adrian Mole aged 13 3/4

Genre: dagboek

In 't kort: Adrian Mole is een atypische tiener met (typische) jeugdpuistjes. Hij houdt een dagboek bij waarin hij zijn dagelijkse toestanden van zich afschrijft. Het tumulteuze huwelijk van zijn ouders, zijn liefde voor Pandora, zijn intellectueel-zijn en correspondentie met de BBC (aangaande zijn poëtische probeersels)

Mijn mening: Ik dacht een van mijn lievelingsboeken nog maar eens te lezen. Alle dagboeken van Adrian Mole nog eens, maar dan in chronologische volgorde.
En nog steeds blijf ik ontroerd door dit misschien wel best neergezette maar tevens moeilijkst te beschrijven personage ooit. De schrijfster weet met zo weinig middelen (korte dagboeknotities) en gebeurtenissen zo goed een zelfingenomen, sneue maar toch ook zeer vertederende puber neer te zetten. De humor is ook zo heerlijk subtiel en anders dan anders. Kortom: I still love it!

Eindoordeel: *****

Alain de Botton - Ode aan de arbeid

Genre: filosofie, onderzoek

In 't kort: Waarom besteden we in ons leven zoveel tijd en energie aan ons werk? Waarom halen we hier zoveel voldoening uit, terwijl we in deze moderne tijd maar vaak een miniem schakeltje vormen in een groot, soms onbekend, geheel van diensten en producten?
Weten we eigenlijk wel waar de elementaire zaken in ons leven vandaan komen en hoe we daar aan geraken?
In dit boek probeert filosoof de Botton deze vragen op een illustratieve manier te beantwoorden. Dit doet hij door diverse takken van arbeid ter plekke te onderzoeken.

Mijn mening: Vroeger was het maken van beroepskeuzen veel makkelijker. Je werd boer, bakker, leraar...Niet toevallig waren dit beroepen waarbij je direct in contact stond met je product en klant. Als je tegenwoordig op je LinkedIn profiel al je "contacts" eens bekijkt, zie je wat voor een functies er de afgelopen jaren in het leven zijn geroepen. Zo zie ik onder die van mij o.a. een Business Domain Manager, Business Development Manager, Operational manager en zo vliegen er nog wat meer managers van dit en dat om de oren. Wat de profielen inhouden en doen. GEEN IDEE! De vraag is of men zelf eigenlijk nog wel weet wat het uiteindelijke doel van zijn/haar organisatie is. Ik twijfel daar vaak toch wel aan.

Daarom is het zo leuk dat er een dergelijk boek wordt geschreven waar die vraag wordt opgeworpen. Beantwoord wordt ze niet. Er worden slechts interessante nieuwe vragen gesteld zoals waarom mensen uren geaircoinditioned in een gigantisch saai kantoorpand kunnen/willen vertoeven. Het zet je gewoon aan tot verder denken en dat vind ik altijd leuk aan dergelijke boeken. Ook de inzoom op verschillende bedrijfstakken en hoe alles daarbinnen functioneert is interessant. Op een hele geestige en observerende wijze leren we hoe o.a. de tonijnvangst, energiedistributie en voedsellogistiek plaatsvindt en ons van onze primaire levensbehoeften voorziet. Het boek bevat ook vele foto's en is in een mum van tijd uit.

Eindoordeel: ****

Het behouden huis - W. F. Hermans

Genre: novelle

In't kort:

Wereldoorlog II. Een Nederlandse soldaat zit in niemandsland, raakt zijn eenheid kwijt, komt in een verlaten dorp terecht en installeert zich in een huis aldaar. De Duitsers komen en denken dat hij de eigenaar is. Hij laat hen logeren, waarna ze hem met de nodige egards behandelen. Wanneer de echte eigenaar plots opduikt, kan onze hoofdfiguur (we kennen zelfs zijn naam niet) niet anders dan deze koelbloedig afmaken om van zijn mooie leventje te kunnen blijven genieten.

En dan is er ook nog die ene kamer, waarvan de deur op slot is, en die echt niet open kan...

Mijn oordeel:

Mijn eerste W. F. Hermans-boek, en een echte meevaller. Een vrij 'normaal' (wat is normaal in tijden van oorlog ?) uitgangspunt krijgt een vreemde draai, en daarna een nog vreemdere. En plots wordt ook het huis zelf, immobiel als het is, een soort van personnage. En duiken er nog gekkere personnages op.Heel erg leuk. En uit in een wip, amper 76 pagina's.

Eindoordeel: ****

Stoempen, snot en sterven - Mart Smeets

Genre: dagboek, wielersport

In't kort: met de Tour editie 2009 voor de deur vond ik het leuk om nog even de oude doos in te duiken met dit dagboek van de Tour 1990, de hoogdagen van Lemond, Parra, Delgado, Breukink en andere Hampstens. Smeets maakt van elke dag een beknopt verslag, met daaraan toegevoegd een korte impressie van diezelfdedag door Breukink (nog zo eentje die altijd in Marts bovenste schuif heeft gelegen).

Mijn oordeel: dit boek was één van de eerste van Smeets, en je merkt wel dat hij sindsdien als schrijver is geëvolueerd. Maar toch is dit een aardig werkstukje, meeslepend, kort en krachtig, goed gedocumenteerd en ondertussen een blik achter de schermen werpend.

De commentaren van Breukink zijn verhelderend (vooral die over zijn fameuze jour sans die hij elke Tour wel weer ergens tegen het lijf liep) en laten je af en toe in het hoofd van een 'potentiële' Tour-winnaar kruipen. Daarnaast krijgen we ook af en toe korte interviews met Rooks, nog zo'n Nederlander die als lijfspreuk 'altijd net niet' uit heeft gekozen. Breukink werd uiteindelijk derde, Lemond won de Tour en Claudy werd (uiteraard) eerste Belg.

Eindoordeel: ***1/2

De ondraaglijke lichtheid van het bestaan - Milan Kundera

Genre: (verboden) roman

In't kort: we volgen twee 'koppels', Tomas en Tereza enerzijds en Sabina en Franz, anderzijds, tijdens en kort na de Praagse lente van 1968, terwijl ze zich door het leven en de liefde proberen te slaan. Tereza en Tomas zijn elkaars tegenpolen, de ene jaloers tot in haar kleine teentje, de ander lichtzinnig tot en met. Ook Franz en Sabina blijken niet voor elkaar geboren: Sabina snakt naar vrijheid, terwijl Franz net probeert haar met alle mogelijke middelen aan zich te binden.

Mijn oordeel: Dit boek maakt deel uit van de reeks Verboden Boeken van De Morgen van enige jaren geleden. 't Is ook al een tijdje geleden dat ik dit boek las, en het heeft niet echt een lasting impression op me gemaakt, integendeel zelfs. Het boek gaat een beetje van hot naar her, en het is me niet echt duidelijk wat de uiteindelijke bedoeling is. Behalve natuurlijk de Russen schofferen, het kleinste kind kon zien aankomen dat dit boek verboden zou worden.

Het enige wat ik me nog levendig voor de geest kan halen, is het allerlaatste hoofdstuk, waarin Tomas en Tereza afscheid moeten nemen van hun doodzieke hond, een enig mooie vertelling. Maar verder weinig wereldschokkend.

De film heb ik nooit gezien, maar het lezen van het boek heeft me er eigenlijk wel nieuwsgierig gemaakt. Ik zie niet goed in hoe men van dit boek een film kan maken. Kan ook aan mij liggen.

Eindoordeel: *** (de derde ster vooral omwille van het laatste hoofdstuk)

The World According to Garp - John Irving

In short: "In the world according to Garp, we are all terminal cases." A novel about the life of T.S. Garp, the bastard son of Jenny Fields - a feminist leader ahead of her time. To quote the Chicago Sun-Times: "Like all extraordinary books, Garp defies synopsis..."

My judgment: At the age of 20, I read Catcher in the Rye by J.D. Salinger, and couldn't help but think that I should've read that book when I was 15 or 16. The impact might have been bigger - even though it was very impressive at a later age - and the timing would've been just perfect, latching onto all the cerebral chemistry going on in an adolescent's head. At 32, I've the feeling that I was just in time to read The World According to Garp. I'm not a parent (yet), I'm not an aspiring author (anymore ;-)) and I have no relevant opinion regarding man vs. woman. But if any of these would be the case, the novel would have possibly been too overwhelming. Irving hits the emotional string throughout the story without being overly sentimental, quite an impressive feat altogether (which I recognize in The Ciderhouse Rules, of which I've only seen the movie). Against that emotional undertow, he writes down - with plenty of wit and composed absurdity - marvellous observations of the human condition that stand out as being original and recognizable at the same time. A splendid reading experience, and I am curious to see if I'll ever feel the urge to re-read (like I do now with Catcher).

Web - Paul Mennes

In 't kort:

"Web" is een verhalenbundel van losjes samenhangende verhalen over jongeren (oudere tieners tot jonge twintigers) die zich, basically, vervelen in de laten jaren '90. De TV en internetgeneratie, zeg maar.

Mijn oordeel:
Ik vond er niet zo heel erg veel aan. Het leest weliswaar vlot en je hebt het in amper twee uur uit, maar het ontbreekt aan een duidelijke thema, aan een verhaal ook. Ik merk ook dat kortverhalen niet echt mijn ding zijn. Voor je goed en wel begonnen bent, is het alweer gedaan. Personages blijven daardoor oppervlakkig, er wordt te snel door de plot gejaagd.

Het is bij momenten best grappig en ik heb ook de indruk dat ik het als oudere tiener, jonge twintiger een pak leuker had gevonden. Tuurlijk zijn de gedachten van rebellerende tieners en hun onvrede met hun medemensen herkenbaar, maar dit werkt alleen als je het zelf bent (of krampachtig poogt te blijven). Nu zijn de meeste personages een beetje irritant.

Door alle verhalen is een soort van rode draad geweven, maar dan vooral door het terugkeren van een aantal motieven (weerwolven, Elvis...) en sommige verhalen lijken naar elkaar te verwijzen. Het is echter allemaal wat te dunnetjes en te 'toevallig'. Het deed me een beetje denken aan het fragmentarische en onsamenhangende van "Any Way the Wind Blows" van Tom Barman die ik, o schande, ook niet goed vond.

Eindoordeel:

**

Bedenkelijke Wetenschap - Marcel Hulspas

In't kort:

Marcel Hulspas bekijkt in dit boekje de wereld van de pseudowetenschap: die tak van wetenschap die, ongehinderd door argumenten of falsificatieprincipes, allerlei theorieën en kennis produceert. Denk aan UFOs, buitenaards leven, alternatieve geneeswijzen e.d.

In dit boek kijken we vooral naar de onzin van dit soort wetenschap en ook kort naar waarom die pseudowetenschappn dan toch populairder zijn dan zou mogen.

Mijn oordeel:

Het uitgangspunt van dit boek is uiteraard goed: ontkrachten van de 'argumenten' van de pseudo-wetenschap en onderzoeken wat de aantrekkingskracht ervan is. Alleen: het boek is nogal warrig en er ontbreekt een duidelijke structuur. Een uiteenzetting wordt vaak onverwacht onderbroken door een voorbeeld, wat niet echt opbouwend werkt. Ik leer ook niets nieuws hier.

Dit boek blijkt een kortere versie te zijn van een lijviger encyclopedie over de pseudowetenschappen. En dat merk je er ook aan. Het lijkt wat op knip- en plakwerk. Trouwens: ook de eindredactie van het boek liet te wensen over, af en toe ontbreekt een woord waardoor zinnen niet kloppen.

Kortom: leuk uitgangspunt, slordig uitgewerkt. Ik bleef op mijn honger zitten.

Eindoordeel:

*1/2

Losing Nelson - Barry Unsworth

In't kort:

Charles Cleasby is een eenzame, oude man. Alles in zijn leven staat in het teken van zijn grote held Horatio Nelson (die van de column), een van de grootste Britse helden ooit. Cleasby is er zelfs van overtuigd dat hij en Horatio parallelle levens leiden.

Dit boek toont Cleasbys pogingen om de ultieme hagiografie over Nelson te schrijven, waarbij hij alle negatieve zaken ook wil kunnen verklaren als positief. Het maakt hem stilaan gek.

Mijn oordeel:

Dit boek is tegelijk een psychologische studie van Charles Cleasby als bijna een geschiedenisles over Horatio Nelson. In Groot-Brittanië door iedereen gekend, hier, althans bij mij, veel minder bekend.

Dit maakt het al zeker een interessant boek. En net als in Sacred Hunger wordt het geen saaie geschiedenisles. Het kaderverhaal van Cleasby toont voornamelijk een zielige, wat autistische man die zo opgaat in zijn idolatrie van en spiegeling aan Nelson, dat negatieve zaken die hij oppikt over Nelson zich direct vertalen in zenuwaanvallen.

Leuk is hoe Unsworth ook de 'gewone mens' aan het woord laat over Nelson, in de figuur van Miss Lily, de typiste die hij heeft ingehuurd om zijn boek te helpen schrijven. Die gewone mens heeft het in deze tijd niet zo heeft begrepen op het heroische alleen maar vindt ook dat die helden van weleer soms gewoon onbeschofte boeren waren en weleens manieren konden geleerd krijgen, held of geen held.

Een intrigerend, leerrijk boek, en een goede karakterstudie ook, bovendien mooi geschreven met een traagheid die me wel beviel.

Eindoordeel:

***

Amsterdam - Ian McEwan

In't kort:

Na de crematie van hun beider liefde van hun leven Molly Lane, doen levenslange vrienden Clive Linley en Vernon Halliday elkaar een dure belofte: als een van hen ooit zo zwaar ziek wordt als Molly, dan moet de ander voor euthanasie zorgen.

Op dit moment zijn ze echter in de fleur van hun leven en beiden schijnbaar op weg naar hun defining moment, Clive als componist van een symfoniewerk voor het millenium (het boek speelt zich af in 1998) en Clive staat op het punt zijn sterkste move als eindredacteur te plaatsen. Ze gaan m.a.w geschiedenis schrijven.

Mijn oordeel:

Dit boek is lekker opgebouwd. We zitten steeds in de hoofden van de beide personages en daar zien we voornamelijk dat hun vriendschap toch barsten vertoont, ondanks hun dure beloftes aan elkaar. Hun niets ontziende ambitie en ook hun onwankelbaar geloof in hun eigen genialiteit zorgt voor spanningen. McEwan doet geen moeite om de karakters van deze mannen bloot te leggen en de lezer zelf een oordeel te laten vellen. En die lezer is toch wel behoorlijk in de war: wat moet ik nou denken van die gasten?

Het hele boek door wordt ook een soort van spanning opgebouwd, waarvan je 90% van de tijd niet weet waarom of waardoor die er is (het gaat niet om een cliffhanger of zo, maar de spanning komt puur door de taal op je over, het is de sfeer...). Het einde is dan ook een verrassing, al zou je kunnen zeggen dat het er zat aan te komen. Dat echter de details leiden tot dit einde en de rest van het verhaal vooral diende als omkadering, vond ik goed gedaan.

Het boek heeft ook de perfecte lengte. Was het langer, dan waren de personages te karikaturaal geworden, nu zit de balans precies goed.

Eindoordeel:

****

Burning Bright - Tracy Chevalier

Genre: historische roman

In 't kort: Engeland eind 18e eeuw. In Frankrijk is de revolutie in volle gang en de engelsen zijn bang dat deze beweging hun kant op komt. Ze moeten de troon in stand houden en de franse sympatisanten korthouden. Eén van deze sympatisanten is beroemd dichter en schilder William Blake (1757–1827).
We krijgen een inzage in zijn leven en werk doordat Chevalier ons meeneemt in het dagelijks leven van Blake's buren: de familie Kellaway. Na de dood van hun zoon beslist de familie van het engelse platteland naar Londen te verhuizen. En dat is behoorlijk wennen. Ze komen echter al snel in aanraking met verschillende mensen. Zo sluit zoon Jem vriendschap met straatmeisje Maggie. Door een aantal gebeurtenissen komen de kinderen Kellaway in nauw contact met de Blakes. Zo maken ze (en wij als lezer) kennis met zijn werk.

Mijn mening: Ik vind de opzet van Chevaliers boeken erg origineel en effectief. Het verhaal draait altijd om een historisch persoon, maar dit is nooit het hoofdpersonage. Dat zijn gewone mensen die in aanraking komen met die historisch persoon. Dit is haar vast recept voor al haar historische romans (o.a. ook Girl With a Pearl Earring) .
Dit boek vind ik echter wat minder geslaagd. Het duurt behoorlijk lang voordat alles op gang komt en je echt in het verhaal zit. Pas op de helft van het boek, na 150 pagina's, begint het allemaal te lopen en enigszins te boeien. Naar het eind toe wordt het beter en beter. Toch vind ik een half goed boek geen goed boek. Ik heb echter wel zin gekregen om één van de vermelde biografieën van William Blake eens te lezen. Zijn kunstwerken en gedichten heb ik zeer leren waarderen tijdens mijn studie Vergelijkende Kunstwetenschappen.

Eindoordeel:
***

Jackson's dilemma - Iris Murdoch

Genre: roman

In 't kort: Edward en Marian staan bijna op het punt om te trouwen. Hun vrienden en familie hebben zich verzameld op landgoed Hatting Hall. De nacht voordien wordt Edward echter verrast door een briefje van Marian. Ze kan onmogelijk met hem trouwen.
De gasten zijn in alle staten en beginnen een zoektocht naar haar. Waar is ze en waarom heeft ze haar huwelijk op het laatste moment gecancelled?

Mijn mening: De achterflap van het boek boeide me wel: een afgelast huwelijk, zoektocht naar de achtergrond en een butler (de Jackson uit de titel) die hierbij in een dilemma komt. Wat zou daar allemaal achter zitten? Het verhaal stelde me echter zwaar teleur. Het bleef ontzettend oppervlakkig: mensen die zich zorgen maken en dit continu uiten, die steeds bij elkaar over de vloer komen, van hot naar her rennen om Marian te zoeken. Maar héél lang gebeurt er eigenlijk niets. Ook het "dilemma" van butler Jackson is niet zo interessant. De iets diepere laag waarin de verhoudingen tussen de verschillende mensen en het mysterieuze maar sympathieke karakter van Jackson wordt bestudeerd, kunnen de oppervlakkigheid van het verhaal helaas niet redden.
Gelukkig lees ik in recensies dat dit één van de laatste en ook één van de minste Murdochs was. Tijdens het schrijfproces leed ze blijkbaar al aan Alzheimer. Misschien moet ik toch eens een van haar eerdere boeken lezen zoals "The Green Knight".

Eindoordeel:
*

De Brug - Geert Mak

In 't kort:

Geert Mak neemt ons mee op een korte (geschiedenis)trip over de Galata brug in Istanbul.

Mijn oordeel:

Geert Mak mag niet gezien worden als een doorsnee historicus. Door het steeds combineren van het menselijke met het feitelijke en door meer de plaatselijke mensen aan het woord te laten, leer je een land of een plaats op een meer persoonlijke manier kennen. En dat werkt hier even goed als het werkte in de andere hier beschreven boken van Mak en in de mooie TV-reeks "In Europa" (moet het boek ooit ook eens een keer lezen).

Dit is het boekenweekgeschenk van 2007, wat over het algemeen steeds een wat dunner boekje is. Ook hier is dat het geval, waardoor dit zeker niet als een stadsgeschiedenis moet worden gezien, maar als een lekker lezend sfeerbeeld van een van de bekendste bruggen die al sinds eeuwen het multinationale, multireligieuze (en andere multieze) karakter van Istanbul bepaalt.

Misschien dus wat te kort, maar een zeer aardig tussendoortje.

Dat we onlangs nog in Turkije op vakantie waren (zij het ver van Istanbul) maakt het uiteraard allemaal wat relevanter.

Eindoordeel:

****

The Story of Forgetting - Stefan Merrill Block

In't kort:

Abel is een oude, gebochelde man die eenzaam is achtergebleven in de oude boerderij in Texas.

Seth is een 15-jarige jongen die naast de gebruikelijke lasten van de puberteit ook moet leren omgaan met een moeder die hij stilaan aan het verliezen is aan early-onset Alzheimer, een ziekte waarbij Alzheimer zich al op vrij jonge leeftijd manifesteert. Het verwerkingsproces van Seth bestaat erin op zoek gaan naar de roots van zijn moeder.

Het enige aanknopingspunt zijn de verhalen van Isidora, een mythische plek waar er geen verleden is of toekomst, alleen heden.

Mijn oordeel:

Dit is verre van een slecht boek. Abel en Seth zijn goed uitgebouwde personages en als lezer voel je je best verbonden met deze twee. Je komt ook wel wat te weten over deze (voor mij althans) onbekende ziekte. Alleen bleef ik aan het einde een beetje met een dubbel gevoel achter: aan de ene kant leek het boek wat te traag en te lang, terwijl ik net zo goed dacht dat er best nog meer uit te halen viel en het dus best wat langer had mogen zijn. Bepaalde onderdelen, zoals de geschiedenis over de verspreiding van de ziekte naar Amerika, die heel boeiend waren, zijn wat te kort afgesneden. Andere ideeën duren dan weer wat te lang. Terwijl nog andere ideeën worden aangesneden maar dan schijnbaar vergeten worden. Er zat, kortom, meer potentie in dan er uiteindelijk is uitgekomen.

Het boek deed me qua stijl aan een aantal boeken denken die ik zeer goed vond. Het heeft wat van Everything is Illuminated (Jonathan Safran Foer) maar ook van Middlesex (Jeffrey Eugenides) maar haalt niet de kwaliteit van deze twee. Omdat ik deze twee boeken ook tijdens het lezen als een soort van voorbeeld meenam, was het boek ook net niet meeslepend genoeg.

Maar goed, de schrijver is nog piepjong en dit is toch een sterk debuut.

Eindoordeel:

***

Freakonomics - Steven Levitt & Stephen Dubner

In't kort:

In Freakonomics bekijken econoom Steven Levitt en journalist Stephen Dubner een aantal trends en tendenzen door de bril van een econoom, te weten puur en alleen gebaseerd op feiten en nummers. Ze komen daardoor op andere antwoorden dan de experts geven op vragen als: waarom daalden de misdaadcijfers in NY spectaculair in de jaren '90?

Mijn oordeel:

Het uitgangspunt van dit boek is leuk: wat blijft er over van de waarheid van zogenaamde experts als we ze gaan meten tegen de harde cijfers? Maar het is te mager en de onderwerpen (los van het reeds vermelde misdaadcijferverhaal) te nietszeggend en ook te zeer op Amerikaanse leest geschoeid om zeer lang te boeien.

Daarnaast ben ik licht allergisch voor het in heel het boek aanwezige betweterige toontje dat wordt gebruikt evenals de verheerlijking van de geclaimde rebelse en tegendraadse visie op economie van Steven Levitt.

Dat heeft toch een beetje het effect dat je als lezer de indruk krijgt dat ze inderdaad alles aan een kritische blik onderwerpen en niet zomaar wat aannemen (iets wat we kunnen toejuichen) maar dat ze zichzelf daarbij vergeten (minder toe te juichen). "Kijk eens wat wij weer ontdekt hebben."

Aan de andere kant toont het boek weer aan dat wij als mensen ons wat al te graag een mening laten aanmeten en ons graag scharen achter makkelijke, gangbare theorieën. 

Eindoordeel:

Leuk voor thuis bij de koffie, genre "Zeg, wist jij dat...." "Joh, echt waar?"

**1/2

On Beauty - Zadie Smith

In't kort:

Het boek volgt de familie Belsey in Wellington, USA. Howard is een universiteitsprofessor gespecialiseerd in het werk van Rembrandt. Kiki is zijn vrouw. Samen hebben ze drie kinderen.

Howard is een blanke Brit, terwijl Kiki een zwarte Amerikaanse is (and a big momma too!). 

Recent zijn de zekerheden in het gezin aan het wegvallem: Howard heeft Kiki bedrogen en zijn positie aan de universiteit komt onder druk te staan als zijn grote rivaal en in alle opzichten tegenpool Monty Kipps gastcolleges komt geven in de Spring semester.

Howard Belsey's reactie op tegenslagen is vooral grijpen naar de wijn, wat hem in weer meer compromitterende situaties doet belanden. 

Mijn oordeel:

Het is best een leuk boek, maar de auteur maakt m.i. net iets te vaak de keuze om er een kwinkslag of iets grappigs van te maken. Howard Belsey is wel heel erg onnozel af en toe en als je zijn personage ziet, is het verbazingwekkend dat hij pas na 30 jaar huwelijk zo onnozel is geweest zijn vrouw te bedriegen.

Terwijl er best een aantal goede thema's in het boek zitten: zwart zijn in de US en de UK, gemengde gezinnen, liberale opvoeding tegenover strenge opvoeding (Zadie Smith vindt duidelijk de liberale beter, ook dat idee wordt iets te duidelijk (en daadoor karikaturaal) gepushed). Thema's als overspel, wat is kunst,  het opgroeien als zwarte jongere, racisme... worden wel behandeld, maar onvoldoende diep om mij echt te raken.  

Maar het las best vlot, was bij momenten grappig en af en toe raakte het wel een snaar. Ik miste alleen het beetje het doel van het verhaal, wist niet goed te plaatsen waar de auteur uiteindelijk naartoe wilde. En of het nou een komedie wilde zijn of net een ernstig boek. Ik vrees dat ik dit boek dan ook snel vergeten zal zijn.

Eindoordeel:

***

De welwillenden - Jonathan Littell

Genre: historische roman

In 't kort: Max Aue, SS-officier, vertelt zeer nauwgezet over zijn professionele bezigheden en privéleven tijdens WOII. We beginnen in Rusland waar hij eerst in de Kaukasus en vervolgens in Stalingrad in dienst is. Zijn taak daar is om te rapporteren over de mentaliteit van de duitse soldaat. Hij maakt de jodenvervolging en genocide van zeer dichtbij mee (=gruwelijke fragmenten).
Door zijn goede connecties met een aantal hooggeplaatste heren maakt hij promotie. Hij wordt verantwoordelijk voor een verbeterde arbeidsinzet van de Joden en bezoekt daarvoor de concentratiekampen (=opnieuw gruwelijke fragmenten). Hoe langer hoe zeker merkt hij dat er aan de opmars van Duitsland een einde komt, totdat het helemaal gedaan is.

Mijn mening: Dit is een grandioos boek. Je krijgt een zéér minitieus verslag van WOII, gezien vanuit het perspectief van een hooggeplaatste nazi. Waarom werden de Joden vervolgd? Hoe kunnen mensen anderen zoiets aandoen? Is de mens in wezen slecht? Allemaal vragen die opgeworpen worden en een mogelijk antwoord krijgen.
De eerste 100 pagina's (van de 962) waren behoorlijk taai om door te komen. Het verslag is zo gedetaillleerd (Littell heeft 5 jaar research gedaan) dat je geneigd bent om het boek weg te leggen. Maar juist die nauwgezetheid werkt op een gegeven moment verslavend en bijna hypnotiserend. Je zit zó in het verhaal dat het echt allemaal als een film aan je voorbij komt. Je leest vlot door.
Niet alleen het bredere oorlogs- en vernietigingsperspectief interesseerde me. Juist ook de persoonlijke, nogal afwijkende, kant van deze verteller is ontzettend intrigerend. Waar hij in zijn professionele leven één van de weinige hoge nazi's is die zich enigszins kan inleven in de vijand, is hij in zijn privéleven een behoorlijk verknipt figuur.

Eindoordeel:
****1/2

De literaire kring - Marjolijn Februari

Genre: roman

In 't kort: Wanneer Teresa verneemt dat één van haar ex-klasgenootjes een bestseller heeft geschreven, raadt ze haar man aan het te lezen in de literaire kring waar hij toe behoort.
Al snel merkt ze dat de leden van deze kring, waaronder haar vader, het boek vermijden. Als duidelijk wordt dat de schrijfster het dorp binnenkort zal bezoeken, wordt de reden achter deze "boycot" langzamerhand bekend. Daarmee wordt meteen het superioriteitsgevoel van haar "weldenkende" medemens onterecht verklaard.

Mijn mening: Dit verhaal bevat veel interessante lagen. De relatie van Teresa t.o.v. haar ouders en man, het geheim dat achter de schrijfster schuilgaat, de ethische kwesties die door de verschillende personages worden aangehaald, de vraag wat we eigenlijk aan al dat intellectueel gezwam hebben.
Je moet in dit verhaal veel zelf invullen en dat maakt het lezen boeiend en aangenaam. Op het moment dat je het boek uit hebt en dichtslaat is het nog niet afgelopen. Je moet nog even alles verwerken en interpreteren. Knap werk!

Eindoordeel:
****1/2

Resturlaub - Tommy Jaud

Genre: humoristische roman

In 't kort: Pitschi wordt omringd door vrienden die beginnen te settelen: huisje, boompje, ring, kindjes.
Wanneer zijn eigen vriendin laat weten ook die kant met hem op te willen, breekt het angstzweet hem uit. Hij wil dit leven niet!
Op het moment dat hij met zijn vrienden op vakantie naar Mallorca vertrekt, is hem de maat vol. Hij wil zijn leven veranderen en verzint een list om niet mee te hoeven gaan. Hij besluit daarop zijn dagen elders te gaan slijten.

Mijn mening: Ik dacht nog maar eens een boek in het duits te lezen. Dat had ik al niet meer gedaan sinds de leeslijst tijdens de middelbare school.
Mijn moeder heeft dit boek een paar jaar geleden op onze vakantie op Mallorca gelezen en vond het zeer kömisch. Ondanks dat het lezen in het duits am anfang een beetje wennen was & zeer langzaam ging, raakte ik er aan gewend en begon het verhaal steeds toller te vinden. Ideale Urlaublit.

Eindoordeel:
***

Indische Duinen - Adriaan Van Dis

In't kort: op de achterflap staat 'De in Nederland geboren zoon van een Indische familie wordt in een sfeer van verzwegen leed opgevoed. Zesenveertig jaar later breekt bij hem de woede over zijn familie los. Dan worden leugens ontrafeld, familiegeheimen boven tafel gebracht, rekeningen vereffend en oude wonden opengereten.'

Mijn oordeel: ik las dit boek omdat ik me nog herinnerde dat dit boek maanden aan de kop van de bestsellerslijsten heeft gestaan rond '94-'95, en dat wekte mijn nieuwsgierigheid. Het verhaal begint met het overlijden van een zus van de ik-verteller en de begrafenis, waarna hij stukje bij beetje de familiegeschiedenis ontrafelt. Vooral zijn problematische relatie met z'n vader kwelt hem nog steeds, hij gaat zelfs oude kampgenoten (vader zat tijdens de 2de WO in een Jappen-gevangenenkamp in Maleisië) opzoeken om 'in het reine te komen' met papslief. Maar dat lukt slechts met mondjesmaat.

Naast de familiegeschiedenis wordt ook de relatie tussen Nederland en z'n Oost-Aziatische koloniën in de 50s en 60s uitgespit, en dat was blijkbaar niet altijd even mooi. Nederlanders die na de Oorlog terugkwamen uit de Overzeese Gebieden werden met de nek aangekeken en moesten hun nieuwe leven van niks heropbouwen, zonder noemenswaardige hulp van de overheid.

En je krijgt een mooi beeld over hoe het leven was op Java en dergelijke tijdens en na de Japanse Invasie, een stuk geschiedenis waar we hier heel weinig over weten.

Leuk boek, vlot geschreven ook, en het einde deed echt even schrikken. Good read.

Eindoordeel: ****

Thinks... - David Lodge

In't kort:

Ralph Messenger is een professor in Cognitive Science aan de Gloucester University en een notoire rokkenjager op buitenlandse conferenties.

Helen Reed is een aantrekkelijke jonge vrouw die onlangs en onverwacht haar man heeft verloren. Zij is schrijfster en wordt voor een semester de visiting professor of creative writing op dezelfde universiteit.

Het boek behandelt hun beider visie op consciousness, hij in een experiment waarin hij letterlijk zijn stream of consciousness opneemt met een voice recorder en zij in een dagboek.

Ralph is van dag 1 gecharmeerd door Helen maar heeft met zijn vrouw een silent agreement dat hij niet in de 'achtertuin' rotzooit (in het buitenland mag het wel).

Mijn oordeel:

David Lodge doet basically in elk boek hetzelfde: een academische en literaire achtergrond en dan verschillende culturen en stijlen tegen elkaar afzetten zodat hij aan deconstructie kan doen. We krijgen dus een verdoken les in literatuur en literaire techniek en in dit boek een uitgebreide behandeling van zijn thema voor dit boek: het menselijke (onder)bewustzijn.

Ik heb een aantal van zijn boeken met veel plezier gelezen, maar nu begint het op te vallen dat zijn opbouw steeds dezelfde is en dat (ik spoil de plot meteen even) de protagonisten toch steeds bij elkaar in bed belanden.

Heb er verder niet zo heel veel over te zeggen. Mocht dit mijn eerste Lodge zijn, vond ik het vast leuker. Toen ik nog met volle moed Germaanse deed en literaire navelstaarderij een leuk tijdverdrijf leek, vond ik dit ook veel leuker (gniffel gniffel doe je dan).

Eindoordeel:

*1/2

Kingdom of Ashes - Robert Edric

In 't kort:

We zijn 1946. De Nuremberg trials gaan van start. In de schaduw daarvan ondervraagt brits legionair Alex Foster andere, 'kleinere' mogelijke oorlogsmisdadigers in een klein dorpje ver van al deze mediadrukte.

We leven mee met de Duitsers die na de oorlog moeten leren leven met het verlies (niet alleen van de oorlog, maar vooral van hun dierbaren, hun huizen (door de alloze bombardementen), hun waardigheid en ga zo maar door.

Je ziet hoe de plaatselijke probeert om weer een normaal leven te gaan leiden en hoe ze samenwerken met de Britse 'bezetters' om stilaan weer een leven op te bouwen.

Mijn oordeel:

Mijn wat vage samenvatting van het boek verraadt het al enigszins: de oorlog en hoe de mensen na de oorlog met die verschrikking omgaan is een zeer mooi thema, maar in dit boek komt het me net allemaal wat te weining tot uiting. Het wordt mijns inziens te clichematig uitgewerkt en is hier en daar ook voorspelbaar. We zijn ondertussen met zijn allen overtuigd dat ook de Duitsers zelf slachtoffers waren na de oorlog en dat er vooroordelen zijn over de omgang tussen Duits en Brits (of Amerikaans). Dat wordt hier stevig in de verf gezet. De Amerikanen in het verhaal zijn te, ja, 'Amerikaans' (luid, oppressive en ze doen wat ze willen), je hebt daarnaast de rechtschapen Engelse dokter die binnenkort eindelijk naar huis mag, maar, je raadt het al, op het laatste moment door zijn te eerlijke hart zichzelf in de penarie helpt. En de Russen, ja, die drinken en zijn monsterlijk (zit ook weer een kern van waarheid in en de Russen waren ook grote slachters in WOII, maar wordt hier te makkelijk geportretteerd). Te stereotiep vanuit een Brits standpunt geschreven, dus.

En dat nekt het boek. Het doet wat denken aan de mindere Vlaamse series van die tijd. Beetje oubollig en stoffig. 

Het boek heeft goeie bedoelingen, absoluut, maar weet ze niet in een vlotte stijl om te zetten. Terwijl dat met zo'n thema echt wel zou kunnen.

Eindoordeel:

Misschien sta ik gewoon te ver af van de oorlog om dit te apprecieren...

**1/2

De Kamer Hiernaast - Dimitri Verhulst

Genre: (auto?-)biografische verhalenbundel

In't kort: een verhalenbundel waarin Verhulst zijn ik-personage (hij doet het uitschijnen dat het autobiografisch is, maar dat wordt nergens letterlijk gezegd) laat vertellen over zijn jeugd. In een achttal episodes doorkruist hij samen met ons zijn jeugd. De eerste vaderkesdag (vader ligt in het hospitaal nadat hij dronken van de trap is gevallen), zijn eerste liefde (hij was 7, en verliefd op nichtje Gina), zijn jaren op het internaat en uiteindelijk zijn samenwonen met Marieke passeren de revue.

Mijn oordeel: de onderwerpen zelf doen niet echt iets speciaals met je, laten je niet kapot achter, of zo. Al is het wel leuk dat Verhulst een generatiegenoot is en sommige details net daarom herkenbaarder zijn.

Maar die taal, man, hoe krachtig en meeslepend. Mensen die me kennen, weten dat ik het moet hebben van onderwerpen, niet van de manier waarop ze verpakt zijn. Daarom ook prefereer ik een slecht geschreven maar meeslepend verhaal boven een bijzonder mooi beschreven maar flauw scenario.

Dit boek is het allereerste waar zich dat omdraait. De verhaaltjes zijn best leuk, en normaal gezien had ik daar 3 sterren voor over gehad. Maar Verhulst zuigt je zo mee met z'n vlotte taal, z'n sarcastische kwinkslagen, dat je het boek echt niet kan wegleggen.

Vandaar dus...

Eindoordeel: ... een dik verdiende ****1/2. Dit smaakt echt naar meer.

Patriot Reign - Michael Holley

Genre: iets als 'het leven zoals het is: het American Football-team' ?

In't kort: de auteur volgt het American Football-team New England Patriots (toevallig één van mijn twee favoriete teams), en meer in het bijzonder zijn coach Bill Belichick gedurende drie seizoenen. We maken het kampioenenjaar 2002 mee, het gevreesde 'season after', en het seizoen 2004, waarin de Patriots opnieuw de SuperBowl wonnen. Ondertussen krijgen we een beter beeld van de werking van een succesvol football-team, de auteur neemt ons mee achter de schermen van de draft, de contractonderhandelingen en de vetes tussen de teams, coaches en spelers onderling.

Mijn oordeel: qua inhoud kan ik over dit boek niet veel slechts vertellen. Het boek brengt wat het beloofde: een blik achter de schermen van een contender in een grote Amerikaanse sport. Coach Belichick, door vriend en vijand een football genius genoemd, wordt van dichtbij geportretteerd met al zijn goeie en slechte kantjes. We maken mee hoe de coaches hun team opbouwen, wedstrijden voorbereiden en hun aanvallende en verdedigende patronen uittekenen en aanpassen aan de tegenstander van dat moment. Daarenboven brengt de auteur duidelijkheid over enkele controversiële beslissingen tijdens die periode van drie jaar. Dat het hier over mijn favoriete Pats gaat, zal het eindoordeel uiteraard ook in de goeie richting duwen...

Alleen spijtig dat het taalgebruik van de auteur af en toe niet is wat het zou moeten zijn, en zo de aandacht van de inhoud weggetrokken wordt. Zinnen niet 'afmaken', bijvoorbeeld, of zonder duidelijke overgang van de os op de ezel springen. Vervelend, soms zelfs storend. Het lijkt alsof dit boek snelsnel bij elkaar moest worden geschreven, terwijl de auteur toch een bekend Amerikaans sportjournalist is, columnist voor Boston Globe en in de ESPN-sportshow Around the Horn heeft meegedaan.

Binnenkort staat een vergelijkbaar boek op het leesprogramma, van de gevierde sportschrijver Halberstam. Benieuwd of dit boek de vergelijking zal doorstaan.

Eindoordeel: ***1/2 (een halfje erbij omdat de inhoud zo leuk was)

De Partner - John Grisham

Genre: (legal) thriller

In't kort: Patrick Lanigan is een jong succesvol advocaat, net als partner toegetreden tot een bekend advocatenkantoor in Biloxi, bij New Orleans. Iets later echter komt hij om het leven bij een smartelijk ongeval, zijn lijk wordt zwaar verbrand teruggevonden in zijn uitgebrande wagen. Twee weken later verdwijnt 90 miljoen dollar van de rekening van het advocatenkantoor, en lijkt het er stilaan op dat het niet Patricks lijk is dat werd teruggevonden. Talloze vragen uiteraard. Waar is Patrick ? Heeft ie het geld ? En wiens lijk lag dan wel in de auto.

Twee jaar later wordt hij teruggevonden in Brazilië. Maar hij lijkt alles tot in de puntjes uitgekiend te hebben en wordt zowaar vrijgesproken. Alles geregeld, behalve dan de liefde, die laat zich niet zomaar regelen...

Mijn oordeel: dit is geen genre dat ik veel lees, maar verandering van spijs doet eten, zegt het spreekwoord, en af en toe kan zoiets er wel in. Uiteraard moet je geen tot in de puntjes uitgewerkte personages verwachten, maar wel een leuke, spannende plot, die je af en toe verbaasd doet opkijken. En dat is wat Grisham hier tevoorschijn tovert. Patricks verdwijntruc wordt stukje bij beetje onthuld, terwijl we ook het verloop van zijn proces van nabij volgen. Knap in elkaar gestoken dus, al mist het boek wat diepgang. Maar een verrassend eind, dat zeker wel.

Eindoordeel: ***1/2 (een halfje erbij voor het einde. had ik echt niet zien aankomen...)

Netherland - Joseph O'Neill

In't kort:

We volgen Hans Van Den Broek, een Nederlander die via Engeland (daar werk gevonden en getrouwd) uiteindelijk zijn Engelse vrouw en het grote geld achterna gegaan is naar New York. Dit verhaal speelt zich af na de gebeurtenissen van 11 september 2001,  die leiden tot een herevalueren van Hans' huwelijk, waar ondertussen een zoontje Jake aan is toegevoegd. Hans blijft achter in NY terwijl zijn vrouw en hun zoontje terug naar London verhuizen.

Hans verblijft in het Chelsea hotel, omdat ze niet terug willen naar het centrum van NY . We volgen Hans die in Brooklyn en in het Chelsea hotel een aantal vreemde mensen (onder andere Chuck Namkissoon) tegenkomt. Dit boek gaat voornamelijk over hoe je je steeds buitenstaander kunt voelen, omringd door velen.

Mijn oordeel:

Het boek is mijns inziens te ambitieus. O'Neill probeert met een veelheid aan symboliek en metaforen uit te drukken wat Hans voelt en hoe hij in de wereld staat. Het komt daardoor heel erg hoogdravend over. Er gaat geen pagina voorbij of we hebben een simile of metafoor gekregen of een uiteenzetting over vanalles en nog wat. 'Kijk eens hoe geleerd ik ben'. 

Dat zie je ook in het taalgebruik. Het is heel erg, nou, 'literair'. De zinnen zijn door een vakman geconstrueerd eerder dan dat ze uit de pen gevloeid zijn. Het klopt daarom ook niet: Hans, een niet native speaker, die zinnen uit die je alleen met behulp van een aantal dikke woordenboeken zou kunnen beginnen te verstaan. Bijvoorbeeld: "I was torn between a ridiculous loathing of this obdurate wintry ectoplasm and an equally ridiculous tenderness stimulated by a solid's battle against the forces of liquefation". Met andere woorden: de sneeuw smelt...

Allemaal mooi en literair en er is niets mis met eens wat andere woorden gebruiken en zaken groter uit te beelden dan hun direct empirische waarneembaarheid (zie je wat het doet? Ik begin ook al pompeuze zinnen te schrijven!) maar het effect hier is dat het afstand creëert: ik geloof niet dat dit Hans (een Nederlander) is die dit zegt (terwijl hij echt wel de verteller is). Iemand die Engels niet als moedertaal heeft, beheerst de taal niet op deze manier.

Los daarvan voelde ik me nergens emotioneel betrokken bij het verhaal, noch bij de personages die het bevolken. En er gebeurt ook niets dat me meesleepte.

Veel mooischrijverij die echter weinig emotionele respons van de lezer teweegbrengt en in de weg staat van een goed verhaal. Alles is weliswaar tekst, maar hier toch wel héél erg.

Oh ja, en ook heel wat over cricket...

Eindoordeel:

Ik vond mijn eindoordeel in het boek zelf. Bijna op het einde zegt Hans: "We all disappoint, eventually". Daar ben ik het sowieso mee eens, en dat geldt zeker ook voor dit boek.

**

Een spaans hondje - Rascha Peper

Genre: roman

In 't kort: We volgen Victor Clarijs en zijdelings zijn broers Felix en Jasper, na de dood van hun moeder. Ze hebben alle drie zo hun eigenaardigheden. Victor ooit opgenomen in een kliniek en genezen door de potjes caramelpudding van moeders, Felix lijdend aan Gilles de la Tourette en Jasper narcist en notoir schuinsmarcheerder.
Wanneer Victor, toch al steeds meer in zichzelf gekeerd, op een dag verdwijnt vraagt de familie zich af wat er is gebeurd...

Mijn oordeel: Het beroep van broers Victor en Jasper: zandsculpturen bouwen, de"genezing" van Victor destijds: de caramelpudinkjes van moeder en nog meer van die bijna onwaarschijnlijk dingen die misschien toch ook wel in het écht zouden kunnen. Het zijn details in het verhaal, maar ik vind ze zo charmant en vooral verassend. Het is ook tekenend voor de ietwat bizarre mensen die ten tonele verschijnen. Ze zijn stuk voor stuk interessant en dragen het verhaal, vooral omdat er eigenlijk niet écht een verhaal is. Het zijn een aantal mensen bij elkaar die iets met elkaar te maken hebben en dingen met elkaar doen, maar dat wordt (helaas) niet zo uitgewerkt. Er bleven voor mij een paar losse eindjes hangen: de mevrouw die Victor steeds per ongeluk opbelt, broer Jasper en zijn minares...Wat is er met hen gebeurd?

Eindoordeel: ***1/2

Inconceivable - Ben Elton

In't kort:

Sam en Lucy proberen zwanger te geraken. Sam is een programmadirecteur bij de BBC, Lucy werkt voor een artiestenagentschap. 

Het boek start op het moment dat Lucy, op aanraden van wat zweverige vrienden en publicaties, voorstelt dat zij en Sam allebei hun emoties en ervaringen allebei in een (apart) dagboek bijhouden.

We volgen dus letterlijk hun  gedachten gedurende het hele proces. 

Mijn oordeel:

Ben Elton is een schrijver van komedies. Bij eerdere boeken van hem had ik na het tweede boek de indruk dat het truukje uitgewerkt was. Zo echter niet bij dit boek.  

Ondanks het misschien wat zware thema, dat zich aan de andere kant weer heel erg leent voor over the top parodieën, is de grootste kracht van dit boek zijn 'balans'. Een balans tussen komische en ook best echt ontroerende passages, een balans tussen de mannelijke (Sam) en vrouwelijke visie (Lucy). En die balans is doorgedreven in heel het boek. Nu, ik ben uiteraard een man en denk misschien onterecht dat Ben Elton de vrouwelijke kant van het verhaal goed heeft belicht, al licht hij op het eind van het boek zelf al enigzins toe hoe hij dan vermoedelijk aan die vrouwelijke visie is geraakt. De mannelijke kant, waar ik dan hopelijk wel een beetje verstand van heb, is in ieder geval raak beschreven. Nog maar eens blijkt dat mannen af en toe (nou: vaak) emotionele idioten kunnen zijn, zonder soms te beseffen dat het zo is en waarom we idioten zijn. Uiteraard worden hier, voor het komische effect, bepaalde apsecten wat dikker in de verf gezet, maar ook daar weer toont Elton zich meester in de beperking.

En net daarom is dit boek treffender én grappiger dan zelfs Dead Famous of Chart Throb.

Wat wikipediawerk onthult dat Elton en zijn vrouw zelf ook via IVF zwanger zijn proberen te worden. Dit verklaart de wat, ja, tedere aanpak misschien. Wat tederder dan we van Elton gewend zijn. Waar een komedie vaak wat afstandelijker is, leefde ik hier echt mee met beide personages.

Minpuntjes: de dagboekstijl  begint af en toe wat te vervelen, maar zeker niet te zeer. Op het einde moet het ineens ook zeer snel gaan, terwijl het hele boek uitblonk in het vasthouden aan een gezapig tempo. Er moesten nog wat losse eindjes opgeraapt worden, lijkt het wel.

Eindoordeel:

Ben Elton is een briljante observator van menselijk gedrag. Tegelijk (pijnlijk) confronterend en hilarisch.

****

Interpreter of maladies - Jhumpa Lahiri

Genre: korte verhalen

In 't kort: Dit boek bevat 9 korte verhalen over mensen uit/in India. De verhalen gaan over de levens van deze mensen, de gebruiken in hun cultuur en hun manier van aanpassen aan een nieuwe (Amerikaanse) cultuur.

Mijn mening: Wat ik merk bij korte verhalen is dat als ik er eenmaal "inzit" het verhaal al weer bijna afgelopen is. In 2 van de 9 verhalen "zat" ik al heel snel. Deze grepen me ook echt aan. Aan het einde van het eerste verhaal "A Temporary Matter" moest ik op het einde wat traantjes wegpinken (irritant als je dan in een trein vol forenzen zit). De andere verhalen grepen me minder aan. Dat kan eraan liggen dat "korte" verhalen" gewoon echt niet zo mijn genre is, maar ook aan het feit dat ik steeds in een redelijk drukke trein heb zitten te lezen. Met een roman of een tijdschrift hou ik dan mijn concentratie wel vast, maar met (deze) korte verhalen véél moeilijker. Dus: even geen verhaaltjes meer voor mij.
Een écht eindoordeel kan ik dan ook moeilijk geven, omdat de conditie waarin ik las verre van optimaal was.

Man in the dark - Paul Auster

In't kort: 

August Brill is een oudere man die na een auto-ongeluk in een rolstoel is beland. Hij woont bij zijn gescheiden dochter en haar dochter, wiens vriend recentelijk brutaal vermoord is.

August lijst aan slapeloosheid en fantaseert in het donker van de nacht een verhaal over een alternatief Amerika waar na de verkiezingen van 2000 een burgeroorlog is uitgebroken. Owen Brick, het hoofdpersonage in dit verhaal, is uit de echter realiteit naar de andere relaiteit 'getransporteerd'. Hij krijgt de opdracht om de bedenker van de oorlog te liquideren.

Mijn oordeel:

Na het Timbuktu débacle wilde ik weten of dat boek een uitzondering was of dat ik zelf begon te lijden aan een soort Auster-moeheid. Na dit boek blijkt datTimbuktu weliswaar een uitzondering is (in dat het totaal niet boeide) maar dat er toch ook wel wat Auster-moeheid is. 

Ook hier herkennen we zijn gekende stijl en zijn gekende thema: tussen fictie en realiteit is er een dunne scheidingslijn. Hier is die wat dikker gemaakt door August het verhaal te laten verzinnen maar in het tweede deel blijkt toch weer dat alle thema's uit het verhaal gevoed werden door de realiteit van Brick zelve en het gebroken leven van zijn dochter en vooral zijn kleindochter. Het tweede deel van het boek legt vooral het eerste deel uit. En dat is jammer, komt een beetje schoolmeesterig over. 

Het verhaal in het verhaal, over het alternatieve Amerika, vond ik dan weer heel erg goed, maar August (= Auster) besluit er abrupt mee te stoppen om te focussen op de realiteit.

Daarnaast blijft de stijl van Auster voor mij er een waar ik mij steeds thuis in voel: het loopt binnen als een kop warme chocolademelk op een koude winterdag.

Eindoordeel:

Ik heb het gevoel dat er meer had ingezeten.

***

Critique of Criminal Reason -Michael Gregorio

Genre: Historische detective

In't kort:

In 1804 wordt Hanno Stiffeniis, op koninklijk bevel, gevraagd naar Königsberg te gaan om een aantal mysterieuze moorden op te lossen. Deze moorden worden gezien als daden van de Duivel, een theorie waar Hanno, een adept van Kants rationalisme, niet van overtuigd is.

Hij wordt in zijn zoektocht bijgestaan door Koch, een ijverige assistent in het leger en door Kant zelve.

Mijn oordeel:

Critique of Criminal Reason is een behoorlijk zware titel voor wat eigenlijk een detective is. In deze detective wodt dan ook getracht,  naast de taditionele speurtoch naar de moordenaar, een extra laag in te bouwen waarin wordt gekeken naar een meer mentaal niveau: bestaat er zoiets als de criminele rede. Dat is ook waar Kant zijn rol speelt. Aan de ene kant zorgt zijn rationalisme ervoor dat er op een rationele, weldoordachte manier naar sporen en motieven wordt gezocht. Aan de andere kant is het een fiosoof die onderzoek naar die criminele rede.

Het is een best spannend boek en voldoet aan alle regeltjes van de kunst wat betreft detectives. 100% overtuigd ben ik echter niet. Net als bij wel meer detectives, wordt ook hier soms een vondst of een conclusie uitgesteld, om een clifhanger effect te creëren. Als je dan het antwoord al doorhebt, tja... ik wil niet slimmer zijn dan de detective in het boek. Ik zie dan te veel het spel dat de schrijver speelt met de lezer. Ik wil verrast worden.

En dan zie je ook dat de personages voldoen aan de regeltjes: Hanno is de onervaren, soms wat naïeve speurneus, Koch zijn betrouwbare Watson en Kant de obligatoire mad professor. Dat neemt toch een beetje de betovering weg. En da's jammer, want het boek brengt verder aangenaam leesplezier en zit goed in elkaar.

Eindoordeel:

Al bij al een goeie detective die wat meer diepgang brengt dan je doorgaans verwacht bij dit soort boeken. Ideaal voor de vakantieperiode.

***

The Boys From Brazil - Ira Levin

In't kort:

In Brazilië start een groots plan van Dr. Mengele om het Arische ras weer op de kaart te zetten om na de val van het Derde Rijk alsnog een Vierde Rijk te verwezenlijken. Een aantal andere oud-Nazi's worden ingeschakeld om 94 schijnbaar ordinaire mensen om te brengen op vastgestelde tijdstippen.

Yakov Liebermann, opspoorder van gevluchte Nazi's om ze voor het gerecht te brengen, geraakt bijna per ongeluk op de hoogte en gaat op onderzoek.

Mijn oordeel:

Dit is een lekker ouderwetse en spannende thriller. Het plan van Mengele is krankzinnig en het Nazi-gevaar is voor iedereen bekend genoeg om als dreiging door de tekst te sijpelen en je als lezer vast te houden. Het is ook allemaal volgens de regels van de kunst opgebouwd: beetje bij beetje wordt de puzzel opgelost en op het einde volgt dan de climax. En om af te sluiten nog een cliffhangertje dat je nekharen overeind doet staan.

Ik kende het verhaal al enigzins (van de film en omdat het best een bekend boek is) maar ondanks dat bleef het tot het einde een boeiende thriller. Ondanks dat het boek al best oud is, komt het verhaal of de stijl nergens gedateerd over. Je hebt het boek ook zo uit. 

Eindoordeel:

Lekker spannend boek.

**** 

The Plot against America - Philip Roth

Genre: min of meer fictieve autobiografie

In't kort: Roth vertelt zelf zijn wedervaren tussen juni 1940 en oktober 1942. In de presidentsverkiezingen haalt de anti-semiet Charles Lindbergh (jaja, de beroemde piloot) het nipt van uittredend president Franklin D. Roosevelt, een ontwikkeling die door de joden in Newark (waar Roth en zijn familie wonen in de joodse wijk) met argusogen gevolgd wordt. En wat zij vreesden, gebeurt ook: Lindbergh probeert op een geniepige manier de joden te laten verkassen naar getto's in het Zuiden van de VS, terwijl hij vriendschapsbanden aanknoopt met de nazi's en zelfs Von Ribbentrop uitnodigt op een etentje-onder-vrienden. In verschillende steden ontstaan pogroms, tot Lindbergh, die nooit te beroerd was om zelf piloot te spelen, opeens van de aardbol verdwijnt. Even breekt pandemonium uit, maar de meer gematigde First Lady kan de rust laten weerkeren, en bij de daaropvolgende presidentsverkiezingen kan Roosevelt het laken wel naar zich toe halen.

Mijn oordeel: Het uitgangspunt is geniaal: hoe zou de (Amerikaanse) geschiedenis eruit hebben gezien, mocht Roosevelt de presidentsverkiezingen van 1940 verloren hebben van Charles Lindbergh ? We volgen een erg turbulente periode, gezien door een achtjarige joodse jongen, die het nog niet allemaal kan plaatsen. Philip vertelt honderduit over alles wat hij hoort, ziet en meemaakt, terwijl hij ook nog te kampen heeft met de normale opgroeiproblemen (meisjes, ambetante ouders, vriendjes die hij liever kwijt dan rijk is).

Enig minpunt: je gelooft eigenlijk nooit dat het de achtjarige Philip is die vertelt, maar de oude Philip, die terugkijkt op deze periode. Immers, het taalgebruik en de zinsbouw zijn veel te gesofisticeerd, soms zelfs iets té (zinnen van vijf à zes regels, met gedachtenstreepjes en komma's galore, daar draait Roth zijn hand niet voor om) om uit de pen van de jonge Philip te komen.

Maar verder mooie karakteropbouw van de verschillende hoofdpersonages, onverwachte plotwendingen en een knap beeld van hoe de joodse gemeenschap nooit zijn fundamentele angst van zich af kan werpen.

Eindoordeel: ****

Alice in Wonderland - Lewis Caroll

Genre: een klassieker!!!

In't Kort:

Alice duikt een konijn achterna in een konijnenpijp en ontdekt daar een zeer wonderlijke wereld met pratende dieren en tot leven gekomen spelkaarten. Ze duikelt met deze dieren van het ene bizarre verhaal in het andere.

Mijn oordeel:

De belevenissen van Alice zijn best vermakelijk en spannend. Het zit daarnaast vast tjokvol met de verwijzingen die de literaire intelligentsiae er in al die jaren in hebben gevonden, maar dat soort informatie verandert zelden of nooit mijn leeservaring en is ook niet het voornaamste wat ik zoek in een boek. Ik heb het gelezen zonder er bij stil te moeten staan dat het een klassieker is.

Zonder dat alles, wordt het hele verhaal op den duur behoorlijk enerverend en was ik blij toen Alice uit haar droom ontwaakte.

Through the looking glass heb ik er niet bij gelezen.

Eindoordeel: leuk voor als ik later kinderen heb.

**1/2

 

De sekse paradox - Susan Pinker

Genre: non-fictie

In 't kort: In dit boek gaat deze ontwikkelingspsycholoog op zoek naar antwoorden op de vraag waarom vrouwen op school gemiddeld gezien succesvoller zijn dan mannen, maar wanneer het daarna op werk aankomt dit omdraait (de sekse paradox)
Dit doet zij door de biologische verschillen (hormonen, hersenen) en het verschil in gedrag onder de loupe te nemen. Kwantitatieve (statistieken) en kwalitatieve (interviews) onderzoeksresultaten wisselen elkaar af. De resultaten en conclusies zijn interessant en eenduidig. Er zíjn tal van duidelijke verschillen die invloed hebben. Zo zijn vrouwen over het algemeen* minder extrinsiek gemotiveerd (geld, aanzien) en zoeken zij andere zaken in hun werk die hen gelukkig maken (ze zijn dan ook gelukkiger in hun werk). Ze zijn minder competitief ingesteld, hebben minder zelfvertrouwen (terwijl ze even goed presteren) etc...Dit zou er o.a. voor zorgen dat er in het huidige arbeidsbestel minder "succesvolle" vrouwen zijn.
*= ik zeg hier met nadruk "algemeen", want het is belangrijk te vermelden dat het hier om gemiddelden gaat. Vrouwen onderling en mannen onderling kunnen sterk van elkaar verschillen!

Mijn mening: Dit is een onderwerp wat mij mateloos boeit. De vraag naar de sekseparadox stel ik mij al een tijd. Het boek geeft mij daar een aantal antwoorden op. Mijn conclusie is dat er inderdaad verschillen zijn (so what), dat "succes" momenteel een tamelijk "mannelijke" definitie heeft en dat met name de arbeidswereld is ingericht op hoe "mannen" de wereld zien (vrouwen werkten tot voor kort immers nauwelijks). Dit soort zaken zullen moeten veranderen willen wij een evenwichtigere wereld creeëren. Een wereld zonder kredietcrisissen veroorzaakt door megalomane macho's!
Kortom: Het boek heeft mij een aantal nieuwe inzichten gegeven. Zeer verlichtend!

Eindoordeel:
****1/2

Timbuktu - Paul Auster

In't kort: 

Mr. Bones is de trouwe viervoeter van Willy Christmas, een landloper die het licht heeft gezien. We zien door de ogen van Mr. Bones hoe Willy zijn laatste adem uitblaast en hoe zijn ziel naar "Timbuktu" gaat (de benaming in dit boek voor het hiernamaals). Vervolgens zien we hoe mr. Bones nog iets van zijn hondenleven probeert te maken en terecht komt in een schijnbaar leuk, jong gezin. Ook daar merkt mr. Bones dat het niet altijd rozengeur en manenschijn is en gaat daarom op zoek naar zijn eigen Timbuktu.

Mijn oordeel:

Ik ben een fan van Auster en in de andere boeken die ik van hem las, werd ik steeds meegezogen in het verhaal en voelde ik me betrokken bij de personages. In dit boek slaagt hij daar niet in. Ik begrijp niet goed waar hij heen wilt met dit boek behalve dan eens een boek schrijven waarin niet een mens maar een hond de verteller is.

Mja...

Het wordt nooit echt meer dan een stijloefening en een andere manier om te kijken naar dood en vergankelijkheid. De delen waarin Willy nog leeft zijn regelmatig wat saai, zelfs. Op het moment dat Mr. Bones aan zijn tweede leven begint, wordt het wat beter en de personages worden wat rijker, maar het overtuigde me allemaal niet.

Eindoordeel:

Woef en boek toe.

*1/2

Soul Circus - George Pelecanos

Genre: Crime novel / detective

In't kort: Privé-detective Derek Strange en zijn partner Terry Quinn doen onderzoek naar informatie die de verdediging van Granville Olliver, de ongekroonde drugskoning van Washington D.C., in zijn rechtszaak zou kunnen helpen.

Als een andere onderzoeksopdracht ertoe leidt dat een onschuldige vrouw vermoord wordt, worden Strange en Quinn persoonlijk betrokken in deze zaak.

Mijn oordeel: Dit is het derde boek van Pelecanos dat ik las en het tweede met detective Derek Strange. Net als Pelecanos' andere boeken, zijn dit niet zomaar rechttoe, rechtaan detectives maar ook sociale pamfletten over de schrijnende toestanden in Washington D.C., de sociale ongelijkheid en de verblindende aantrekkingskracht van het 'blitse' drugsmilieu op de (zwarte) jeugd.

Het is alweer een goed, spannend boek dat leest als een trein. Voor een bespreking waarom, kijk dan bij mijn andere besprekingen van Pelecanos. 

Alleen: in dit boek vond ik het allemaal net wat te dik aangezet, wat te voorspelbaar. Derek Strange krijgt plots wat teveel heldhaftige trekjes, ineens. Waar in Drama City en Hell to Pay het allemaal bijna als een ooggetuigenverslag overkwam, zie ik nu wat meer stijloefeningetjes. Daardoor geraak je als lezer toch minder betrokken. 

Toch is Pelecanos een aanrader voor wie van de huidige lichting rauwe Amerikaanse politie-series houdt: geen compromissen, de harde waarheid.

Eindoordeel:

***

Anna - Annejet van der Zijl

Genre: biografie

In 't kort: Een (meesterlijke) biografie over Nederlands bekendste kinderboekschrijfster Annie M.G. Schmidt. Jullie wel bekend van Jip en Janneke, Abeltje en Minoes.

Mijn mening: Deze biografie, doorspekt met fragmenten uit haar werken, brieven, memoires ed., zuigt je in het leven en werk van Annie.
Je krijgt een boeiende analyse van wie ze was, waarom ze zo was en welke invloed dit had op haar werk. Omdat haar leven bijna de gehele 20e eeuw bestreek, krijg je bovendien een goed beeld van hoe ze in haar leven en werk reageerde op de tijdsgeest en andersom hoe de maatschappij reageerde op haar werk. Zo zouden haar Jip en Janneke verhalen in de jaren 60/70 ouderwets en ongeemancipeerd zijn.
Wat mij vooral nog eens extra charmeerde zijn haar ontzettend geestige notities en briefjes aan geliefden, familie, collega's en kennissen.

Eindoordeel:
****1/2

De Eenzaamheid van de Priemgetallen - Paolo Giordano

Genre: Drama

In't kort: 

Alice en Mattia maken elk apart een traumatiserende ervaring mee in hun jeugd die hen voor de rest van hun leven zal tekenen.

Mattia doet doordoor aan zelfmutilatie, Alice lijdt aan anorexia.

We worden in dit boek meegenomen door beider hoofdpersonages' jeugd, puberteit, adolescentie tot aan hun volwassen leven waarin we zien hoe deze gebeurtenissen als rode draden door hun leven blijven lopen.

Mijn oordeel:

Dit boek is op weg om, naast de boeken van Stieg Larsson, de literaire hype van dit jaar te worden. In Italië is het overladen met de hoogste prijzen en dat terwijl de schrijver pas 27 is. 

Het is ook een zeer sterk debuut. De gemoedsgesteldheid van de personages, hun moeite om hun trauma's te dragen en met andere mensen een relatie op te bouwen zit vervlochten in de tekst en grijpt je soms ook echt bij de keel: het is allemaal niet om te lachen.

Die stijl wordt ook volgehouden en Giordano doet geen toegevingen. Ook niet op het einde, waar hij resoluut het happy end van de hand doet en het boek open laat eindigen. 

Alleen is het boek mijns inziens net iets te lang om me geboeid te houden. De sympathie of empathie die ik als lezer had met de twee personages werd op het einde moeilijk vol te houden. Ik werd ze allebei een beetje beu. In een boek dat focust op personages is er dan ook geen uitweg. Er is daarnaast ook echt niet één sprankeltje hoop en de obsessies van de personages zijn ook zo absoluut dat ze, naar het einde toe, op mij enigzins karikaturaal begonnen over te komen. Vooral de obsessie van Mattia om alles dat hij ziet en voelt als iets mathematisch of wetenschappelijk te ontleden is er op het einde een beetje over.

Waar zijn inschatting van hemzelf en Alice als tweeling priemgetallen (die wel een soort van koppel vormen maar toch steeds door een even getal woden gescheiden) wel mooi is, komen latere vergelijkingen als iets te gekunsteld over.

Eindoordeel:

Heel erg sterk debuut, dat me tot 4/5 heeft weten mee te slepen en op het einde wat aan kracht verloor.

****

Ik Ben De Regen - Henk van Straten

Genre: Detective

In't kort:  Chris Hoop, een jonge schrijver die, om rond te komen (en vooral zijn drank en drugsverslaving te kunnen betalen) ook privé-detective is, wordt door meneer Janssen gevraagd om diens vrouw Debby op overspel te betrappen.

Hij wordt daarbij geholpen door zijn bovenbuurman Dave, een getatoeëerde Lamme Goedzak, type ruwe bolster, blanke pit.

Tussen zijn detectivewerk en zijn nacthelijke braspartijen door is Chris Hoop ook nog de vader van Gijs, uit een relatie met zijn ex Lisa. Deze roman gaat deels ook over hoe het is om een jonge vader te zijn.  

Mijn oordeel:

Dit boek leest bijzonder vlot weg. Het doet in het begin heel erg denken aan die typische Amerikaanse hardboiled detectives (boek en film) waarin de detective vooral staat te drinken en sigaretten te roken en bijna per abuis een zaak oplost.

Ook de femme fatale is present: Debby, de vrouw die hij op overspel moet betrappen, windt elke man om haar vinger.

Het hoofdpersonage maakt echter een psychologische groeispurt door in het boek. In het begin is Chris Hoop vooral de typische loser detective die in grimmige cafés zichzelf lazarus zuipt en vooral in zijn fantasie alle vrouwen kan verleiden en tot sexuele hoogtepunten brengt. Eens de roes is uitgewerkt, echter... Halverwege het boek komt er echter de katharsis waardoor hij wel moet inzien dat het anders kan en moet. Ik ga niet zeggen wat de katharsis is, want dat verklapt te veel. Deze katharsis verandert ook de toon en opzet van het boek: de personages zijn niet langer van bordkarton en worden "volwassen". Een intellectueel zou er bijna een "entwicklungsroman" in kunnen zien.

Dave moet bij dit alles zorgen voor de komische noot. En slaagt daar zeker in. Het is een zeer leuk personage, al dringt de vergelijking met Walter Sobchak uit The Big Lebowski zich hier op. Dat geldt trouwens voor heel het detective gedeelte van het boek. Geen verrassing, echter, aangezien TBL vrij duidelijk op het genre van de hardboiled detective is geënt. En de uitgever van dit boek is... Lebowski!

Al bij al een zeer leesbaar boek dat halverwege drastisch van toon verandert en dan vooral focust op de psychologie van Chris als jonge vader van Gijs. Het begint luchtig en eindigt ernstig. Chris Hoop wordt volwassen in dit boek. Dat is verrassend. Dat maakt het boek aan de ene kant beter, aan de andere kant wordt het daardoor enigzins onevenwichtig. Het boek weet niet goed wat het wilt zijn. Als lezer was ik daardoor ook even de weg kwijt.

Maar ik moet zeggen dat Henk van Straten een goed verhaal schrijft en ook geloofwaardige, like-able personages kan creëren: Dave is ook echt een lamme goedzak (Gast!) die je in je armen sluit ondanks duidelijke gebreken (ook daar weer: Walter Sobchak).

 

Eindoordeel:

***1/2

Dali & I - Stan Lauryssens

In 't kort:

Dit boek is een roman gebaseerd op de ware belevenissen van Stan Lauryssens als expert in kunstinvesteringen. Hij raadde zijn klanten aan om tienduizenden dollars van hun zwart geld in Dali's te investeren.

Mijn oordeel:

Ik ben 100 pagina's ver geraakt en heb het boek terzijde gelegd om het niet opnieuw vast te pakken. Dit is een boek voor yuppies die graag geloven in de sterke verhalen van die ene nonkel die op feestjes altijd het publiek op z'n hand heeft met zijn sterke verhalen. Of voor mensen die ook geloven dat je een dikke SUV moet rijden om als geslaagd en succesvol te worden aanzien.

Toegegeven, ik heb het boek niet uitgelezen, en baseer mijn oordeel dus op weining. Maar niets in het boek nodigde mij uit verder te lezen. Het boek is zeer succesvol geweest, dus ik heb vast ongelijk. Het wordt zelfs verfilmd met Al Pacino in de hoofdrol (so I've heard).

Eindoordeel:

Niet mijn stijl.

*

Number Ten - Sue Townsend

In't kort:

De Britse premier, Edward Clare, wordt door de oppositie ervan beschuldigd geen voeling te hebben met wat de bevolking bezig houdt. Om het tegendeel te bewijzen en deze voeling met zijn kiezers weer aan te zwengelen, beslist hij daarom om, samen met de deurwachter van Number 10, een rondreis te maken op zoek naar de Britse ziel.

Mijn oordeel:

Sue Townsend is het best bekend voor de Adrian Mole dagboeken, waarvan er miljoenen over de toonbank zijn gegaan. In "Number Ten" doet Townsend een gooi naar de politieke satire. Een genre dat wel de nationale hobby van Britten lijkt, als je naar shows als Have I Got News For You en Mock The Week kijkt.

Sue Townsend is niet echt geslaagd in haar satire in dit boek. De satire is niet bijtend genoeg op sommige plaatsen, de humor te geforceerd op andere en het sarcasme soms te wrang om aangenaam te zijn. Het is duidelijk dat Sue Townsend een aantal pijnpunten en wantoestanden van de Britse samenleving en politiek aan de kaak heeft willen stellen (zeg maar: het failliet van Blair's New Labour), maar heeft teveel ideeën in een mijns inziens te mager plot willen stoppen. Ze heeft daarbij de valkuil van de stereotiepen niet helemaal kunnen vermijden. De Pakistaanse taxi-chauffeur (Ali) wordt bijvoorbeeld gekenmerkt door hem na elke zin steeds "Innit" te laten zeggen, bewoners van de typische estates zijn allemaal sociale gevallen... De psychologische diepgang wordt soms wel betracht maar wordt door het teveel aan ideeën ondergeschikt gehouden aan de snelle grap, waardoor alle personages vlak en stereotiep blijven. Ieder zijn rol.

Het leest wel zeer vlot weg en het is af en toe best grappig, dus niet helemaal een afknapper, maar ik had er wat meer van verwacht. 

Eindoordeel:

**1/2

Snijpunt - Nelleke Noordervliet

Genre: roman

In 't kort: Wanneer Nora als conrector op haar school door Ali met een mes wordt bedreigd, komt haar altijd zo sterke en vastbesloten persoon aan het wankelen. In eerste instantie is ze boos en vernederd. Dit gevoel maakt echter beetje bij beetje plaats voor een groot vraagteken. Waarom kon dit gebeuren? Kon het ook aan haar hebben gelegen dat Ali zo agressief reageerde?
Ondertussen is Nora zo met zichzelf bezig dat ze niet in de gaten heeft dat haar puberdochter stiekem naar Italië is afgereisd om haar verdwenen vader (Nora's ex-man Guido) te zoeken die op zoek is naar sporen van een door hem aanbeden profeet.
Zijn deze gebeurtenissen nu een toevallige samenloop van omstandigheden of zit er méér achter?

Mijn mening: Het aangename aan dit boek was, dat ik niet wist waar ik aan begon. Ik kende het verhaal niet en zelfs na 100 bladzijden te hebben gelezen, had ik nog geen idee waar het verhaal nu naar toe ging. Soms is dat vervelend, maar in deze roman vond ik dat zalig. Dat kwam ook omdat het boek aangenaam leest en de zinnen vaak ontzettend origineel en kunstig zijn. Het verhaal wordt naar het einde toe wat bizar, maar niet té. Ten laatste heeft het boek een interessante (inter)persoonlijke psychologische diepgang die niet al te ver te zoeken is, maar ook weer niet te zeer aan de oppervlakte ligt. Je moet er toch echt wel even over nadenken wat er nu eigenlijk allemaal aan het gebeuren is in en tussen al deze mensen en waar dat vandaan komt.

Eindoordeel:
****

The virgin blue - Tracy Chevalier

Genre: roman

In 't kort: Wanneer Ella Turner met haar man naar Frankrijk verhuist, weet ze niet welke gebeurtenissen haar te wachten staan. Als ze besluiten om zwanger te worden, raakt ze direct geplaagd door nachtmerries. In deze dromen komt steeds een bepaalde kleur blauw terug. Tegelijkertijd besluit ze op zoek te gaan naar de geschiedenis van haar voorouders. Ze weet immers dat haar familie oorspronkelijk uit Frankrijk komt.
Deze zoektocht levert haar uiteindelijk de oplossing naar het mysterieuze blauw in haar dromen.

Mijn mening: Dit is de eerste roman van Chevalier, schrijfster van het verfilmde "Girl with the pearl earring". Ook in dit boek gaat het om fictieve historische gebeurtenissen.
In "The virgin blue" wordt heden en verleden afgewisseld. Het ene hoofdstuk speelt zich af in het heden, waarin Ella op zoek is naar de geschiedenis van haar familie. Het volgende speelt in het verleden waar we Elizabeth volgen, de voorouder van wie het blauw afkomstig is.
Door beide vrouwen om en om te volgen wordt langzaam duidelijk wat er in het verleden is gebeurd. Door deze opzet is het boek dynamisch. Ik bleef steeds heel nieuwsgierig naar wat er toch allemaal is gebeurd vroeger, hoe het met Ella zou aflopen en welk geheim er achter het blauw zat. Lekker leesvoer, niet te high-brow.


Eindoordeel:
***

De ontdekking van de hemel - Harry Mulisch

Genre: totaalroman

In't kort: Nederland, begin 60s. Onno, een Amsterdammer van hoge komaf en talengenie, maakt kennis met Max, uit Leiden, sterrenkundige en opgevoed door pleegouders. Beiden worden op korte tijd onafscheidelijk en verzeilen in allerlei avonturen. Onderweg maken ze kennis met beroepsmuzikante Ada, die eerst het lief wordt van Max, maar eens dat uitraakt, in zee gaat met Onno. Op een congres in Cuba, waar zij moet spelen, en Max en Onno zich voordoen als de 'Nederlandse delegatie', raakt Ada zwanger van één van beiden.

Eens terug in Nederland wordt zij het slachtoffer van een verkeersongeluk waarbij ze in coma raakt, maar haar baby, Quinten, wordt wel op tijd, en gezond, geboren. Quinten wordt opgevoed door Max en de mama van Ada, en blijkt al snel een wonderkind. Tot daar.

Mijn oordeel: Ik heb het echt waar geprobeerd. Maar een klepper van 900 blz waarbij je tot en met blz 569 nog geen enkele keer op het puntje van je stoel hebt gezeten, zelfs nog niet even iets erg spannends of meeslepends hebt gelezen, da's toch een beetje een ontgoocheling. Het verhaal kabbelt rustig verder, af en toe wordt wat uitgewijd over politiek, sterrenkunde, het jodendom en dies meer, maar meer ook niet. En da's voor mij echt te weinig. Vandaar ook dat ik het heb opgegeven.

Eindoordeel: *** (omdat ik toch zover ben geraakt)

Annejet van der Zijl - Sonny Boy

Genre: literaire biografie

In 't kort: Dit is het waar gebeurde verhaal van de non-conformistische Nederlandse Rita van der Lans en haar jaren jongere Surinaamse "minnaar" Waldemar Knods.
Het verhaal begint in het begin van de 20e eeuw. Rita is getrouwd, heeft vier kinderen, en trekt het leven met haar man niet meer. Ze verlaat hem, ontmoet Waldemar, raakt zwanger en bevalt van een getint jongetje. Zijn bijnaam is "Sonny Boy".
Menig vriend, familielid en zelfs haar bloedeigen kinderen keren zich van Rita af. Gescheiden leven van je man en dan ook nog met een donkere man aanpappen was immers in die tijd een grote schande. Ondanks veel tegenspoed blijft Rita rechtovereind en redt zij het keer op keer met haar nieuwe gezin. Totdat de Tweede Wereldoorlog aanbreekt...

Mijn mening:
"Wie iets van een bepaalde tijd wil begrijpen, moet biografieën lezen, en dan niet die van staatslieden, maar de in aantal veel te schaarse biografieën van onbekende burgers."
Ik vind dit een mooie stelling. Ik denk ook dat daar een hoop waarheid in zit. Onbekende mensen hebben oorlogen, rampen ed. écht meegemaakt. Ze zaten er middenin.
Sonny Boy is een mooi voorbeeld van zo'n biografie. Er zit zoveel in: het verhaal zelf, verweven met de gebeurtenissen in de eerste helft van de 20e eeuw en de normen en waarden van mensen van toen. Deze ingrediënten zijn ontzettend goed gemixt tot een zéér leesbaar en invoelbaar verhaal. Vooral de weergave van de persoonlijkheid van Rita doet je hopen dat meer van zulke mensen een dergelijke herdenking in de vorm van zo'n biografie krijgen. Ik was zeer ontroerd.

Eindoordeel:
*****

Emily Perkins - Leave before you go

Genre: roman

In 't kort: Daniel is een Brit die snel wat geld bij elkaar wil verdienen door als drugcourier naar Nieuw-Zeeland te vliegen. Hij doet zijn levering, vangt de 10.000 dollar, maar neemt een niet zo'n snuggere move. Hij drinkt zich meteen klem en wordt 's ochtends wakker....zonder geld.

Berooid gaat hij dan maar op zoek naar werk en ontmoet hij Josh. Via Josh komen we in het leven van Kate, vriendin van de vriendin van Josh. De wederzijdse interesse tussen Kate en Daniel wordt ons langzaamaan bekend, maar helaas hebben ze het zelf beide niet helemaal door. Als notoire sukkelaars in de liefde blijven ze uiteindelijk dan ook alleen achter...

Mijn mening: Ja, je ziet het. Ik heb het einde verklapt. Maar dat maakt niet zo veel uit, want ik wil hierbij vertellen dat ik afraad om het boek te lezen. Niet dat het mega-slecht is, maar het is de moeite gewoon niet waard. Er zijn 1000 soortgelijke boeken die vast véél beter zijn. Denk aan Josie Loyd & Emlyn Reese.
Waarom niet lezen? Omdat het verhaal je niet écht pakt, de personages niet goed uitgewerkt zijn, alle clichés over mannen/vrouwen je weer eens om de oren vliegen en nog een paar andere redenen. Volgens andere lezers-recensies op o.a Amazon heeft Perkins andere boeken geschreven die wel goed zijn. Als ik bekomen ben van deze kater zal ik eens overwegen om er daar eentje van te lezen.

Eindoordeel:
** (omdat het dan wel weer lekker wegleest in de trein en ik er daardoor niet veel moeite voor heb moeten doen)